Zefir urodził się w 2021 roku i trafił do nas jako dziki pies, który przez większość swojego życia prawdopodobnie był zdany wyłącznie na siebie. Dorastał poza światem ludzi, a to, co inne psy poznają jako coś naturalnego, czyli dotyk, opieka, relacja, dla niego było obce i przerażające. Jego ciało i zachowanie od razu zdradzały, jak trudną drogę ma za sobą.

To pies bardzo wycofany, żyjący w trybie czujności. Kiedy czuje się zagrożony lub zabraknie mu przestrzeni, potrafi reagować agresywnie, to jego sposób radzenia sobie z lękiem, a nie „zła wola”. Jego agresja jest wyłącznie komunikatem: „boję się, nie zbliżaj się za szybko”.

Osoby, które zna i widuje regularnie, jest w stanie zaakceptować, ale nadal zachowuje duży dystans i nie szuka kontaktu ani bliskości. Nie jest gotowy na dotyk czy czułości, na ten moment ważniejsze jest, by mógł funkcjonować spokojnie, w granicach, które sam potrafi utrzymać.

Braki w socjalizacji z pierwszych miesięcy życia mocno wpłynęły na jego zachowanie, dlatego Zefir wymaga dalszej, ostrożnej pracy i kontynuacji socjalizacji prowadzonej w jego tempie. To pies, który otwiera się milimetr po milimetrze, a każdy jego krok naprzód to efekt ogromnej odwagi.