Zwierzęta

Może kiedyś miała swojego człowieka… a może nigdy nie doświadczyła ciepłego dotyku dłoni, spokojnego spaceru i poczucia bezpieczeństwa. Dziś jednak jedno jest pewne, to właśnie Ty możesz być bohaterem, który pokaże Ricie, jak wygląda prawdziwy dom i miłość na całe życie.

Ta dzielna sunia trafiła do nas w bardzo złym stanie, była wychudzona, z zapaleniem uszu, problemami z okiem i krwawym wypływem wymagającym leczenia. Od pierwszego dnia zajęliśmy się nią, dostała leki, miała wykonane badania krwi, niedawno przeszła sterylizację i dziś powoli dochodzi do siebie. Mimo tego wszystkiego, gdy tylko widzi człowieka, jej oczy błyszczą jakby mówiły: „czy tym razem ktoś mnie pokocha?”.

Dla kogo jest ten psiak?

Rita będzie idealną towarzyszką dla osoby lub rodziny, która szuka spokojnego, delikatnego psa. Nie ma w sobie krzty lęku wobec ludzi, wręcz przeciwnie, z ufnością szuka kontaktu i cichej bliskości. Jeśli marzysz o psie, który nie potrzebuje maratonów po lesie, a raczej powolnych spacerów i dużo ciepła w domu, ta psina może być właśnie dla Ciebie.

Kogo szukamy?

Marzymy, aby trafiła do miejsca, w którym poczuje, że jest ważna. Może być to mieszkanie lub dom, najważniejsze, by miała spokojny kąt i cierpliwego opiekuna, który pokaże jej świat na nowo. Na razie Rita mieszka sama w kojcu, więc nie wiemy, jak dogaduje się z innymi psami na dłuższą metę, ale z ludźmi jest prawdziwym aniołem. Jeżeli masz czas i serce do tego, by powoli uczyć ją psiego życia, będzie to wdzięczne wyzwanie, które przyniesie mnóstwo radości.

Co warto o niej wiedzieć?

Ta 26-kilogramowa dama urodzona w 2015 roku, ale dopiero u nas poznaje uroki spacerów, pierwsze wyjście wyglądało tak, jakby wcześniej miała ich niewiele w swoim życiu. Mimo to radzi sobie coraz lepiej i z dnia na dzień robi postępy. Nie zna komend, ale jest bardzo ostrożna i delikatna, to pies, którego wystarczy prowadzić sercem, a pójdzie za Tobą wszędzie. Widać po niej, że czuła troskę zbyt rzadko, dlatego każdy Twój gest będzie dla niej czymś wyjątkowym.

Otwórz serce i wyobraź sobie ten moment: wracasz do domu po ciężkim dniu, a na progu czeka ktoś, kto wierzy, że jesteś jego całym światem. Ktoś, kto z radością macha ogonem, bo Ty jesteś jego bohaterem. Właśnie takim bohaterem możesz być dla młodego, 14‑kilogramowego Bajtka, który próbuje odnaleźć swoje miejsce na świecie.

Dla kogo jest ten psiak?

To idealny kompan dla osoby, która pragnie przyjaciela zawsze chętnego na kontakt z człowiekiem. Ten sympatyczny psiak kocha towarzystwo ludzi i potrafi skupić się na opiekunie nawet w gąszczu nowych zapachów i bodźców. Świetnie odnajdzie się zarówno u singla, jak i w rodzinie, byle tylko miał blisko kogoś, kto pokaże mu świat krok po kroku i będzie z nim odkrywał psie przyjemności.

Kogo szukamy?

Marzymy o domu, w którym ktoś zrozumie jego potrzebę ruchu i ciekawość świata. Chociaż jest średnio aktywny, uwielbia naukę i ma ogromny potencjał do poznawania nowych sztuczek. Potrzebuje więc opiekuna, który będzie gotowy na codzienne spacery, wspólne zabawy i małe psie wyzwania. Ze względu na jego spryt i chęć eksploracji, ogrodzenie posesji powinno być solidne, ten mały akrobata próbował już raz znaleźć własną drogę, przeciskając się pod furtką!

Co warto o nim wiedzieć?

Bajtek zna już komendę „siad” i z dumą pokazuje swoje zdolności. Chętnie pokonuje przeszkody i można z nim śmiało rozpocząć psie sporty lub szkolenie, jego miłość do smaczków sprawia, że nauka to dla niego czysta frajda. Na razie mieszka sam, dlatego jego stosunek do Twojego psa możemy poznać podczas bezpiecznego spotkania na naszej Strefię Czartkowiaka. Jest przyjacielski, cierpliwy i nie wykazuje lękliwości, gotowy na nowe wyzwania i przygody u boku człowieka, który podaruje mu miłość i poczucie bezpieczeństwa.

Spróbuj wyobrazić sobie, że wchodzisz na schroniskowy plac, a w Twoją stronę biegnie futrzasty młodziak. Zatrzymuje się metr przed Tobą, patrzy uważnie w oczy i zaczyna merdać ogonem, jakby chciał zapytać, czy to właśnie Ty pokażesz mu, jak wygląda prawdziwy dom.

Ten psiak ma za sobą pierwszą próbę adopcji. Został zabrany do domu, ale wrócił do nas po trzech dniach. Mimo częstych spacerów załatwiał swoje potrzeby w domu i znaczył teren. Nowa rzeczywistość okazała się dla niego zbyt trudna i zbyt szybka. To pokazuje nie złą wolę, lecz brak poczucia bezpieczeństwa i potrzebę czasu na adaptację.

To pies o średniej aktywności, nie maratończyk, ale też nie kanapowy bezruch. Lubi spacery, zabawę i bycie blisko człowieka. W relacji jest przyjazny, choć przy nagłych ruchach potrafi się jeszcze skulić, jakby wciąż sprawdzał, czy nic mu nie grozi. Potrzebuje spokojnego, konsekwentnego prowadzenia i budowania zaufania krok po kroku.

Waży około 17 kg i dobrze radzi sobie na smyczy. Nie zna jeszcze wielu komend, ale jest skupiony na człowieku, reaguje na smaczki i zabawki, co daje dobrą bazę do dalszej nauki. W kontaktach z innymi psami jest raczej neutralny, możliwe zapoznanie z psem rezydentem. Ze względu na wrażliwość najlepiej, aby w domu nie było małych dzieci; starsze, rozumiejące psi język, będą odpowiedniejsze.

Dla tego psa lepszym rozwiązaniem będzie dom z ogrodem niż mieszkanie w bloku. Przestrzeń, możliwość swobodnego wyjścia i spokojnej adaptacji znacząco ułatwią mu odnalezienie się w nowym miejscu. Szuka rodziny, która poświęci mu czas, nie zniechęci się początkowymi trudnościami i pozwoli mu powoli poczuć, że to już jego stałe miejsce.

Chcesz go poznać? Wypełnij ankietę adopcyjną, to pierwszy i konieczny etap procesu, który pozwoli nam sprawdzić, czy jesteście dla siebie dobrym dopasowaniem.

Olaf wygląda tak, jakby cały świat był dla niego zbyt głośny i zbyt szybki. Kiedy na niego patrzymy, mamy ochotę przykryć go kocykiem, usiąść obok i szeptem powiedzieć: „Już nic złego Cię nie spotka.” Ten młody, drobny psiak  urodzony w 2022 roku wciąż uczy się, że życie może być dobre i że człowiek może być jego sprzymierzeńcem.

Dla kogo jest ten psiak?

Olaf marzy o domu, w którym nie będzie musiał niczego udowadniać. O spokojnym człowieku, który pozwoli mu być… po prostu nim, nieśmiałym, wycofanym, ale gotowym do małych kroków w stronę zaufania. To nie jest pies, który od razu pobiegnie na długie spacery, na początku największym sukcesem będzie to, że odważy się podejść i zaufać dłoni, która podaje mu smaczek.

Kogo szukamy?

Szukamy człowieka, który potrafi słuchać nie słów, a spojrzeń i drżenia małych łapek. Kogoś, kto nie wystraszy się jego lęku, tylko pomoże mu krok po kroku zbudować pewność siebie. Olaf nie ma w sobie agresji, jest po prostu bardzo przestraszony. W kojcu siedzi cichutko w rogu, obserwuje i zbiera odwagę, by zrobić kolejny krok ku człowiekowi. Wiemy, że znajdzie w sobie siłę, bo już teraz smaczki sprawiają, że powoli zaczyna wychodzić ze swojej skorupki.

Co warto o nim wiedzieć?

Ten psiak nie jest jeszcze gotowy na długie spacery ani szalone zabawy, na razie największym wydarzeniem dnia jest to, że zaufał na tyle, by dać się wziąć na ręce. Podczas krótkiej próby wyjścia na trawę cały drżał, ale jednocześnie pozwalał nam być przy sobie. To ogromny krok w stronę normalności. Olaf jest jak nieoszlifowany diament, z odpowiednią troską i cierpliwością może zabłysnąć pięknem, które dziś dopiero zaczynamy dostrzegać. Potrzeba mu czasu, a my szukamy dla niego kogoś kto mu go da.

Hej, tu Major! Wiem, że na pierwszy rzut oka wyglądam jak zwykły, wesoły pies, ale uwierz mi – mam w sobie coś, co sprawia, że ludzie od razu się uśmiechają. Urodziłem się w 2019 roku, ważę tylko 13 kg, a moją supermocą jest… rozkochiwanie w sobie ludzi, którzy mają w ręku smaczki :D

Dla kogo jestem?

Jeśli szukasz kumpla do życia, takiego, który pójdzie z Tobą na spacer, ale też chętnie wtuli się obok Ciebie po powrocie, to właśnie ja. Nie jestem psim maratończykiem, raczej fanem średnio aktywnego stylu życia. Spokojnie odnajdę się w mieszkaniu w bloku czy w domu z ogrodem, ważne, żebyś miał dla mnie czas i miejsce w swoim sercu.

Kogo szukam?

Marzę o człowieku, który będzie się cieszył z mojej radości i cierpliwie nauczy mnie psich sztuczek, bo na razie nie znam żadnych komend. Z innymi psami i kotami jestem raczej obojętny, więc mogę mieszkać sam albo, po spokojnym zapoznaniu, z psim lub kocim kumplem.

Co musisz o mnie wiedzieć?

Jestem psiakiem pełnym pozytywnej energii i miłości do ludzi. Kiedy już się napatrzyłem na wszystko dookoła, od razu zainteresowałem się współpracą z człowiekiem i smaczkami (choć przyznaję, czasem zamiast smaczka próbuję złapać całą Twoją rękę, ale tak delikatnie, to tylko mój dziwaczny sposób jedzenia ;p). A kiedy głaszczesz mnie trochę za mocno z radości, może się zdarzyć, że delikatnie „podgryzę” tak po prostu okazuję emocje. Obiecuję, że robię to delikatnie i tylko z miłości. Myślę, że kiedy lepiej się poznamy, to na pewno się dogadamy :D

Kropka to młoda, niewielka sunia, która mimo trudnych doświadczeń powoli zaczyna otwierać się na świat i ludzi. To psiak niezwykle wrażliwy, delikatny i ostrożny, który nadal potrzebuje czasu, aby w pełni zaufać człowiekowi. Każdego dnia pokazuje jednak, że bardzo się stara i że gdzieś pod warstwą lęku kryje się wspaniała psia przyjaciółka.

Charakter i relacja z człowiekiem

Nadal jest suczką dość mocno lękliwą. Kontakt z człowiekiem nie jest dla niej łatwy i w wielu sytuacjach nadal wywołuje stres. Gdy ktoś podchodzi do jej kojca, najczęściej próbuje schować się w budzie lub znaleźć bezpieczny kącik, w którym poczuje się pewniej.

Największą zmianą jest jednak to, że przestała reagować agresywnie. Obecnie pozwala na znacznie więcej niż jeszcze jakiś czas temu. Bez problemu dała sobie założyć obrożę, pozwoliła wziąć się na ręce i spokojnie została przeniesiona na wybieg. Nie próbowała atakować ani bronić się w sytuacjach, które jeszcze wcześniej były dla niej bardzo trudne.

Widać, że chce się otwierać i próbuje zaufać człowiekowi, jednak potrzebuje do tego czasu, cierpliwości i spokojnego prowadzenia. To sunia, która nie zrobi wszystkiego od razu, ale każdy jej mały krok jest ogromnym sukcesem.

Aktywność i nauka

Nauczyła sie już chodzić na smyczy. Na początku na wybiegu poruszała się z przypiętą smyczą, stopniowo przyzwyczajając się do jej obecności. Dzisiaj możemy mówić o sukcesie.

Na wybiegu chętnie poruszała się razem ze swoim kolegą Rockym, który dawał jej poczucie bezpieczeństwa i był dla niej dużym wsparciem. Dzięki jego obecności łatwiej było jej eksplorować otoczenie i odważniej poznawać świat. Po jego adopcji zamieszkała z Donautem.

Motywacja do pracy

Ma dużą motywację pokarmową, jednak wciąż brakuje jej odwagi, aby brać smakołyki bezpośrednio z ręki. Najczęściej stara się zachować bezpieczny dystans od człowieka i obserwować sytuację z pewnej odległości.

Smakołyki są jednak dla niej ważne i z czasem mogą stać się doskonałym narzędziem do dalszego budowania relacji oraz wzmacniania jej pewności siebie.

Kontakty z innymi zwierzętami

Ogromnym wsparciem był dla niej Rocky, z którym spędzała czas na wybiegu. W jego obecności czuła się zdecydowanie pewniej i chętniej eksplorowała otoczenie.

Rocky jednak niedawno pojechał do swojego nowego domu.Teraz mieszka z Donoutem. Widać było, jak ważna była dla niej obecność stabilnego psiego towarzysza. Dlatego istnieje duża szansa, że dobrze odnalazłaby się w domu z drugim spokojnym i zrównoważonym psem, który pomógłby jej odnaleźć się w nowej rzeczywistości i pokazał, że świat nie jest taki straszny.

Jakiego domu szuka

Kropka potrzebuje przede wszystkim spokoju, stabilizacji i człowieka, który nie będzie od niej wymagał szybkich efektów. To nie jest pies, który od pierwszego dnia będzie szukał kontaktu i przytulania.

