Jagódka to młodziutka sunia urodzona prawdopodobnie w 2024 roku. Waży niespełna 6 kg i jest drobnym, delikatnym psiakiem, który wciąż uczy się odnajdywać w schroniskowej rzeczywistości. Choć nadal jest mocno przytłoczona nowym otoczeniem, każdego dnia robi kolejne małe kroki w stronę zaufania do człowieka.

 

Charakter i relacja z człowiekiem

 

Od początku pobytu w schronisku była bardzo wystraszona, jednak z każdym dniem widać wyraźne postępy. Coraz lepiej rozumie, że człowiek przynosi jedzenie, opiekę i nie stanowi zagrożenia. Coraz częściej obserwuje opiekunów z zainteresowaniem i powoli próbuje nawiązywać kontakt.

Nadal nie czuje się swobodnie podczas dotyku. Gdy jest głaskana lub brana na ręce, najczęściej po prostu zastyga. Nie wynika to z agresji. Mimo dużego stresu nie próbuje gryźć ani odstraszać człowieka. To po prostu sunia, która jeszcze nie nauczyła się, że bliskość może być czymś przyjemnym.

 

Spacery i codzienne funkcjonowanie

 

Na ten moment nie potrafi jeszcze chodzić na smyczy. Po jej założeniu zatrzymuje się i nie wie, jak zareagować, dlatego nauka spacerów będzie wymagała cierpliwości oraz spokojnego prowadzenia.

Podczas pobytu na wybiegu nie czuła się jeszcze pewnie. Zamiast poznawać otoczenie, próbowała znaleźć drogę ucieczki i oddalić się od człowieka. Nowe miejsca i zmiana otoczenia nadal są dla niej bardzo trudnym doświadczeniem.

 

Relacje z innymi zwierzętami

 

Nie udało się jeszcze dokładnie ocenić jej relacji z innymi zwierzętami. W sytuacji, gdy przy ogrodzeniu znalazła się blisko innych psów, próbowała zwiększyć dystans warczeniem i pokazywaniem zębów. Nie wynikało to jednak z chęci ataku, lecz z ogromnej niepewności i potrzeby obrony własnej przestrzeni.

Nie sprawdziliśmy jeszcze jej reakcji na koty. Patrząc jednak na jej łagodny charakter, nie wydaje się psem nastawionym na pogoń czy polowanie. Istnieje więc duże prawdopodobieństwo, że przy odpowiednim i spokojnym zapoznaniu mogłaby zamieszkać również z kotem.

 

Jakiego domu szuka

 

Potrzebuje przede wszystkim spokojnego i cierpliwego opiekuna, który pozwoli jej otwierać się we własnym tempie i pokaże, że człowiek może być źródłem bezpieczeństwa.

Ze względu na niewielkie rozmiary dobrze odnajdzie się zarówno w mieszkaniu, jak i w domu z ogrodem. Trzeba jednak pamiętać, że będzie wymagała spokojnej nauki chodzenia na smyczy oraz czasu na oswojenie się z nowym miejscem. Zmiany nadal są dla niej dużym wyzwaniem, dlatego przyszły opiekun powinien uzbroić się w cierpliwość i nie oczekiwać natychmiastowych efektów.

Na obecnym etapie nie polecamy jej do domu z małymi dziećmi. Potrzebuje spokojnej przestrzeni i możliwości budowania zaufania bez nadmiernego dotyku. Starsze dzieci, które rozumieją potrzeby wrażliwego psa i potrafią uszanować jego granice, mogłyby natomiast stworzyć z nią dobrą relację.

 

 

Największą zmianą, jaką obserwujemy, jest to, że zaczyna wierzyć człowiekowi. Jeszcze niedawno cały świat był dla niej źródłem stresu, a dziś coraz częściej z ciekawością spogląda na opiekunów i próbuje zrobić kolejny mały krok.

Przed nią jeszcze sporo pracy, ale jesteśmy przekonani, że w spokojnym, kochającym domu będzie mogła rozwinąć skrzydła. Potrzebuje jedynie czasu, cierpliwości i człowieka, który pokaże jej, że od tej pory świat może być już tylko bezpieczniejszym miejscem.