Franio to kolejny z tych kocich dzieciaków, które przyszły do nas jako nieoswojone, zestresowane, niepewne, z jedyną znaną sobie zasadą: „lepiej uciekać niż ufać”. Urodził się w sierpniu 2025 roku, a do schroniska trafił z zerowym doświadczeniem kontaktu z człowiekiem. Cała nauka zaczęła się dopiero u nas.

To czarny, piękny kociak, który wciąż zastanawia się, czy człowiek to aby na pewno ktoś godny zaufania. Pozwala podejść, czasem da się dotknąć, ale wciąż jest ostrożny i działa według zasady: „sprawdzę, czy to bezpieczne, zanim zdecyduję, co dalej”. Nie jest typem kociaka, który od razu wskoczy na kolana, potrzebuje dużo więcej czasu, spokoju i cierpliwości. Ale jednocześnie widać, że chce, że próbuje, że zaczyna rozumieć, iż życie może wyglądać inaczej niż dotąd.

Szukamy dla niego domu, który nie będzie oczekiwał natychmiastowych efektów. Miejsca, gdzie ktoś zrozumie, że z dzikiego kociaka nie robi się towarzyskiego kota w tydzień. Domu spokojnego, wyrozumiałego, gotowego dać mu tyle czasu, ile będzie potrzebował, by poczuć się pewnie i bezpiecznie.

Franek to kociak z potencjałem, takim, który rozkwita powoli, ale pięknie. Jeśli chcesz dać szansę kotu, który dopiero uczy się świata i ma przed sobą całe życie, by pokazać, jaki naprawdę jest, przyjedź i poznaj go. Może to właśnie u Ciebie zrozumie, że człowiek potrafi być dobry.