Najlepiej odnajdzie się u osoby cierpliwej i wyrozumiałej, która pozwoli jej otwierać się we własnym tempie. Potrzebuje opiekuna gotowego cieszyć się z małych sukcesów i rozumiejącego, że budowanie zaufania to proces.

Nowy dom jest dla niej szczególnie ważny właśnie teraz, gdy straciła swojego psiego kompana i musi odnaleźć się w nowej sytuacji. W spokojnym środowisku, z odpowiednim wsparciem i poczuciem bezpieczeństwa, ma szansę rozwinąć skrzydła i pokazać, jak wspaniałym potrafi być psem.

Kropka to młoda sunia, która mimo trudnych doświadczeń nie przestała próbować. Każdego dnia robi małe kroki w stronę człowieka i pokazuje, że bardzo chce zaufać. Potrzebuje jedynie czasu, cierpliwości i spokojnego domu, w którym będzie mogła rozwijać się we własnym tempie. Dla odpowiedniej osoby może stać się jedną z tych niezwykłych historii, które buduje się powoli, ale które pozostają w sercu na całe życie.

Harold to wyjątkowy pies urodzony w 2022 roku, ważący około 17 kg. Już na pierwszy rzut oka przyciąga uwagę swoim niepowtarzalnym wyglądem. Duża głowa, długie uszy oraz charakterystyczna budowa ciała sprawiają, że trudno pomylić go z jakimkolwiek innym psem. Za tym oryginalnym wyglądem kryje się jednak niezwykle wrażliwy psiak, który w ostatnim czasie przeszedł ogromną przemianę.

Charakter i relacja z człowiekiem

Jeszcze do niedawna był psem, który nie chciał wychodzić z kojca, nie chodził na smyczy i zdarzało mu się pokazywać zęby, gdy czuł się niepewnie. Wielu osobom wydawało się, że kontakt z człowiekiem nie jest mu potrzebny. Dziś wiemy, że potrzebował przede wszystkim czasu, cierpliwości i poczucia bezpieczeństwa.

Podczas ostatnich spotkań pokazał zupełnie nowe oblicze. Spokojnie pozwalał się głaskać, chętnie przyjmował smakołyki i z zainteresowaniem nawiązywał kontakt z opiekunami. W czasie sesji zdjęciowej pięknie współpracował zarówno z fotografką, jak i opiekunką, nie pokazując zachowań obronnych. To był moment, który uświadomił nam, jak ogromną drogę już przeszedł.

Spacery i codzienne funkcjonowanie

Największym przełomem okazały się spacery. W końcu nadszedł dzień, kiedy pozwolił założyć sobie obrożę, wyszedł z kojca i z ogromną radością ruszył odkrywać świat poza schroniskiem.

Ogromną przyjemność sprawiało mu węszenie, bieganie po trawie i możliwość swobodnego poruszania się. Mimo swoich problemów zdrowotnych potrafił z radością korzystać z każdej chwili spędzonej na zewnątrz. Widać było, że bardzo brakowało mu takich zwyczajnych psich przyjemności.

Ze względu na stan zdrowia nie będzie psem do długich i wymagających wypraw. Zdecydowanie bardziej doceni spokojne spacery, możliwość eksplorowania otoczenia oraz czas spędzony z opiekunem.

Relacje z innymi zwierzętami

Na początku pobytu w schronisku sprawiał wrażenie psa, który nie przepada za innymi psami. Dziś patrzymy na to zupełnie inaczej. Jest duże prawdopodobieństwo, że jego wcześniejsze reakcje wynikały z bólu i złego samopoczucia.

Podczas ostatnich spacerów z dużym zainteresowaniem podchodził do ogrodzeń, za którymi znajdowały się inne psy. Chętnie je obwąchiwał, kładł się przy siatce i wyraźnie szukał kontaktu. Nie wiemy jeszcze, jak zachowa się podczas bezpośrednich spotkań, dlatego ten element będziemy nadal sprawdzać. Na ten moment wszystko wskazuje jednak na to, że jest otwarty na poznawanie innych psów.

Zdrowie

Harold zmaga się z problemami zdrowotnymi wynikającymi najprawdopodobniej z jego uwarunkowań genetycznych. Choruje na kardiomiopatię i przyjmuje na stałe leki wspierające pracę serca. Ma również problemy ze stawami oraz charakterystyczną budowę kończyn, dlatego nie powinien być nadmiernie obciążany wysiłkiem.

Nie przeszkadza mu to jednak cieszyć się codziennością. Lubi spacery, możliwość spokojnego odkrywania świata i kontakt z człowiekiem. Potrzebuje jedynie opiekuna, który będzie świadomy jego ograniczeń i zadba o regularną opiekę weterynaryjną.

Jakiego domu szuka

Szukamy dla niego spokojnego i odpowiedzialnego opiekuna, najlepiej osoby mającej doświadczenie z psami wrażliwymi emocjonalnie. Choć obecnie zachowuje się bardzo dobrze, trzeba pamiętać, że zmiana domu, ludzi i codziennej rutyny może ponownie wywołać zachowania wynikające z niepewności. Przyszły opiekun powinien potrafić czytać psie sygnały i cierpliwie pomóc mu odnaleźć się w nowym miejscu.

Najlepiej odnalazłby się w domu z ogrodem lub mieszkaniu na parterze albo w budynku z windą. Ze względu na stan zdrowia codzienne pokonywanie schodów nie będzie dla niego dobrym rozwiązaniem.

Nie znamy jeszcze jego stosunku do kotów, dlatego na ten moment nie jesteśmy w stanie określić, czy mógłby z nimi zamieszkać.

Harold bardzo długo żył w przekonaniu, że świat nie ma mu wiele do zaoferowania. Dziś coraz częściej pokazuje, że wciąż ma w sobie ogromną chęć życia. Wystarczy spojrzeć na jego radość podczas spacerów, żeby zobaczyć psa, który po raz pierwszy od dawna naprawdę zaczął czerpać przyjemność z codzienności.

To nie jest pies idealny. To pies, który wiele przeszedł, ma swoje ograniczenia i potrzebuje świadomego opiekuna. Jest jednak również psem, który każdego dnia udowadnia, że warto dać mu szansę. Wierzymy, że gdzieś czeka człowiek, który spojrzy nie tylko na jego wyjątkowy wygląd, ale przede wszystkim dostrzeże niezwykłe serce, które dopiero uczy się, jak to jest naprawdę komuś zaufać.

Idol ma piękne imię, ale jego droga do bycia czyimś bohaterem dopiero się zaczyna. Urodzony w 2022 roku, waży 11,5 kg i dziś wciąż nie wie, jak zaufać człowiekowi. To pies, który nie wskoczy Ci na kolana, nie poprosi o głaski, nie spojrzy ufnie w oczy... jeszcze nie. Bo Idol dopiero szuka swojej ścieżki do człowieka. I potrzebuje przewodnika, który pokaże mu, że może iść tą drogą we własnym tempie.

To pies z bagażem doświadczeń... W rzeczywistości każdy dzień to dla niego seria wyzwań: nowe dźwięki, nowi ludzie, nowe sytuacje. Lękowy, wycofany, unikający kontaktu, nie dlatego, że nie chce być kochany, ale dlatego, że życie nauczyło go ostrożności.

Dla kogo jest ten psiak?

Dla osoby, która nie szuka psa "na teraz", tylko jest gotowa na proces. Dla kogoś cierpliwego, cichego i uważnego. Dla człowieka, który potrafi cieszyć się z mikro postępów: pierwszego podejścia do miski w obecności człowieka, pierwszego spojrzenia, pierwszego kontaktu bez spięcia w ciele psa.

Jeśli miałeś doświadczenie z psem lękowym, to wiesz, o czym mówimy. A jeśli nie, to ważne, byś wiedział, że to nie będzie łatwa droga.

Z czym musisz się liczyć jako opiekun Idola?

• Idol może nie być gotowy na dotyk przez długi czas.

• Może bać się obroży, szelek, smyczy - wszystkiego, co nowe.

• Wyjście na spacer może wymagać wielu tygodni przygotowań.

• Każda nowa osoba, nowe miejsce, nowy zapach może wywoływać w nim napięcie.

• Nie będzie „przytulakiem” po tygodniu. Ani dwóch. Może po miesiącach, ale to tylko przypuszczenia... 

• Musisz nauczyć się odczytywać najdrobniejsze sygnały stresu i dawać mu przestrzeń.

• Potrzebna będzie współpraca z behawiorystą.

Ale jeśli zdecydujesz się dać mu szansę, jeśli zostaniesz tym, kto wyciągnie rękę bez nacisku, masz szansę zobaczyć coś najpiękniejszego: jak lękliwy pies zaczyna ufać. Jak pierwszy raz odważy się podejść. Jak pierwszy raz pomacha ogonem, nie ze strachu, a z radości.

Choć na pierwszy rzut oka może sprawiać wrażenie psa nieco zdystansowanego, wystarczy kilka minut w jego towarzystwie, by odkryć, że to wielki miś-przytulas, który najbardziej na świecie kocha bliskość człowieka. Kiedy tylko poczuje się swobodnie, sam zaczyna domagać się uwagi, a podczas głaskania kładzie się i wtula, jakby mówił „nie przestawaj”.

1️⃣ Dla kogo jest ten psiak?

Plush będzie świetnym towarzyszem dla osób szukających psa średnio aktywnego, który lubi spacery, ale też chętnie zwinie się na kanapie u boku swojego człowieka. To idealny kompan dla kogoś, kto marzy o spokojnym, przyjaznym psie, z którym można spędzać czas na wspólnych aktywnościach, ale też po prostu cieszyć się codzienną obecnością.

2️⃣ Kogo szukamy?

Dobrze odnajdzie się zarówno u singla, jak i w rodzinie, ważne, by nowi opiekunowie mieli dla niego czas i ciepło. Wobec psów zza płotu reaguje obojętnie, ale jeśli w domu jest pies rezydent, zapraszamy na zapoznanie w schronisku, by upewnić się, że się dogadają. To pies, który bardzo lubi ludzi, dlatego najlepiej będzie się czuł w domu, gdzie człowiek jest naprawdę obecny w jego życiu.

3️⃣ Co warto o nim wiedzieć?

Ma fokus na smaczki, człowieka i otoczenie, co czyni go świetnym kandydatem do dalszej pracy i nauki. Zna już komendę „siad” i chętnie ją pokazuje. Potrafi chodzić na smyczy, chociaż czasem zdarza mu się kręcić wokół człowieka. Uwielbia zabawki, choć jeszcze nie odkrył frajdy z ich przynoszenia. Jego ruchy są dostojne i eleganckie, ale serce ma miękkie jak plusz, od którego wzięło się jego imię.

Plush to pies, który nie potrzebuje wiele, by być szczęśliwym, wystarczy mu obecność człowieka, trochę uwagi i poczucie bezpieczeństwa. Wypełnij ankietę adopcyjną i przyjedź go poznać, kto wie, może właśnie on stanie się Twoim najwierniejszym przyjacielem.

Seba to mały pies z ogromnym temperamentem,  11 kilogramów energii, radości i pasji do zabawy. Urodzony w 2021 roku, przypomina teriera z biszkoptowym futrem i charakterem, który nie pozwala się nudzić. To typ psa, który ma zawsze coś do powiedzenia i jeszcze więcej do zrobienia.

Dla kogo jest ten psiak?

Idealny dla osób aktywnych, które lubią ruch i chcą psa, z którym można coś robić np. biegać, trenować, spacerować po lesie. Seba to nie kanapowiec, tylko mały sportowiec, który potrzebuje zarówno ruchu, jak i zajęcia dla głowy. Jeśli szukasz kompana, który zawsze jest gotowy na zabawę i naukę, to właśnie on.

Kogo szukamy?

Nowy opiekun musi być gotowy na psiaka o wysokim poziomie energii. Ten chłopak uwielbia zabawki, szczególnie szarpaki, kiedy znajdzie swój, nie spuści go z oczu i chętnie przeciąga się z człowiekiem. Aportowanie ma we krwi, więc wspólne treningi i zabawy będą dla niego idealnym sposobem na rozładowanie emocji. Z innymi psami może bywać różnie, trochę się najeżył na kolegów z kojca seniora, dlatego potrzebne będą spokojne zapoznania. Koty póki co traktuje obojętnie, ale jeśli zaczęłyby uciekać, jego instynkt mógłby wziąć górę.

Co warto o nim wiedzieć?

Nie ma w sobie cienia lęku, to pies pewny siebie, kontaktowy i bardzo nastawiony na człowieka. Chodzi na smyczy, lubi spacery i jest skupiony na opiekunie, szczególnie jeśli w grę wchodzą smaczki lub zabawki. Ma ogromny potencjał do nauki i pracy z człowiekiem, wystarczy odrobina konsekwencji i pomysł na wspólne aktywności.

Seba to pies, który będzie szczęśliwy tylko przy człowieku, który da mu to, czego potrzebuje, czyli  ruch, uwagę i mądrą zabawę. W zamian dostaniesz kompana wiernego, wesołego i zawsze gotowego na kolejne wyzwania.

Wypełnij ankietę adopcyjną i przyjedź go poznać, gwarantujemy, że ten biszkoptowy wulkan energii skradnie Twoje serce.

Forest to niewidomy psiak urodzony w 2015 roku, ważący około 19,5 kg, który mimo braku wzroku naprawdę świetnie radzi sobie z poznawaniem świata. Jego imię zainspirowane jest miejscem, w którymzostał znaleziony, czyli lasem. Pobyt w schronisku jest dla niego trudny. Dopiero poza jego terenem możemy zobaczyć, jaki Forest jest naprawdę: spokojny, łagodny, ciekawy otoczenia i bardzo spragniony kontaktu z człowiekiem.

Charakter i relacja z człowiekiem

To niezwykle przyjazny i łagodny pies. Pozwala się bez problemu dotykać i głaskać, a kiedy czuje się bezpiecznie, sam bardzo chętnie szuka bliskości. Podczas spaceru w lesie wręcz domagał się głaskania, cieszył się obecnością człowieka i wyraźnie pokazywał, jak dużą przyjemność sprawia mu wspólnie spędzony czas.

W trudniejszych sytuacjach szuka wsparcia przewodnika. Wystarczy zatrzymać się, dać mu chwilę na odnalezienie się w sytuacji i pokazać, że nic mu nie grozi. Ma również dużą motywację pokarmową, którą z powodzeniem można wykorzystać podczas dalszej nauki i budowania relacji.

Codzienność w schronisku

W kojcu nie potrafi się wyciszyć i odpocząć. Kręci się w kółko, jest mocno pobudzony i wyraźnie przytłoczony szczekaniem innych psów, zapachami oraz natłokiem bodźców.

Ogromną różnicę widać po opuszczeniu terenu schroniska. Podczas ostatniego spaceru wystarczyło oddalić się od hałasu, aby emocje zaczęły opadać. Po chwili Forest położył się na trawie i przez około dziesięć minut po prostu spokojnie odpoczywał i skubał trawę. To właśnie poza kojcem najlepiej możemy zobaczyć jego prawdziwy charakter.

Spacery

Na smyczy radzi sobie rewelacyjnie. Bardzo ładnie idzie przed siebie, podąża za przewodnikiem, węszy i poznaje otoczenie. Brak wzroku nie odbiera mu możliwości czerpania ogromnej przyjemności ze spacerów. Świat poznaje przede wszystkim poprzez zapachy, dźwięki, dotyk oraz obecność człowieka.

Nie panikuje również przy przejeżdżających samochodach. Kiedy sytuacja staje się dla niego trudniejsza, wystarczy zatrzymać się i pozwolić mu spokojnie się w niej odnaleźć. Forest potrafi zarówno aktywnie eksplorować otoczenie, jak i po prostu położyć się na trawie i odpocząć.

Relacje z innymi psami

Nie jest psem, który szuka konfliktów. Kontakty z innymi psami mogą być jednak dla niego trudniejsze, ponieważ nie widząc drugiego zwierzęcia, może przypadkowo naruszyć jego przestrzeń. W schroniskowym kojcu dodatkowo jest mocno pobudzony, kręci się w kółko i zdarza mu się wpadać na psiego towarzysza.

Nie wykluczamy jednak domu z drugim psem. Przy odpowiednim zapoznaniu spokojny i tolerancyjny psiak mógłby zostać jego towarzyszem.

Jakiego domu szuka

Najlepiej odnalazłby się w spokojnej okolicy, z dala od nadmiaru bodźców i ciągłego hałasu. Potrzebuje człowieka, który stanie się jego przewodnikiem i pomoże mu bezpiecznie poznawać świat. Mimo braku wzroku Forest naprawdę świetnie sobie radzi i potrafi czerpać ogromną radość ze spacerów, węszenia i eksplorowania otoczenia.

Raczej nie polecamy go do domu z małymi dziećmi. Ponieważ nie widzi, może przypadkowo na nie wpadać, dlatego spokojniejsze i bardziej przewidywalne otoczenie będzie dla niego odpowiedniejsze.

Forest w kojcu i Forest na spacerze to niemal dwa różne psy. W schronisku trudno mu znaleźć spokój, natomiast wystarczy oddalić się od hałasu, aby zaczął węszyć, spokojnie spacerować, szukać kontaktu z człowiekiem, a nawet położyć się na trawie i po prostu odpocząć.

Nie musi widzieć świata, żeby móc się nim cieszyć. Potrzebuje przede wszystkim spokojnego miejsca i człowieka, przy którym będzie czuł się bezpiecznie. Właśnie takiego domu dla niego szukamy.

ZOBACZ JEGO FILM: KLIKNIJ.

Lolek to 27-kilogramowy wulkan radości i emocji w ciele dorosłego psa, który mentalnie wciąż jest… wielkim szczeniakiem. Urodził się w 2021 roku i zaraża entuzjazmem na kilometr. Wszystko go cieszy – ludzie, spacery, smaczki, nowe zapachy. To pies, który żyje „tu i teraz” i nie zna pojęcia nudy.

Ma w sobie ogrom pozytywnej energii i uwielbia kontakt z człowiekiem. Kiedy tylko widzi opiekuna, cieszy się całym sobą – czasem aż za bardzo, bo w chwilach ekscytacji potrafi dosłownie wejść na głowę. Z tego powodu raczej nie polecamy go do domu z małymi dziećmi, które mogłyby nie poradzić sobie z jego entuzjazmem.

Dla kogo jest ten psiak?

Dla osób, które mają poczucie humoru, energię i odrobinę dystansu, bo z nim naprawdę nie da się nudzić. Lolek będzie idealnym kompanem dla kogoś, kto lubi spacery i wspólną zabawę, ale też potrafi pomóc psu nauczyć się wyciszenia po emocjach.

Kogo szukamy?

Nowy opiekun powinien być konsekwentny i spokojny – ktoś, kto pokaże mu granice, ale bez krzyku i presji. Ten duży dzieciak lubi ludzi i w większości inne psy (konieczne wcześniejsze zapoznanie). Zna już smycz i radzi sobie z nią całkiem nieźle. Nie zna jeszcze komend, ale jest bardzo skupiony na człowieku i smaczkach, więc nauka pójdzie szybko.

Co warto o nim wiedzieć?

Kiedy już rozładuje emocje, potrafi pięknie się wyciszyć,  kładzie się na plecach i czeka na mizianie po brzuchu. Jest przyjazny, otwarty, chętny do współpracy. Ma też swoje granice, przy wkładaniu do kojca zawarczał, gdy próbowano go podnieść, ale nie wykazał agresji, raczej jasno dał znać, że to dla niego za dużo.

Lolek to duże psie dziecko, które potrzebuje cierpliwego człowieka, takiego, który nauczy go zasad, ale nie zgasi w nim tej cudownej radości życia.

Wypełnij ankietę adopcyjną i poznaj Lolka - gwarantujemy, że uśmiechniesz się już przy pierwszym spotkaniu.

Kinder to pies urodzony w 2023 roku, ważący około 17 kilogramów. Choć początki jego pobytu w schronisku były bardzo trudne, dziś każdego dnia pokazuje, jak ogromny potencjał drzemie w tym nieśmiałym chłopaku. Nadal potrzebuje wsparcia i cierpliwości, ale zrobił już naprawdę duży krok w stronę człowieka.

Charakter i relacja z człowiekiem
W pierwszym kontakcie z nieznajomą osobą nadal jest bardzo wrażliwy i ostrożny. Gdy ktoś wchodzi do jego kojca, najczęściej wybiera wycofanie zamiast konfrontacji, starając się zachować bezpieczny dystans i spokojnie ocenić sytuację.
Mimo swojej nieśmiałości nie wykazuje zachowań agresywnych. Kiedy poziom stresu staje się dla niego zbyt wysoki, pozwala nawet wziąć się na ręce, jakby szukał wsparcia u człowieka, któremu zaczyna ufać.

Ogromną radość sprawia obserwowanie, jak bardzo zmieniło się jego nastawienie do ludzi. Dziś wyraźnie cieszy się na widok opiekunów, merda ogonem, coraz chętniej nawiązuje kontakt i pokazuje, że naprawdę chce budować relację. Wystarczy dać mu odrobinę czasu, aby sam zrobił kolejny krok.

Dodatkowym atutem jest duża motywacja pokarmowa. Dzięki niej bardzo chętnie współpracuje i zaskakująco szybko uczy się nowych umiejętności.
Spacery i codzienne funkcjonowanie

Pierwsze spacery na smyczy okazały się ogromnym sukcesem. W spokojnym otoczeniu bardzo ładnie podąża za przewodnikiem i z każdym kolejnym wyjściem nabiera coraz większej pewności siebie.

Najtrudniejsze pozostają przejścia przez furtki i bramy oraz mijanie większych psów. W takich sytuacjach zdarza mu się zatrzymać lub delikatnie zaprzeć, ponieważ nadal odczuwa dyskomfort. Wystarczy jednak spokojne wsparcie przewodnika, aby odzyskał pewność siebie i ruszył dalej.

Tempo jego postępów naprawdę robi wrażenie. Już podczas drugiego spaceru poruszał się znacznie swobodniej, dlatego wierzymy, że regularne wyjścia sprawią, iż smycz wkrótce stanie się dla niego czymś całkowicie naturalnym.

Po wejściu na wybieg najpierw z zainteresowaniem poznaje otoczenie, węszy i obserwuje nowe zapachy. Po chwili zaczyna jednak wypatrywać człowieka. Gdy go odnajdzie, radośnie merda ogonem i podąża za nim, wyraźnie pokazując, że wspólne spędzanie czasu staje się dla niego coraz ważniejsze.

Relacje z innymi zwierzętami
W kontaktach z innymi psami również daje się poznać jako spokojny i nieśmiały chłopak. Najlepiej odnalazłby się u boku stabilnego, zrównoważonego psa, który nie będzie wobec niego nachalny i pomoże mu nabierać pewności siebie. Oczywiście każde wspólne zamieszkanie powinno zostać poprzedzone odpowiednim zapoznaniem.

Podczas mijania wolier z kotami zachowywał się spokojnie i raczej wycofywał się niż wykazywał większe zainteresowanie. Przy odpowiednim wprowadzeniu z dużym prawdopodobieństwem będzie mógł zamieszkać również z kotem.

Jakiego domu szuka
Najlepiej odnalazłby się w spokojniejszej okolicy, gdzie będzie mógł poznawać świat we własnym tempie. Nie wykluczamy jednak życia w mieście. Przy świadomym opiekunie, który będzie potrafił odpowiednio go prowadzić i stopniowo oswajać z nowymi bodźcami, również tam ma szansę dobrze funkcjonować.

Najważniejsze będzie dalsze budowanie jego pewności siebie i pokazywanie, że nowe sytuacje mogą być bezpieczne. Patrząc na tempo dotychczasowych postępów, jesteśmy przekonani, że przy cierpliwym przewodniku będzie rozwijał się naprawdę szybko.

Jeszcze niedawno wydawało się, że lęk całkowicie przejął kontrolę nad jego życiem. Dziś coraz częściej widać psa, który z radością wypatruje człowieka, merda ogonem i z każdym dniem odważniej otwiera się na świat.

Szukamy dla niego domu, który będzie potrafił dostrzec ten ogromny potencjał i z cierpliwością pomoże mu stawiać kolejne kroki. W zamian zyska wyjątkowego przyjaciela, dla którego zbudowana więź będzie miała naprawdę ogromne znaczenie.
 

Chips to niewielki, około 8,8-kilogramowy pies urodzony w 2017 roku. Kiedy trafił do schroniska, był cieniem psa, który bał się niemal wszystkiego. Dziś przeszedł ogromną przemianę i każdego dnia udowadnia, że nawet najbardziej poranione serce potrafi na nowo zaufać człowiekowi.

Charakter i relacja z człowiekiem
Największą zmianę widać właśnie w jego podejściu do ludzi. Na widok opiekunów radośnie popiskuje i skomli, wyraźnie pokazując, jak bardzo cieszy się z każdej chwili wspólnie spędzonego czasu. Sam podchodzi po głaski, nadstawia się do miziania i z ogromną przyjemnością korzysta z bliskości człowieka.

Jeszcze niedawno unikał kontaktu i próbował stać się niewidzialny. Dziś z radością szuka obecności ludzi i coraz odważniej okazuje swoje przywiązanie. To niezwykle wzruszające obserwować psa, który z wycofanego i przestraszonego stał się tak otwarty na budowanie relacji.

Podczas jednego ze spotkań miał również kontakt z dzieckiem i zareagował bardzo spokojnie oraz przyjaźnie. Na podstawie naszych obserwacji uważamy, że przy odpowiednim wprowadzeniu będzie mógł zamieszkać także w domu z dziećmi, które rozumieją potrzeby psa i potrafią szanować jego przestrzeń.

Zdrowie
U Chipsa zdiagnozowano dysplazję lewego stawu biodrowego oraz wygięcie kości ramiennych, promieniowych i łokciowych. Schorzenia te wpływają na jego sprawność ruchową, dlatego wymaga oszczędnego trybu życia i unikania nadmiernego wysiłku.
Na stałe przyjmuje lek przeciwbólowy i przeciwzapalny Arthroxan, który pomaga mu funkcjonować komfortowo na co dzień. Mimo swoich ograniczeń porusza się samodzielnie i dobrze radzi sobie w codziennym funkcjonowaniu, jednak jego aktywność powinna być dostosowana do możliwości organizmu.

Spacery i codzienne funkcjonowanie
Ze względu na stan zdrowia nie potrzebuje długich ani intensywnych spacerów. Najlepiej odnajduje się przy spokojnym, przewidywalnym rytmie dnia. Krótkie przechadzki, najlepiej po ogrodzie lub w cichej okolicy, są dla niego w zupełności wystarczające.

Znacznie bardziej niż aktywność fizyczną ceni wspólne spędzanie czasu z opiekunem. Chętnie będzie towarzyszył podczas odpoczynku na tarasie, spokojnych chwil w ogrodzie czy wieczorów spędzonych na kanapie. To właśnie obecność człowieka daje mu największe poczucie bezpieczeństwa i sprawia mu największą radość.Nadal wymaga nauki spokojnego poruszania się na smyczy. Wierzymy jednak, że przy cierpliwym opiekunie będzie stopniowo zdobywał kolejne umiejętności.

Relacje z innymi zwierzętami
Obecnie mieszka z sunią podobnej wielkości i bardzo dobrze odnajduje się w jej towarzystwie. Nie szuka konfliktów i na co dzień zachowuje się spokojnie wobec innych psów.

Ze względu na swoje ograniczenia ruchowe może początkowo potrzebować chwili, aby poczuć się bezpiecznie w obecności nowego psiego towarzysza. Zdarza się, że próbuje zwiększyć dystans, jednak wynika to raczej z potrzeby zadbania o własny komfort niż z chęci konfrontacji.

Z dużym prawdopodobieństwem będzie mógł zamieszkać z drugim spokojnym, zrównoważonym psem po odpowiednim zapoznaniu.
Jakiego domu szuka

Najlepiej odnajdzie się w spokojnym domu bez schodów. Idealnym rozwiązaniem byłby dom z ogrodem, który umożliwi krótkie, swobodne spacery bez nadmiernego obciążania stawów. Może również zamieszkać w mieszkaniu znajdującym się na parterze lub w budynku wyposażonym w windę.

Świetnym opiekunem będzie osoba starsza lub spokojna rodzina szukająca wiernego towarzysza codziennego życia. Nie potrzebuje dalekich wypraw ani intensywnych aktywności. Największym szczęściem są dla niego miękkie legowisko, spokojna codzienność i człowiek, przy którym będzie mógł czuć się bezpiecznie.
Na zakończenie

Historia Chipsa pokazuje, jak wiele może zmienić cierpliwość i życzliwość człowieka. Z wystraszonego psa, który chował się przed światem, stał się czułym i niezwykle spragnionym bliskości kompanem.

Szukamy domu, który zaakceptuje jego ograniczenia i pozwoli mu po prostu cieszyć się spokojnym życiem u boku ukochanych ludzi.

Henio to pies, który bardzo chciałby zaufać człowiekowi… ale strach wciąż trzyma go mocniej, niż on sam by chciał. Urodzony w 2022 roku, ważący 11 kilogramów, jest delikatnym, lękowym psiakiem, który dopiero uczy się, że bliskość może być czymś dobrym.

To nie jest pies, który pokocha Cię od pierwszego spotkania. Henio potrzebuje, by uznać, że jesteś bezpieczny. W pierwszym kontakcie potrafi reagować nerwowo, warczeć, a nawet pokazać zęby. Strach sprawia, że broni się w jedyny znany sobie sposób. Szczególnie trudno mu, gdy widzi smycz lub gdy podchodzi do niego osoba, którą uważa za obcą.

Ale ta historia ma drugą stronę. Przy osobie, którą zna i której zaufał, zmienia się nie do poznania. Z opiekunką Anitą Henio potrafi już przejść kawałek na smyczy, pozwala się głaskać, szuka bliskości. To pokazuje, że w nim naprawdę jest pies gotowy na relację, tylko musi dostać szansę, by poczuć się bezpiecznie.

Kiedy Henio czuje napięcie na smyczy, zaczyna warczeć i piszczy,  to nadal lęk, z którym dopiero pracujemy. Nie zna komend, nie umie jeszcze swobodnie chodzić na spacerach, ale robi małe kroki… i każdy z nich to dla niego ogromny sukces.

Dla kogo jest Henio?

Dla osoby doświadczonej, spokojnej i świadomej wyzwań, jakie niesie praca z psem lękowym i reagującym agresją w sytuacjach stresowych. Dla kogoś, kto wie, że zaufanie buduje się powoli, cierpliwie i bez presji.

Co warto o nim wiedzieć?

– jest średnio aktywny,
– lubi smaczki i to one pomagają przełamywać lęk,
– bywa niepewny nawet przy znanych osobach - każdy dzień to nowe, małe kroki,
– nie jest psem „na już” - to pies „na proces”.

Henio potrzebuje kogoś wyjątkowego. Kogoś, kto zamiast bać się jego reakcji, zobaczy w nich strach do ukojenia.

Jeśli masz doświadczenie z psami lękowymi lub agresywnymi w sytuacjach nerwowych, wypełnij ankietę adopcyjną i poznaj Henia. Może właśnie Ty pokażesz mu, że można żyć bez lęku.

Stefan to jeden z tych psów, których nie da się nie pokochać. Urodzony w 2015 roku, waży 12 kg i jest uroczym, pogodnym staruszkiem, który mimo swoich drobnych problemów, słabszego wzroku i lekkiego utykania, wciąż z ciekawością zagląda w każdy zakątek świata. To pies, który nie prosi o wiele… tylko o ciepły dom, spokojne spacery i człowieka, przy którym będzie mógł godnie spędzić swoją jesień życia.

Na wybiegu Stefan przede wszystkim węszy, zwiedza i bada teren, nosem poznaje wszystko, co ważne. Od czasu do czasu podbiega do człowieka, jakby chciał się upewnić, że jest blisko, po czym wraca do swojej spokojnej eksploracji. Nie jest typem pieszczocha „na długie godziny”, chwilka głaskania jest fajna, ale zaraz trzeba iść dalej, bo przecież świat sam się nie zwiedzi.

Mimo wieku świetnie chodzi na smyczy. To idealny towarzysz na powolne spacery, takie, podczas których nikt się nie spieszy, gdzie każdy krok jest okazją do zatrzymania się i powąchania świata.

Nie zna komend, ale jest łagodny, przyjazny i bardzo pozytywny wobec ludzi. Do psów nastawiony raczej obojętnie, nie zaczepia, nie szuka kontaktu, więc jeśli w domu jest już inny zwierzak, zapoznanie przed adopcją będzie konieczne.

Dla kogo jest Stefan?

Dla osób, które chcą dać starszemu psu spokojny, czuły i bezpieczny dom.
Dla kogoś, kto lubi niespieszne spacery i ceni towarzystwo pogodnego, niewymagającego psa.

Co warto o nim wiedzieć?

– ma niski poziom energii
– słabiej widzi
– chodzi na smyczy bardzo ładnie
– nie jest lękliwy, lubi ludzi
– nie zna komend, ale jest bardzo łagodny

Z uwagi na problemy z sercem na stałe przyjmuje leki. 
 

Stefan to pies, który zasługuje na miękkie legowisko, spokojną codzienność i człowieka, który da mu poczucie bezpieczeństwa po latach niepewności.
Wypełnij ankietę adopcyjną i poznaj tego uroczego staruszka, może to u Ciebie znajdzie swój ostatni, najważniejszy dom.

Molly to młoda kotka, urodzona w sierpniu 2025 roku, która dopiero uczy się świata i relacji z człowiekiem. Trafiła do nas wraz z mamą i rodzeństwem w ostatnim możliwym momencie – takim, w którym wciąż mogliśmy pomóc jej oswoić się z ludźmi i pokazać, że bliskość może być czymś dobrym i bezpiecznym.

Jej charakter

Na początku była bardzo ostrożna i czujna, trochę jak zamknięta księga, do której trudno było znaleźć klucz. Potrzebowała czasu, żeby poczuć się pewniej i zaufać. Daliśmy jej przestrzeń, a ona zaczęła powoli robić postępy.

Dziś Molly pozwala się głaskać, daje się wziąć na ręce i coraz częściej sama próbuje nawiązać kontakt. Wciąż jednak działa w swoim tempie – to nie jest kotka, która od razu wskoczy na kolana. To taka, która buduje relację spokojnie, krok po kroku. Kiedy zaufa, robi to naprawdę szczerze i na swój cichy, wyjątkowy sposób.

W kontakcie bardzo pomaga jedzenie, szczególnie sosiki, które są dla niej dodatkową motywacją do przełamywania nieśmiałości.

To kotka dla osób, które potrafią docenić małe kroki i cieszyć się z każdego, nawet najmniejszego postępu. Obserwowanie, jak z dnia na dzień otwiera się coraz bardziej, daje ogromną satysfakcję.

Zdrowie

Molly doznała uszkodzenia rogówki. Przeszła leczenie i obecnie wszystko jest w porządku.

Jakiego domu szuka

Najlepiej odnajdzie się w spokojnym, stabilnym domu, bez presji i pośpiechu. Potrzebuje cierpliwego opiekuna, który pozwoli jej otwierać się we własnym tempie i zrozumie, że najpiękniejsze relacje budują się powoli.

Ma ogromny potencjał, by stać się wspaniałą, oddaną towarzyszką. To kotka, która nie narzuca się swoją obecnością, ale kiedy już zaufa, oddaje serce w najpiękniejszy, cichy sposób.

Jeśli chcesz poznać Molly i dać jej szansę na dalsze rozkwitanie, być może to właśnie Tobie powie swoje delikatne „tak”.

Tofik urodził się w 2021 roku, a do nas trafił już jako dorosły, zdziczały pies, skrajnie wycofany i w bardzo złej kondycji psychofizycznej. Jego wcześniejsze życie to samotność, brak socjalizacji i ciągła walka o przetrwanie. Nigdy wcześniej nie miał szansy nauczyć się, że człowiek może być kimś dobrym.

Dziś Tofik nadal nosi w sobie tamte doświadczenia. Wobec obcych osób zachowuje duży dystans i potrafi reagować agresją, to nie oznaka złego charakteru, a wyłącznie lęku i potrzeby samoobrony. Każdy nowy człowiek to dla niego potencjalne zagrożenie, a nie ktoś, kto chce pomóc.

Opiekunów, których zna i widuje regularnie, potrafi zaakceptować, choć nadal nie jest psem otwartym na dotyk, bliskość czy czułości. Tofik funkcjonuje na własnych zasadach, potrzebuje przestrzeni, przewidywalności i spokojnej obecności.

Jako pies, który zdziczał jeszcze w młodym wieku i prawdopodobnie zanim trafił do nas nikt nie przejmował się jego losem, nadal ma duże problemy behawioralne i nadal wymaga mądrej, powolnej pracy, bez presji i oczekiwań.

Zefir urodził się w 2021 roku i trafił do nas jako dziki pies, który przez większość swojego życia prawdopodobnie był zdany wyłącznie na siebie. Dorastał poza światem ludzi, a to, co inne psy poznają jako coś naturalnego, czyli dotyk, opieka, relacja, dla niego było obce i przerażające. Jego ciało i zachowanie od razu zdradzały, jak trudną drogę ma za sobą.

To pies bardzo wycofany, żyjący w trybie czujności. Kiedy czuje się zagrożony lub zabraknie mu przestrzeni, potrafi reagować agresywnie, to jego sposób radzenia sobie z lękiem, a nie „zła wola”. Jego agresja jest wyłącznie komunikatem: „boję się, nie zbliżaj się za szybko”.

Osoby, które zna i widuje regularnie, jest w stanie zaakceptować, ale nadal zachowuje duży dystans i nie szuka kontaktu ani bliskości. Nie jest gotowy na dotyk czy czułości, na ten moment ważniejsze jest, by mógł funkcjonować spokojnie, w granicach, które sam potrafi utrzymać.

Braki w socjalizacji z pierwszych miesięcy życia mocno wpłynęły na jego zachowanie, dlatego Zefir wymaga dalszej, ostrożnej pracy i kontynuacji socjalizacji prowadzonej w jego tempie. To pies, który otwiera się milimetr po milimetrze, a każdy jego krok naprzód to efekt ogromnej odwagi.

Diego urodził się w 2015 roku i trafił do nas jako starszy, bardzo wycofany, zdziczały pies, w którym widać było lata trudnych doświadczeń. Jego zachowania nie są przypadkiem, to głęboko zakorzenione schematy, budowane przez całe życie bez bliskości, bez czułości i bez człowieka, który dawałby poczucie bezpieczeństwa.

Kiedy w jego otoczeniu pojawia się człowiek, Diego natychmiast chowa się do swojej budy, miejsca, które traktuje jak jedyną bezpieczną przestrzeń. Jego ciało mówi wtedy wszystko: sztywność, odwracanie głowy, niskie ułożenie ogona. To komunikat, którego nie wolno ignorować.

Pracujemy z Diego bardzo ostrożnie, powoli i z pełnym poszanowaniem jego granic. Jego problemy behawioralne są konsekwencją wielu lat życia bez wsparcia, dlatego wspieramy go w jego rytmie, tak, by mógł, choć minimalnie zmienić swój obraz człowieka.

W jego przeszłości zabrakło czułości, ale tutaj próbujemy mu ją pokazać w sposób, który będzie dla niego akceptowalny. To długa droga, być może najdłuższa w jego życiu, ale wierzymy, że ma znaczenie.

Płomyk urodził się w 2018 roku i trafił do nas jako 7-letni, 14-kilogramowy psiak, który dopiero uczy się człowieka na nowo. Jest średnio aktywny, na spacerach skupiony głównie na otoczeniu, a jego relacja z ludźmi rozwija się powoli, w miarę budowania zaufania. Do osób, które zna, potrafi podejść z sympatią, tak jak do jego opiekunki Anity, na którą reaguje wyraźnie pozytywnie.

W kontaktach z obcymi bywa ostrożny i podejrzliwy. Raz podczas sprzątania pokazał ząbki i nie pozwolił wymienić sobie wody, nie z agresji, a z obawy i braku pewności, co będzie dalej. To ważna informacja dla przyszłego opiekuna: pierwsze dni i tygodnie muszą być spokojne, bez presji, z dużym poszanowaniem jego granic. Płomyk potrzebuje czasu, żeby zrozumieć, że nowy człowiek jest bezpieczny.

W stosunku do innych psów jest raczej obojętny, ale jeśli w domu jest już pies rezydent, rekomendujemy spokojne spotkanie zapoznawcze. Nie zna komend, jednak potrafi chodzić na smyczy i świetnie reaguje na smaczki, które są dla niego dużą motywacją. Na strefie chętnie podchodził do opiekunów i pozwalał się głaskać, to sygnał, że w sprzyjających warunkach potrafi się otworzyć.

Na ten moment według nas nie jest pies odpowiedni do domu z dziećmi. Szukamy dla niego spokojnego, dorosłego opiekuna, który rozumie, że z niepewnym psem buduje się relację krok po kroku, ale za to bardzo prawdziwie.

Chcesz go poznać? Kliknij przycisk "wypełnij ankietę" i daj Wam szansę :)

Rico urodził się w 2024 roku i jest jednym z tych psów, które mają w sobie czystą, nieprzerobioną radość życia. Waży 19 kg, ale energii ma za dwóch, to młody, żywiołowy chłopak, który najlepiej czuje się w ruchu i przy człowieku. Jego fokus rozkłada się pomiędzy smaczki, ludzi i wszystko, co dzieje się dookoła, dzięki czemu praca z nim może być naprawdę przyjemna, choć wymaga odpowiedniej dawki aktywności.

Na ten moment jest obojętny wobec innych psów, ale jeśli w domu jest już rezydent, rekomendujemy wcześniejsze spokojne zapoznanie. Komend nie zna, jednak chodzi na smyczy, choć trzeba przyznać, że robi to dość energicznie. Troszkę ciągnie, głównie z ekscytacji i ciekawości świata, ale to młody pies, który przy systematycznej pracy szybko zrozumie zasady.

Podczas spaceru poza schroniskiem był zachwycony, dużo węszył, cieszył się przestrzenią, chętnie szukał kontaktu z człowiekiem. Jedyne, nad czym trzeba popracować, to jego reakcja na przejeżdżające samochody. Bardzo chce je ganiać i gdyby nie smycz, pewnie pobiegłby za każdym z nich, dlatego przyszły opiekun musi być świadomy tego zachowania i gotowy na naukę spokojnego mijania bodźców.

Do ludzi jest nastawiony bardzo pozytywnie. Lubi kontakt, interesuje się wszystkim dookoła, a przy odpowiedniej dawce smaczków i pochwał skupia się naprawdę ładnie.

Rico będzie idealny dla osoby aktywnej, która szuka psa do długich spacerów, wspólnych wypadów w teren i codziennego ruchu. To nie jest kanapowiec, to pies, który potrzebuje wybiegania, zajęcia i jasnych zasad, żeby być szczęśliwym.

Jeśli marzy Ci się energiczny, radosny towarzysz, z którym codzienność nabierze tempa, to poznaj Rico. W odpowiednich rękach będzie fantastycznym, pełnym życia kompanem.

Zobacz film: kliknij.

Ubo urodził się w 2020 roku, waży 24 kg i jest psem dokładnie takim, jakiego można się spodziewać po mixie w typie husky, potężna dawka energii, pasja do eksplorowania świata. To pies, który żyje nosem, oczami i instynktem. Człowieka lubi, ale na swoich zasadach.

Na spacerze jego fokus jest skierowany przede wszystkim na otoczenie. Ubo nie jest lękliwy, wręcz przeciwnie, pewny siebie i bardzo zainteresowany wszystkim, co się wokół dzieje. Gdy złapie trop, ciężko go zatrzymać, bo włącza mu się typowa husky’owa ekscytacja: „muszę to sprawdzić, natychmiast!”. Smaczki je, ale trzeba mu je podsunąć pod nos, bo wcześniej zwykle jest zbyt pochłonięty analizą terenu, by sam o nich pomyśleć.

Pozwala się głaskać i przytulić, jednak widać, że to nie jest jego ulubiona forma kontaktu z człowiekiem, przynajmniej na ten moment. Możliwe, że kiedy poczuje prawdziwą więź i komfort, otworzy się bardziej, ale na teraz najważniejsze dla niego są bodźce, zapachy i ruch.

Z innymi zwierzakami jest raczej obojętny, jednak jeśli w domu jest już pies rezydent, zawsze zalecamy spokojne zapoznanie. Komend nie zna, ale chodzi na smyczy, choć przy jego temperamencie wymaga to pewnej siły i uważności. To pies, który potrzebuje dłuższych wędrówek, przygód i opiekuna gotowego na aktywne życie.

Ubo to psiak dla osób, które kochają psy z charakterem, nie oczekują ciasnego przytulania na kanapie i czują satysfakcję, gdy mogą dać psu zajęcie zgodne z jego naturą. Z odpowiednim przewodnikiem będzie wspaniałym, pełnym temperamentu towarzyszem codzienności. Jeśli szukasz psa, z którym świat nabiera tempa i kolorów, poznaj Ubo. To typ, który nie znosi nudy, za to kocha wolność, ruch i nowe przygody.

To co, wypełniasz ankietę?

Niko urodził się w 2023 roku, waży około 12 kg i jest młodym psiakiem, który przeszedł ogromną przemianę. To pies, który początkowo bardzo trudno radził sobie ze stresem, a dziś pokazuje, jak wielki potencjał i odwagę miał w sobie od samego początku.

Jego historia

W momencie trafienia do schroniska Niko miał epizody agresji. Był napięty, niepewny i reagował w sposób wskazujący na bardzo silny stres. Początkowo potrzebował przestrzeni, spokoju i czasu, aby odnaleźć się w nowej rzeczywistości.

Już wtedy można było zauważyć, że za trudnymi reakcjami kryje się zagubienie, a nie zła natura. Niko obserwował człowieka, szukał kontaktu wzrokowego i sprawiał wrażenie psa, który bardzo chciał zaufać, ale jeszcze nie wiedział, jak to zrobić.

Ogromna przemiana

Dziś Niko jest zupełnie innym psem. Bez problemu pozwolił założyć sobie obrożę, dał się wziąć na ręce, a przede wszystkim samodzielnie wyszedł na spacer i na wybieg tak, jakby robił to od zawsze.

To pokazuje, jak ogromną drogę przeszedł w krótkim czasie i jak wiele zmieniło się w jego poczuciu bezpieczeństwa.

Widać również, że dużo pewności siebie dodaje mu jego psi kolega o imieniu Grzybek. W jego obecności Niko czuje się jeszcze swobodniej i chętniej maszeruje przed siebie.

Jego charakter

Na wybiegu Niko porusza się pewnie i swobodnie. Chętnie węszy, eksploruje teren i nie wykazuje lęku wobec otoczenia.

To psiak ciekawy świata, bystry i coraz bardziej otwarty na nowe doświadczenia.

Jest jeszcze młodym psem, który nadal uczy się radzić sobie ze swoimi emocjami. W chwilach silnego pobudzenia potrafi głośno wokalizować, a czasami dostaje radosnej głupawki i biega jak szalony. Po chwili jednak wraca do równowagi i ponownie się uspokaja.

Relacja z człowiekiem

Niko bardzo fajnie reaguje na człowieka. Jest pozytywnie nastawiony, cieszy się na kontakt i coraz chętniej współpracuje.

Niezmiennie uwielbia smakołyki i jedzenie, co daje ogromne możliwości dalszej pracy, budowania relacji oraz nauki.

Kontakty z innymi zwierzętami

W kojcu mieszka z drugim psem, który jest dla niego dużym wsparciem. W kontakcie z psami za ogrodzeniem, nawet dużo większymi od siebie, Niko nie wykazywał obaw. Nie odczuwał zagrożenia, był nimi bardzo zainteresowany, ale jednocześnie nie szukał konfliktów. Potrafił odejść i zrezygnować z interakcji. 

To bardzo dobry sygnał, który wskazuje, że przy odpowiednim zapoznaniu mógłby zamieszkać z innym psem.

Aktywność i spacery

Niko bardzo dobrze poradził sobie podczas spaceru i z dużym prawdopodobieństwem będzie dalej pięknie rozwijał się w tej kwestii.

Jest na tyle odważny i stabilny, że istnieje duża szansa, iż dobrze odnalazłby się również w warunkach miejskich.

Jakiego domu szuka

Niko może odnaleźć się zarówno w mieszkaniu, jak i w domu z ogrodem. Najważniejsze będzie zapewnienie mu spokojnego, odpowiedzialnego opiekuna, który będzie kontynuował budowanie jego pewności siebie oraz nauczy go spokojnego radzenia sobie z emocjami.

Nie mamy jeszcze pełnej wiedzy, jak funkcjonowałby w kontakcie z dziećmi.

To piękny przykład psa, który dostał chwilę czasu i zaczął rozkwitać. Dziś jest młodym, pełnym potencjału chłopakiem, który czeka na człowieka gotowego podarować mu prawdziwy dom

Lucky to pies, który nie zna słowa „nuda” :)

Lucky to młody psiak z 2024 roku, około 15 kg czystej energii i pomysłów. Jeśli szukasz psa, który dotrzyma Ci kroku w aktywnym trybie życia – właśnie na niego patrzysz. 

Na wybiegu większość czasu spędzał w trybie turbo – bieganie, eksplorowanie, sprawdzanie terenu. Otoczenie go fascynuje, zabawki motywują, smaczki jeszcze bardziej, a nowe bodźce chłonie w ekspresowym tempie. Lucky lubi działać – i to widać od pierwszych sekund.

Ma smykałkę do… samodzielnych inicjatyw. Sam wszedł na rampę i „pożyczył” kubek po kawie naszej fotograf Pauliny (choć później, już przed kamerami, udawał, że absolutnie nie wie, o co chodzi :)). To jasny sygnał, że w domu:

• będzie testował granice,

• może próbować „przemeblowań”,

• potrzebuje ruchu, pracy i zajęcia głowy.

Nie jest to pies do wylegiwania się na kanapie. To kompan dla kogoś, kto:

• lubi spacery, aktywność, trening,

• chce pracować z psem (również nad komendami – Lucky ich jeszcze nie zna),

• ma świadomość, że młody, inteligentny pies bez zajęcia = pies z własnym planem dnia :)

Co ważne i bardzo na plus:

• jest przyjazny wobec ludzi,

• akceptuje inne psy,

• na smyczy radzi sobie całkiem dobrze,

• ma uroczy, czarny ogon, który pięknie kontrastuje z jego biszkoptowym umaszczeniem :)

• chwile na głaski są krótkie, ale są – Lucky po prostu nie chce stać w miejscu, gdy świat czeka!

Może mieć skłonności do sprawdzania wyjść i kombinowania, więc przyszły opiekun musi zadbać o bezpieczeństwo i odpowiednie prowadzenie – zarówno fizyczne, jak i mentalne.

Lucky szuka domu, który będzie gotowy na psa w ruchu. Jeśli Twój styl życia to spacery, aktywność, trening i praca z psem – możecie stworzyć świetny duet.

Jeśli czytając ten opis myślisz: „to brzmi jak pies dla mnie” – wypełnij ankietę adopcyjną, poczekaj na kontakt od nas i przyjedź poznać Lucky’ego.

On energię już ma. Teraz potrzebuje człowieka, który nada jej dobry kierunek. 

Kazik to pies, który potrzebuje spokoju, czasu i jednego, swojego człowieka. 

Urodził urodził się w 2017 roku i waży około 16 kg. To pies ostrożny, wycofany, bardzo uważnie obserwujący świat dookoła. Nie jest typem, który od razu podbiega po głaski, raczej stoi z boku i sprawdza, czy sytuacja jest bezpieczna.

Kiedy trafił do schroniska, był w ogromnym stresie. Nowe miejsce, obcy ludzie, gabinet weterynaryjny, to wszystko było dla niego trudne. Reagował lękiem, a w nowych sytuacjach potrafił pokazać zęby, szczególnie gdy ktoś zbliżał się w okolice pyska. To jego sposób mówienia: „boję się, daj mi przestrzeń”.

Był w bardzo złym stanie fizycznym i emocjonalnym - silnie zestresowany, lękowy i z dużym guzem w okolicy ogona, otrzymał jednak pomoc weterynaryjną i opiekę, dzięki czemu dziś może skupić się na powolnym oswajaniu nowej rzeczywistości.

Dziś Kazik ma niski poziom energii, interesuje go głównie otoczenie – zapachy, przestrzeń, to, co dzieje się wokół. Na placu skupia się na świecie, nie domaga się kontaktu z człowiekiem, bo na ten moment człowiek nie kojarzy mu się jeszcze z czymś pozytywnym.

 Co warto o nim wiedzieć:

• chodzi na smyczy – powoli, spokojnie, ale smycz go nie paraliżuje,

• pozwolił na zapięcie obroży przy karku,

• nie zna komend,

• po bliższym poznaniu zaczyna się otwierać,

• reaguje lękiem i obronnie na nowe sytuacje,

• nie znamy jeszcze jego reakcji na inne zwierzęta – konieczne zapoznanie.

•  

Kazik to pies, który nie odnajdzie się w hałaśliwym domu, pełnym nagłych ruchów i presji. Szuka opiekuna:

• spokojnego, cierpliwego,

• szanującego granice,

• gotowego pracować małymi krokami,

• który da mu czas i nie będzie oczekiwał „wdzięczności od razu”.

To pies dla kogoś, kto rozumie, że relacja z psem lękowym to proces. Proces, który przy odpowiednim podejściu może przynieść cichą, bardzo prawdziwą więź.

Jeśli masz spokojny tryb życia i wiesz, że potrafisz dać psu przestrzeń, bezpieczeństwo i czas to  wypełnij ankietę adopcyjną i umów się na zapoznanie z Kazikiem.

On nie poprosi o uwagę. Ale jeśli ją zdobędziesz – będzie znaczyła naprawdę dużo.

Muszka to średniej wielkości sunia urodzona około 2020 roku, ważąca około 13 kg. Jeszcze do niedawna była jedną z najbardziej wycofanych i zalęknionych psów w schronisku. Dziś z ogromną radością możemy powiedzieć, że zrobiła postępy, których jeszcze jakiś czas temu nikt nie odważyłby się przewidzieć.

Charakter i relacja z człowiekiem

Na początku pobytu w schronisku kontakt z człowiekiem budził w niej ogromny lęk. Potrafiła odstraszać warczeniem i pokazywaniem zębów, jednak nie wynikało to ze złego charakteru, a wyłącznie z poczucia zagrożenia i braku zaufania.

Dziś z radością wita opiekunów przy kojcu. Chętnie przyjmuje smakołyki, pozwala się głaskać i coraz wyraźniej pokazuje, że chce być blisko człowieka. Nadal jest niepewna, ale zamiast się bronić, coraz częściej wybiera współpracę.

Spacery i codzienne funkcjonowanie

Największą zmianą w jej życiu było nauczenie się chodzenia na smyczy. Nadal bardzo trudnym momentem pozostaje samo przypinanie smyczy. Wtedy kładzie się na plecach, sztywnieje i wyraźnie przeżywa duży stres. Gdy jednak ten etap minie, potrafi ruszyć na spacer.

Przechodzenie przez schronisko wśród szczekających psów nadal jest dla niej bardzo trudne i mocno ją stresuje. Zupełnie inaczej wygląda jednak spacer poza jego terenem. Tam stopniowo się wycisza, podąża za przewodnikiem i coraz lepiej radzi sobie z poznawaniem świata.

Wolontariusze, którzy mieli okazję spacerować z nią, zgodnie podkreślają, że robi ogromne postępy. Choć nowe bodźce, takie jak ruch uliczny czy przejeżdżające samochody, nadal są dla niej trudne, potrafi już iść na spokojny spacer i z każdym kolejnym wyjściem nabiera coraz większej pewności siebie.

Relacje z innymi zwierzętami

Ogromnym wsparciem są dla niej inne psy. To właśnie dzięki psim towarzyszom zaczęła otwierać się na człowieka i uwierzyła, że kontakt z nim może być czymś dobrym. Obecny psi kolega pokazał jej natomiast, że spacery mogą być przyjemnością, a nie powodem do strachu.

Dlatego uważamy, że najlepiej odnalazłaby się w domu z drugim spokojnym, stabilnym psem, który pomoże jej dalej poznawać świat i będzie dla niej oparciem w nowych sytuacjach.

Przechodząc obok woliery z kotami zachowywała spokój i nie wykazywała większego zainteresowania ich obecnością. Nie wykluczamy więc domu z kotem, jednak konieczne będzie odpowiednie i stopniowe wprowadzenie zwierząt.

Jakiego domu szuka

Potrzebuje spokojnego, cierpliwego i wyrozumiałego opiekuna, który będzie potrafił docenić każdy, nawet najmniejszy krok naprzód. Najlepiej odnalazłaby się w domu z ogrodem, położonym w spokojnej okolicy, gdzie liczba bodźców będzie mniejsza niż w centrum miasta.

Nie wykluczamy również mieszkania, jednak będzie ono wymagało większej pracy nad oswajaniem nowych miejsc, dźwięków i codziennych sytuacji.

Nie polecamy jej do domu z małymi dziećmi. Nadal buduje zaufanie do ludzi i potrzebuje przewidywalnego otoczenia. Gwałtowne ruchy czy hałaśliwe zachowania mogłyby ponownie wzbudzić w niej lęk.

Historia Muszki pokazuje, że nawet najbardziej przestraszony pies potrafi odzyskać wiarę w człowieka, jeśli tylko dostanie czas, cierpliwość i wsparcie. Jeszcze niedawno nie potrafiła wyjść na spacer. Dziś opuszcza schronisko na własnych łapach i z każdym kolejnym wyjściem coraz odważniej poznaje świat.

Przed nią wciąż jeszcze wiele nauki, ale najważniejsze już się wydarzyło. Uwierzyła, że człowiek może być kimś dobrym. Teraz potrzebuje już tylko własnego domu i opiekuna, który pomoże jej dokończyć tę niezwykłą przemianę.

Marshall to pies urodzony w 2019 roku, ważący około 18 kilogramów. Jego znakiem rozpoznawczym jest czarne umaszczenie oraz urocza biała “skarpetka” na przedniej lewej łapie. Choć nadal jest psem bardzo wrażliwym i ostrożnym, w ostatnim czasie zrobił ogromne postępy. Coraz częściej pokazuje, że pod warstwą lęku kryje się mądry pies z dużym potencjałem do budowania relacji z człowiekiem.

Charakter i relacja z człowiekiem
Pierwsze spotkanie z Marshallem może sprawiać wrażenie nieco niepewnego. Kiedy do jego kojca wchodzi nieznajoma osoba, często głośno wokalizuje i szczeka, po czym wybiera wycofanie, uważnie obserwując człowieka z bezpiecznej odległości. Nie jest to jednak pies, który szuka konfrontacji. Wręcz przeciwnie, zdecydowanie częściej wybiera unikanie trudnych sytuacji.

Najważniejsze w jego przypadku jest spokojne, konsekwentne i czytelne prowadzenie. Gdy wie, czego oczekuje od niego człowiek, znacznie łatwiej radzi sobie z własnymi emocjami. Doskonale było to widać podczas pierwszych prób zakładania obroży. Początkowo uciekał, starając się uniknąć bliskiego kontaktu. Kiedy jednak udało się ją założyć, mimo wyraźnego dyskomfortu nie próbował używać zębów. Zastygł w miejscu, spokojnie wytrzymał tę trudną dla siebie sytuację i pozwolił wyprowadzić się na spacer.

To ogromna zmiana w porównaniu z jego wcześniejszym zachowaniem. Widać, że coraz lepiej radzi sobie z emocjami i zaczyna ufać człowiekowi, nawet jeśli nadal wiele sytuacji budzi w nim niepewność.

Spacery i codzienne funkcjonowanie
Największym zaskoczeniem okazały się jego spacery. Gdy tylko obroża została założona, a człowiek przestał naruszać jego przestrzeń, Marshall wyraźnie się rozluźnił. Bardzo ładnie chodzi na smyczy, spokojnie podąża za przewodnikiem i reaguje na każde zatrzymanie.

Największy dyskomfort wywołują nadal sytuacje, w których człowiek podchodzi do niego frontalnie lub wykonuje gwałtowniejszy ruch w jego kierunku. Można odnieść wrażenie, że w przeszłości takie sytuacje kojarzyły mu się z czymś nieprzyjemnym. Mimo tego nie reaguje już agresją, lecz stara się poradzić sobie z napięciem i współpracować z opiekunem.

Na wybiegu najważniejsze jest dla niego węszenie. Możliwość spokojnego poznawania otoczenia poprzez zapachy wyraźnie pomaga mu się wyciszyć i daje poczucie bezpieczeństwa. Nawet podczas odpinania smyczy, kiedy ponownie odczuwał napięcie i na chwilę zastygał, nie próbował reagować agresywnie. Po chwili wracał do eksplorowania terenu i zaspokajania swojej naturalnej potrzeby węszenia.
Powrót z wybiegu przebiegał już bardzo spokojnie. Bez problemu pozwolił ponownie przypiąć smycz do obroży i równie chętnie podążał za człowiekiem w drodze do kojca.
Choć lubi smakołyki i chętnie je przyjmuje, podczas spacerów znacznie większą wartość mają dla niego możliwość obserwowania otoczenia i poznawania nowych zapachów.

Relacje z innymi zwierzętami
Obecnie Marshall mieszka sam, dlatego nie jesteśmy jeszcze w stanie jednoznacznie ocenić jego relacji z innymi psami. Każde przyszłe wspólne zamieszkanie powinno zostać poprzedzone odpowiednim zapoznaniem.

Patrząc na jego charakter, przypuszczamy, że znacznie lepiej odnalazłby się u boku spokojnego, stabilnego psa niż bardzo energicznego i nachalnego towarzysza. Zanim jednak będzie gotowy na życie z drugim psem, najważniejsze będzie dalsze budowanie jego pewności siebie oraz zaufania do człowieka.

Jakiego domu szuka
Marshall będzie najlepszym towarzyszem dla świadomego opiekuna, który rozumie psy wrażliwe i wie, jak budować z nimi relację opartą na zaufaniu. Nie potrzebuje osoby, która będzie próbowała przełamywać jego lęki siłą. Potrzebuje przewodnika, który pokaże mu, że świat może być bezpieczny.Ze względu na wcześniejsze zachowania wynikające z bardzo silnego stresu nie polecamy go do domu z dziećmi.
Dobrze odnalazłby się zarówno w domu z ogrodem, jak i w mieszkaniu. Ponieważ bardzo ładnie chodzi na smyczy, życie w mieście również jest możliwe, jednak nowy opiekun powinien poświęcić czas na stopniowe przyzwyczajanie go do nowego otoczenia i codziennych sytuacji.

Przed Marshallem wciąż jest sporo pracy nad budowaniem pewności siebie. Patrząc jednak na tempo jego postępów i sposób, w jaki radzi sobie z kolejnymi wyzwaniami, jesteśmy przekonani, że ma ogromny potencjał i przy odpowiednim prowadzeniu stanie się wspaniałym, wiernym towarzyszem.

Marshall nie jest już psem, którego definiuje wyłącznie lęk. Nadal pozostaje bardzo wrażliwy i ostrożny, ale z każdym kolejnym doświadczeniem pokazuje, że potrafi zaufać i coraz lepiej odnajduje się u boku człowieka.

Szukamy dla niego cierpliwego, konsekwentnego opiekuna, który dostrzeże w nim nie tylko obecne trudności, ale przede wszystkim ogromny potencjał. Wierzymy, że kiedy już poczuje się bezpiecznie, odwdzięczy się lojalnością i zaufaniem, na które naprawdę warto poczekać.

 

Lucy to urocza kotka urodzona w sierpniu 2025 roku, która od pierwszych chwil potrafi skraść serce swoim urokiem. Jest biała, z delikatnym, brązowo-czarnym pręgowanym znaczeniem na czubku głowy, tworzącym uroczą „czapeczkę”, oraz z pręgowanym ogonem. Jej pyszczek zdobi jasny, biały przedziałek, który tylko dodaje jej subtelnego uroku.

Pozwala się brać na ręce, ale najpierw trzeba ją do tego mocno zachęcić, na kociarni szuka sobie swojego miejsca, gdzie w spokoju obserwuje człowieka, wymaga dalszej socjalizacji. Kiedy coś jej nie odpowiada, to sygnalizuje to syczeniem. Bliskość na jej warunkach, daje jej poczucie bezpieczeństwa.

To kotka, która szuka kochającego domu z doświadczeniem w socjalizacji – miejsca, w którym będzie mogła dorastać w spokoju, cieple i poczuciu bycia ważną. Jeśli marzysz o młodej, czułej kociej towarzyszce, która chętnie będzie wtulać się w ramiona i rozdawać mruczenie, Lucy czeka właśnie na Ciebie. 

ZOBACZ JEJ FILM: KLIKNIJ. 

To dorosła, silna sunia w typie wyżła, która dobrze wie, czego chce i zwykle chce iść do przodu. Urodzona w 2020 roku, waży około 25 kg i łączy w sobie spacerową energię z dużą potrzebą kontaktu z człowiekiem.

Charakter i emocje

Jest otwarta, kontaktowa i bardzo proludzka. Lubi być blisko, chętnie przyjmuje czułość i dobrze odnajduje się w relacji jeden na jeden. Po dawce ruchu wyraźnie się wycisza, wtedy najważniejszy staje się wspólny czas, spokój i bliskość.

Codzienne funkcjonowanie

Podstawy chodzenia na smyczy zna, ale obecnie mocno ciągnie. To nie pies „na lekki spacer”, potrzebuje silnego, świadomego opiekuna, który będzie z nią konsekwentnie pracował nad spokojnym poruszaniem się na smyczy. Zna komendę „siad”, co pokazuje, że potrafi się uczyć i współpracować, jeśli dostanie jasne sygnały.

Relacje z innymi psami

Wobec innych psów jest na ten moment neutralna. Nie szuka konfliktów ani napięć, ale jak zawsze zalecamy zapoznanie z psem rezydentem przed adopcją, jeśli w domu jest już inny czworonóg.

Poziom energii i odpoczynek

Należy raczej do psów średnio aktywnych. Potrzebuje porządnego spaceru i chwili ruchu, ale nie wymaga nieustannego biegania. Po aktywności chętnie odpoczywa i szuka kontaktu z człowiekie, to dla niej idealne połączenie.

Jaki dom będzie dla niej najlepszy?

Najlepiej odnajdzie się u doświadczonego, fizycznie sprawnego opiekuna, który:

• nie boi się pracy na smyczy

• potrafi być konsekwentny, ale spokojny

• szuka psa, który zostanie jego przyjacielem

To nie pies „dla każdego” i to jest w porządku. Diuna jest dla kogoś, kto chce połączyć ruch, naukę i bliskość w jednej relacji, może stać się naprawdę dobrą towarzyszką codzienności.

Rio to mały, starszy psiak, który bardzo się boi i potrzebna jest dalsza praca nad jego odwagą. Urodził się w 2015 roku, waży 12 kg i świat od dawna nie jest dla niego łatwy.

Ma poważne problemy ze wzrokiem, na jedno oko nie widzi, na drugie widzi bardzo słabo. Jest pod stałą opieką weterynaryjną, a my czuwamy nad jego zdrowiem. Ale to, co widać najbardziej, to nie choroba… tylko lęk. Aktualnie z uwagi na problem z nerkami przyjmuje specjalistyczną karmę. 

Kiedy wyszliśmy z nim na zewnątrz, cały się trząsł. Dla Rio to było za dużo, dlatego zdjęcia robiliśmy spokojnie, na trawce przed kojcami. Na smyczy nie chodzi. Świat poza znanym miejscem bardzo go przeraża.

Mimo tego Rio nie jest agresywny. Pozwala się głaskać, przyjmuje dotyk, cicho znosi obecność człowieka. Jest psem, który nie umie jeszcze zaufać, ale bardzo chce poczuć się bezpiecznie.

To nie jest pies „gotowy na spacery i przygody”. Jeszcze nie teraz. To pies, który potrzebuje czasu, ciszy i jednego dobrego człowieka. Kogoś, kto usiądzie obok, nie będzie naciskał, nie będzie wymagał, tylko pozwoli mu być.

Rio nie szuka cudów. Szukamy dla niego domu, w którym strach powoli zamieni się w spokój. I wierzymy, że gdzieś jest ktoś, kto potrafi kochać właśnie tak,  cicho i cierpliwie.

Rozszerzony panel badań wykazał problemu z nerkami, Rio musi przyjmować specjalistyczną karmę.

Speed to duży pies (ur. 2024), ważący ok. 31 kg, który już samym imieniem zdradza swój temperament. To energiczny, żywiołowy samiec o sporych gabarytach i dużej potrzebie ruchu. W pierwszym kontakcie robi wrażenie psa „w ciągłym biegu”, ciekawskiego świata, szybko reagującego na bodźce i gotowego do działania. To pies dla osób, które szukają aktywnego towarzysza i mają realną przestrzeń na pracę z młodym, silnym psem.

Relacja z człowiekiem
Speed dobrze reaguje na obecność ludzi i chętnie wchodzi w interakcje. Lubi kontakt, jest otwarty i zainteresowany opiekunem, choć w emocjach bywa jeszcze mało uważny. W stresujących lub pobudzających sytuacjach potrzebuje spokojnego, czytelnego przewodnictwa, wtedy łatwiej mu się wyciszyć i skupić. Relacja z człowiekiem będzie dla niego ważnym elementem nauki samoregulacji.

Aktywność, zabawa i codzienne potrzeby
To pies o bardzo wysokim poziomie energii. Ruch, aktywność fizyczna i zajęcia angażujące głowę są dla niego koniecznością, nie dodatkiem. Speed potrzebuje spacerów, pracy węchowej, nauki poprzez zabawę i zadań, które pomogą mu rozładować napięcie. Równie ważna jak aktywność będzie nauka odpoczywania, wyciszania się, przerw i spokojnego funkcjonowania w domu.

Spacery i nowe otoczenie
Na smyczy Speed na ten moment bardziej ciągnie niż chodzi, to obszar wymagający konsekwentnej pracy, zwłaszcza ze względu na jego siłę i gabaryty. Nowe miejsca i bodźce są dla niego bardzo ekscytujące, przez co łatwo się pobudza. Przy odpowiednim prowadzeniu i regularnym treningu ma potencjał, by nauczyć się spokojniejszego poruszania się i skupienia na opiekunie.

Relacje z innymi zwierzętami
W schronisku Speed nie prezentował zachowań agresywnych wobec innych psów. Jest raczej neutralny, choć z racji młodego wieku i wysokiej energii jego zachowanie może być intensywne. Jeśli w domu jest już pies-rezydent, zalecamy zapoznanie psów jeszcze na terenie schroniska, aby realnie ocenić ich relację.

Wyzwania i potrzeby behawioralne
Wymaga pracy nad chodzeniem na smyczy, regulacją emocji i nauką odpoczynku. To pies dla opiekuna, który ma czas, chęci i świadomość, że młody, energiczny pies potrzebuje jasnych zasad, rutyny i konsekwencji. Może nie być dobrym wyborem dla osób szukających spokojnego, „gotowego” psa lub niemających możliwości zapewnienia mu odpowiedniej dawki aktywności.

Speed to pies dla osób aktywnych, cierpliwych i gotowych na pracę z młodym, silnym i bardzo energicznym psem. W odpowiednich rękach ma szansę stać się świetnym, zaangażowanym towarzyszem. Adopcja powinna być decyzją przemyślaną, opartą na realnych możliwościach opiekuna.

Jeśli chcesz poznać gp lepiej i sprawdzić, czy to pies dla Ciebie, pierwszym i koniecznym krokiem jest wypełnienie ankiety adopcyjnej. Ankieta nie jest zobowiązaniem, jej celem jest dobro psa i odpowiedzialne dopasowanie domu oraz rozpoczęcie rozmowy o adopcji. Zachęcamy do kontaktu :)

Zanim Krysia została przez nas zabezpieczona, większość czasu spędzała w ukryciu. Chowała się w każdy możliwy kąt, często zmieniała miejsce, jakby cały czas była gotowa uciekać. Dopiero po objęciu jej opieką i bliższej obserwacji stało się jasne, że to zachowanie nie wynikało ze „złośliwości” czy charakteru, ale z głębokiego lęku. Krysia to sunia, która najprawdopodobniej przez całe życie nie doświadczyła bezpieczeństwa ani ciepłej relacji z człowiekiem. Człowiek nie kojarzył się jej dobrze, dlatego starała się go omijać i pozostawać niewidoczna.

Do schroniska trafiła w bardzo złym stanie. Była skrajnie wychudzona, z widocznymi ubytkami sierści i zmianami na łapach. Jej ciało nosiło ślady długotrwałych zaniedbań, miała odleżyny, bolesne zmiany w obrębie stawów oraz rany, które powstały na skutek długotrwałego stresu i samouszkodzeń. Jej organizm był wyraźnie osłabiony, a problemy zdrowotne narastały przez długi czas, obejmując wiele układów jednocześnie.

Badania potwierdziły, że Krysia zmaga się z poważnymi, wielonarządowymi problemami zdrowotnymi. Dotyczą one m.in. układu ruchu, narządów wewnętrznych oraz ogólnej kondycji organizmu. Jej stan był na tyle ciężki, że wymagała pilnej operacji ratującej zdrowie, bez niej organizm nadal ulegałby wyniszczeniu.

Zabieg pozwolił zatrzymać dalsze pogarszanie się stanu Krysi, ale nie rozwiązał wszystkich problemów. Dziś Krysia jest w trakcie długiej rekonwalescencji. Wymaga stałego leczenia, regularnych kontroli weterynaryjnych, leków wspierających pracę narządów wewnętrznych oraz specjalistycznej, kosztownej diety. Jej organizm jest bardzo osłabiony i potrzebuje czasu, spokoju oraz stabilnych warunków, by stopniowo się odbudowywać.

Na co dzień Krysia pozostaje psem lękowym i bardzo delikatnym emocjonalnie. Jej zachowanie jest ściśle związane z doświadczeniami z przeszłości oraz aktualnym stanem zdrowia. Potrzebuje ciszy, przewidywalności i cierpliwego podejścia, bez presji i oczekiwań.

Krysia jest w trakcie leczenia, a jej sytuacja zdrowotna jest poważna i wymaga stałej opieki. Rokowania są bardzo ostrożne. Każdy kolejny etap to praca krok po kroku, z myślą o jej komforcie i jakości życia.

Wilson to duży, silny pies, urodzony w 2017 roku, który musiał wiele przeżyć w swoim poprzednim życiu, bo trafił do nas z problemami behawioralnymi i epizodami agresji. Jego zachowanie jest wynikiem długotrwałych zaniedbań i braku bezpiecznej relacji z człowiekiem, którą ciężko jest odbudować. 

Nie jest psem zainteresowanym kontaktem z ludźmi ani budowaniem relacji. W sytuacjach dla niego trudnych lub zbyt intensywnych reaguje agresją, dlatego wymaga bardzo dużej ostrożności i konsekwentnego respektowania jego granic. Wilson nie chodzi na smyczy, źle znosi próby narzucania mu kontaktu i zmiany otoczenia.

Jest psem w trakcie długiej i bardzo wymagającej socjalizacji. Proces ten przebiega wolno, ponieważ Wilson nie wykazuje dużej gotowości do współpracy. Jego zachowanie wymaga dalszej, specjalistycznej pracy behawioralnej.

Wilson to pies wyłącznie dla bardzo doświadczonego opiekuna lub miejsca, które ma wiedzę i zaplecze do pracy z psem agresywnym i trudnym behawioralnie. Szuka kogoś, kto poświęci mu czas jeszcze u nas i w bezpieczny sposób będzie chciał nawiązać relację. 

Kontakt w sprawie Wilsona odbywa się  poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu. Ankieta nie jest zobowiązaniem – jej celem jest dobro psa i odpowiedzialne dopasowanie domu.

Barbra to suczka w typie owczarka niemieckiego długowłosego, urodzona około 2018 roku. Jest psem z wyraźną potrzebą ruchu i samodzielnego eksplorowania otoczenia. Sprawia wrażenie suczki niezależnej, ciekawej świata i chętnej do działania, ale jednocześnie takiej, która dopiero uczy się relacji z człowiekiem.

Relacja z człowiekiem
Kontakt z człowiekiem jest dla Barbry jeszcze obszarem do pracy. Nie jest nachalna ani domagająca się uwagi – raczej obserwuje, sprawdza i decyduje sama, na ile chce wejść w interakcję. Potrzebuje czasu, spokoju i cierpliwego podejścia, by na nowo odkryć, że człowiek może być bezpiecznym i przewidywalnym partnerem.

Aktywność, zabawa i codzienne potrzeby
Lubi ruch i wyraźnie dobrze czuje się w aktywności. Chętnie chodzi, eksploruje teren i „idzie swoimi ścieżkami”. To pies, który będzie potrzebował regularnych spacerów, zajęcia głowy i pracy nad skupieniem. Aktywność fizyczna i mentalna będą dla niej ważnym elementem codziennego funkcjonowania.

Spacery i nowe otoczenie
Na spacerach Barbra ładnie chodzi na smyczy. Lubi samodzielnie sprawdzać otoczenie, ale nie ciągnie i nie reaguje gwałtownie. Nowe miejsca budzą jej ciekawość, a spacery są dla niej naturalnym sposobem rozładowania energii i napięcia.

Relacje z innymi zwierzętami
Przy kojcu seniora Barbra chętnie zapoznawała się z innymi zwierzętami. W kontaktach jest ciekawska i raczej pozytywnie nastawiona, nie wykazuje silnych reakcji ani potrzeby dominacji. Relacje z innymi zwierzętami warto jednak wprowadzać spokojnie i pod kontrolą. W Czartkach macie taką możliwośc, by zapoznać ją z psem rezydentem.

Wyzwania i potrzeby behawioralne
Wymaga dalszej pracy – przede wszystkim nad budowaniem relacji z człowiekiem i skupieniem. Ma również tendencję do ucieczek, dlatego szukamy dla niej domu z bardzo dobrymi zabezpieczeniami posesji i domu.

Barbra będzie dobrą towarzyszką dla osoby aktywnej, cierpliwej i gotowej na pracę z psem, który wziąż uczy się relacji z człowiekiem. Najlepiej odnajdzie się w domu z jasnymi zasadami, odpowiednim zabezpieczeniem terenu i opiekunem, który rozumie potrzeby psów w typie owczarka.

Jeśli chcesz poznać Barbrę bliżej, pierwszym krokiem jest wypełnienie ankiety adopcyjnej. Ankieta nie jest zobowiązaniem, to początek rozmowy, której celem jest dobro psa i odpowiedzialne dopasowanie domu :)

Toffi to pies urodzony w 2022 roku, ważący około 12 kg. Kiedy trafił do schroniska, był psiakiem bardzo lękowym, reagującym na człowieka agresją i próbami obrony. Przez długi czas kontakt z ludźmi był dla niego ogromnym wyzwaniem. Dziś możemy powiedzieć, że zrobił naprawdę duże postępy i przeszedł ogromną przemianę, choć nadal pozostaje psem wymagającym świadomego i doświadczonego opiekuna.

Jego przemiana

Jeszcze niedawno wejście do kojca było dla Toffiego bardzo trudną sytuacją. Obecnie opiekun może bez problemu wejść do jego przestrzeni, założyć mu obrożę i zabrać go na spacer. To ogromna zmiana, która pokazuje, jak wiele pracy już wykonał.

Coraz lepiej radzi sobie również z nowymi sytuacjami. Na wybiegu porusza się pewnie i odważnie, chętnie eksploruje otoczenie i korzysta z możliwości poznawania świata. Widać, że z każdym tygodniem nabiera większej pewności siebie.

Charakter i relacja z człowiekiem

Mimo dużych postępów Toffi nadal jest psem bardzo emocjonalnym. W jego zachowaniu widać sporo wewnętrznego napięcia i pobudzenia. Kontakt z człowiekiem jest dla niego znacznie łatwiejszy niż kiedyś, jednak nadal nie jest to pies całkowicie przewidywalny.

Zdarzają się sytuacje, w których początkowo akceptuje dotyk i obecność człowieka, a następnie podejmuje próbę zdystansowania się poprzez użycie zębów. Takie zachowania pojawiają się dość niespodziewanie i bywają trudne do przewidzenia. Z tego względu przyszły opiekun powinien potrafić uważnie obserwować jego sygnały oraz rozumieć specyfikę pracy z psem o dużej wrażliwości emocjonalnej.

Nie jest to pies dla osoby szukającej typowego rodzinnego kompana. Potrzebuje jasnych zasad, przewidywalności i opiekuna, który będzie potrafił odpowiednio pokierować jego emocjami.

Aktywność i spacery

Jednym z największych zaskoczeń okazało się to, jak dobrze radzi sobie na smyczy. Chodzi bardzo ładnie, nie szarpie, nie kręci się i spokojnie podąża podczas spacerów.

Jest jednak psem energicznym i mocno pobudliwym. Potrzebuje odpowiedniej dawki ruchu, możliwości eksplorowania otoczenia oraz aktywności dostosowanych do jego potrzeb. Równie ważna będzie nauka wyciszania się i odpoczynku, ponieważ właśnie z tym obszarem może mieć największe trudności.

Kontakty z innymi zwierzętami

Ze względu na wysoki poziom pobudzenia nie polecamy go do domu z kotami. Istnieje duże prawdopodobieństwo, że reagowałby na nie silnym zainteresowaniem i próbami pogoni.

Jeśli chodzi o inne psy, konieczne będzie indywidualne zapoznanie i ocena konkretnej relacji.

Dom z dziećmi

Toffi nie nadaje się do domu z dziećmi. Jego zachowanie bywa nieprzewidywalne, a epizody prób używania zębów sprawiają, że potrzebuje środowiska, w którym wszyscy domownicy będą odpowiednio reagować na jego sygnały.

Jakiego domu szuka

Najlepiej odnajdzie się u osoby doświadczonej, świadomej specyfiki psów lękowych i emocjonalnych. Potrzebuje opiekuna konsekwentnego, spokojnego i cierpliwego, który będzie potrafił zapewnić mu jasne zasady oraz poczucie bezpieczeństwa.

Dobrze sprawdzi się w aktywnym domu, gdzie będzie miał możliwość regularnych spacerów i zaspokajania swoich potrzeb ruchowych. Równie ważna będzie dalsza praca nad jego emocjami, nauką odpoczynku oraz budowaniem stabilnej relacji z człowiekiem.

Toffi przeszedł ogromną drogę od psa reagującego agresją na sam widok człowieka do psa, który pozwala się wyprowadzać na spacery i coraz lepiej funkcjonuje w otaczającym go świecie. Nadal wymaga pracy i odpowiedzialnego podejścia, jednak dla osoby posiadającej doświadczenie może stać się niezwykle ciekawym i wartościowym towarzyszem. Najbardziej potrzebuje człowieka, który zrozumie jego ograniczenia, uszanuje jego emocje i pomoże mu odnaleźć równowagę, której tak bardzo potrzebuje.

Zobacz filmik: kliknij.

Ten cudowny psiak trafił do nas w stanie, który nie pozostawiał złudzeń, że przez długi czas musiał radzić sobie sam, z bólem i ograniczeniami, których żaden pies nie powinien doświadczać. Kiedy pojechaliśmy go zabezpieczyć, od razu został przewieziony do gabinetu weterynaryjnego. Pomoc była pilna.

Badania wykazały stary, poważny uraz, taki, który nie wydarzył się „wczoraj”. Zanik mięśni, brak czucia i zesztywnienie jednej z przednich łap mówiły jasno, że Knopers przez długi czas żył z nieleczonym urazem.

Mimo tego od pierwszych chwil pokazywał nam coś bardzo ważnego: ogromną wolę życia. Miał trudność z utrzymaniem równowagi, nawet oddanie moczu było dla niego wyzwaniem, ale próbował. Za każdym razem.

Jak wygląda jego codzienność teraz
Dziś Knopers jest pod stałą opieką, po amputacji łapki, rana się zagoiła. Jego organizm zdążył już zaadaptować się do poruszania się na trzech łapach, jeszcze przed zabiegiem był szybszy niż wiele psiaków na czterech, potrzebny był zabieg, który przyniesie mu realną ulgę i komfort w codziennym funkcjonowaniu.

Relacja z człowiekiem
Knopers bardzo lubi ludzi. Szuka kontaktu, reaguje z radością na obecność opiekuna, chętnie współpracuje podczas codziennych czynności. Widać w nim zaufanie... To pies, który cieszy się z bycia zauważonym i traktowanym z czułością.

Aktywność i poruszanie się
Jest psem wesołym i aktywnym. Knopers przed operacją także poruszał się na trzech łapkach, chora była wyłączona i cały czas utrzymywał ją w górze, tak jak wskazują zdjęcia, ale nie przeszkadzało mu to w poruszaniu się sprawnie i w niezłym tempie. Lubi ruch i eksplorowanie otoczenia. 

Relacje z innymi zwierzętami
Z dotychczasowych obserwacji wynika, że Knopers dobrze odnajduje się w towarzystwie innych zwierząt. Jest otwarty i nie wykazuje zachowań konfliktowych.

Wyzwania i potrzeby
Knopers nie jest psem „bezobsługowym”. Przyszły opiekun musi być gotowy na:

• dalszą współpracę z lekarzem weterynarii po amputacji,
• ewentualną rehabilitację,
• spokojne wprowadzanie psa w nową codzienność,
• akceptację faktu, że to pies po ciężkich urazach, który będzie potrzebował uważnej, odpowiedzialnej opieki.

To psiak który przeszedł więcej, niż powinien, ale nie stracił radości życia ani ciekawości świata. Po zakończeniu leczenia i rekonwalescencji będzie gotowy, by rozpocząć nowy rozdział w domu, który da mu bezpieczeństwo, czas i troskę.

Jeśli czujesz, że to pies dla Ciebie i masz przestrzeń na odpowiedzialną adopcję psa po przejściach, zapraszamy do kontaktu. Proces adopcyjny rozpoczyna się od ankiety adopcyjnej, jest ona pierwszym etapem, nie zobowiązuje do adopcji i służy temu, by jak najlepiej dopasować zwierzaka do domu. Dla Knopersa najważniejsze jest jedno: żeby już nigdy nie musiał radzić sobie sam.

Melon urodził się w 2019 roku, waży około 12 kg i jest psem, który bardzo wyraźnie pokazuje, że w jego poprzednim życiu nie spotkał nikogo, kto nauczył go, że człowiek może oznaczać coś dobrego. To nie jest pies otwarty, ciekawski ani chętny do kontaktu, nowe sytuacje budzą w nim lęk, a obecność obcych ludzi jest dla niego trudna i obciążająca. Melon nie szuka bliskości, nie podbiega po uwagę, nie „otwiera się” na zawołanie. Nawet przy osobach, które zna, trzyma dystans i najlepiej czuje się wtedy, gdy nikt nie narusza jego granic. To jego sposób radzenia sobie z napięciem i próbą zachowania poczucia kontroli nad otoczeniem, a nie zła wola czy brak potencjału.

Na co dzień Melon funkcjonuje najlepiej w znanych, przewidywalnych warunkach. Zmiany, nowe miejsca i bodźce wymagają od niego dużego wysiłku emocjonalnego i potrafią wywołać silny stres. To pies, który potrzebuje spokojnego tempa, rutyny i bardzo czytelnych zasad. Praca z nim to proces, długi, wymagający cierpliwości, uważności i gotowości na to, że postępy mogą być powolne albo niewidoczne przez długi czas. Melon może nigdy nie stać się psem wylewnym czy towarzyskim i przyszły opiekun musi mieć w sobie zgodę na to, że pomoc temu psu nie polega na „zmienianiu go”, ale na nauczeniu się życia obok niego z szacunkiem do jego granic.

To nie jest pies dla osób, które marzą o szybkim efekcie, wdzięczności czy bliskiej relacji opartej na dotyku. To pies dla kogoś bardzo świadomego, kto rozumie zachowania lękowe, potrafi pracować bez presji i przyjmuje, że największym sukcesem może być spokojna, stabilna codzienność bez strachu, a nie spektakularne „przełomy”.

Adopcja Melona to odpowiedzialna decyzja i długofalowe zobowiązanie. Kontakt w jego sprawie odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, jest ona pierwszym i koniecznym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji i służy temu, by jak najlepiej ocenić, czy dany dom jest gotowy na realną pomoc psu z takimi potrzebami. Jeśli czujesz, że masz w sobie cierpliwość, doświadczenie, spokój i gotowość na długą pracę bez obietnicy łatwej relacji,być może właśnie Ty możesz dać Melonowi bezpieczną przestrzeń, jakiej potrzebuje.

Zuzka jest psiakiem z bagażem doświadczeń. Lękowa, wycofana, unikająca kontaktu, ale nie dlatego, że nie chce być kochana, ale dlatego, że życie nauczyło ją ostrożności.

Potrzebuje dalszej soscjalizacji, nie dała nam się poznać jako agresywna suczka, raczej wycofana, która szuka bezpiecznej przestrzeni, w której chce się skryć. W jej poprzednim życiu raczej nie poznała bliskości człowieka. 

Jeśli szukasz psa „gotowego do kochania” od pierwszego dnia – to nie ten przypadek. Ten pies nie przywita Cię merdającym ogonem ani nie położy się przy Tobie po pięciu minutach. Potrzebuje czasu, spokoju, konsekwencji i ogromu cierpliwości.

Adopcja takiego psa nie zaczyna się od podpisania umowy. To proces, który wymaga pełnego zaangażowania jeszcze na etapie pobytu w schronisku – wielu spotkań, budowania relacji krok po kroku, bez presji. Dopiero wtedy, gdy pies sam pokaże, że jest gotowy na kolejny etap, można mówić o domu.

To nie będzie prosta droga. Ale dla osoby świadomej i gotowej, by dać psu dokładnie tyle czasu, ile potrzebuje – może to być jedna z najpiękniejszych historii, jakie można razem napisać. Jesteś gotowy? Miałeś już doświadczenie w pracy z psem lękowym, wiesz, z czym to się wiąże? Wypełnij ankietę.

Bordo to duży, masywny pies, którego wygląd od razu przyciąga uwagę. Ciemna sierść i wyraźna, brązowa obwódka na pyszczku nadają mu dostojności i sprawiają, że wzbudza podziw już przy pierwszym spotkaniu. Za tym imponującym wyglądem kryje się jednak pies, który wciąż uczy się świata i swojego miejsca w nim.

Jak wygląda jego codzienność teraz

Bordo potrafi chodzić na smyczy, ale robi to w swoim własnym stylu. To umiejętność, która wymaga jeszcze podszkolenia i spokojnej pracy, bez pośpiechu i presji. Na ten moment jest raczej średnio aktywnym psem. Nie szuka intensywnego ruchu, za to bardzo wyraźnie pokazuje, co sprawia mu prawdziwą przyjemność.

Relacja z człowiekiem

Bordo nie miał wcześniej doświadczenia z nagradzaniem smaczkami ani z zabawą. Te formy kontaktu są dla niego nowe i jeszcze ich nie rozumie. To nie kwestia braku chęcii, po prostu nikt wcześniej nie pokazał mu, że wspólna aktywność z człowiekiem może być czymś przyjemnym i bezpiecznym. Dopiero u nas poznaje te możliwości. W relacji z opiekunem potrzebuje czasu, cierpliwości i jasnych, spokojnych sygnałów.

Aktywność, spacery i otoczenie

On uwielbia węszyć. Spacery to dla niego przede wszystkim świat zapachów, zatrzymuje się, bada teren, analizuje otoczenie nosem. To jego sposób na poznawanie świata i regulowanie emocji. Nie jest psem, który będzie od razu gotowy na długie, dynamiczne wycieczki. Lepiej odnajdzie się w spokojnym rytmie i przewidywalnym środowisku.

Relacje z innymi zwierzętami

Inne psy wzbudzają w nim raczej niepokój niż ciekawość. Woli ich unikać, a dystans daje mu poczucie bezpieczeństwa. Na ten moment nie szuka kontaktu i nie czuje się pewnie w psim towarzystwie.

Wyzwania i potrzeby

W tym dużym ciele brakuje jeszcze pewności siebie. Bordo to pies, który potrzebuje opiekuna gotowego na:

• spokojną dalszą naukę chodzenia na smyczy,

• wprowadzanie nagród i zabawy od podstaw,

• budowanie poczucia bezpieczeństwa i zaufania,

• uszanowanie jego granic, zwłaszcza w kontaktach z innymi psami.

Nie będzie dobrym wyborem dla osób szukających psa „gotowego” ani dla kogoś, kto oczekuje natychmiastowych efektów.

Bordo to pies o imponującym wyglądzie i bardzo wrażliwej naturze. Potrzebuje czasu, spokojnego przewodnika i przestrzeni do nauki. W odpowiednich warunkach może stopniowo budować pewność siebie i odkrywać, że świat i człowiek nie muszą być straszni.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną. Jest ona pierwszym i koniecznym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb Bordo.

Hagrid to duży, młody pies urodzony w 2023 roku, ważący około 31 kilogramów. Gdy trafił do schroniska, był psiakiem bardzo wycofanym i nieufnym wobec człowieka. Przez długi czas kontakt z ludźmi był dla niego czymś trudnym i stresującym. Dziś możemy obserwować ogromne postępy, jakie zrobił. Nadal jest psem ostrożnym i niezależnym, ale coraz lepiej odnajduje się w codziennym funkcjonowaniu i pokazuje, że drzemie w nim ogromny potencjał.

Jego przemiana

Kiedy Hagrid trafił do schroniska, był psem bardzo wycofanym i nieufnym. Największe poczucie bezpieczeństwa dawała mu buda, która przez długi czas była jego jedynym azylem. Kontakt z człowiekiem był dla niego trudny i niezrozumiały, a każda nowa sytuacja wywoływała duży stres.

Przez wiele tygodni pracowaliśmy z nim spokojnie, bez pośpiechu i bez wywierania presji. Każdy, nawet najmniejszy krok naprzód był ogromnym sukcesem. Z czasem Hagrid zaczął coraz odważniej wychodzić ze swojej bezpiecznej kryjówki, akceptować obecność człowieka i poznawać świat poza kojcem.

Dziś jest już zupełnie innym psem niż ten, którego poznaliśmy na początku. Pozwala założyć sobie obrożę, pięknie chodzi na smyczy, chętnie wychodzi na wybieg i coraz lepiej radzi sobie w nowych sytuacjach. Nadal jest psem ostrożnym i niezależnym, ale jego przemiana pokazuje, jak ogromny potencjał w nim drzemie i jak wiele można osiągnąć dzięki cierpliwości oraz szacunkowi do psich granic.

To właśnie dlatego tak mocno wierzymy, że w odpowiednim domu Hagrid będzie nadal robił kolejne postępy i zaskakiwał swoich opiekunów.

Zdrowie

Hagrid trafił do schroniska również z problemami dotyczącymi lewego oka. Od początku obserwowaliśmy nasilone łzawienie, dlatego został objęty opieką weterynaryjną i poddany diagnostyce.

Miał miał mieć wykonany zabieg plastyki powiek, ale wdrożone leczenie przyniosło efekty i na ten moment nie ma potrzeby jego wykonywania, będziemy dalej monitorowac ten temat. 

Poza tym pozostaje psem w dobrej kondycji ogólnej. Jest aktywny, chętnie eksploruje otoczenie i nie wykazuje objawów, które ograniczałyby jego codzienne funkcjonowanie.

Charakter i relacja z człowiekiem

Otworzył się znacznie bardziej niż na początku pobytu w schronisku. Nadal nie jest psiakiem, który szuka bliskiego kontaktu z człowiekiem i nie należy do psów wylewnych, jednak coraz lepiej akceptuje obecność ludzi w swoim otoczeniu.

Bez większego problemu można wejść do jego kojca, założyć mu obrożę czy przygotować go do spaceru. Nadal nie przepada za frontalnym, bezpośrednim podejściem do siebie i w takich sytuacjach czuje się mniej komfortowo. Dużo lepiej odnajduje się, gdy człowiek daje mu przestrzeń i nie wywiera na nim presji.

Jest to psiak, który najprawdopodobniej nigdy nie będzie typem psa uwielbiającego przytulanie czy ciągłe głaskanie. Dużo bardziej odpowiada mu spokojna obecność człowieka obok niż intensywne interakcje. Potrzebuje opiekuna, który uszanuje jego charakter i pozwoli mu budować relację na własnych zasadach.

Aktywność i spacery

Bardzo ładnie chodzi na smyczy. Podczas spacerów podąża za człowiekiem, najczęściej trzymając się nieco z tyłu, co daje mu poczucie bezpieczeństwa. Mimo swojej ostrożności dobrze współpracuje i coraz lepiej radzi sobie w nowych sytuacjach.

Również na wybiegu zrobił ogromne postępy. Czuł się tam swobodnie, chętnie eksplorował teren, węszył i znaczył otoczenie. Były to wyraźne sygnały świadczące o tym, że potrafił się zrelaksować i poczuć bezpiecznie.

Co ważne, bez problemu pozwalał się odprowadzić z wybiegu do kojca, co jeszcze jakiś czas temu byłoby dla niego dużo trudniejsze. Widać, że bardzo się stara i każdego dnia robi kolejne kroki naprzód.

Kontakty z innymi zwierzętami

Podczas obserwacji psów za siatką Hagrid reagował spokojnie. Najczęściej traktował inne psy obojętnie, czasami wykazywał zainteresowanie ich obecnością. Nie obserwowaliśmy zachowań wskazujących na chęć konfliktu.

Istnieje szansa, że mógłby zamieszkać z innym dużym, stabilnym psem, jednak konieczne byłoby wcześniejsze zapoznanie w schronisku i sprawdzenie wzajemnych relacji.

Jeśli chodzi o koty, podczas mijania woliery nie wykazywał większego zainteresowania ich obecnością. Mimo to, ze względu na jego gabaryty i brak możliwości dokładnego sprawdzenia relacji z kotami, raczej polecamy go do domu bez kotów.

Dom z dziećmi

Ze względu na jego niezależny charakter oraz potrzebę zachowania własnej przestrzeni, ewentualna adopcja do domu z dziećmi powinna zostać poprzedzona wcześniejszym zapoznaniem. Hagrid najlepiej odnajduje się w spokojnym otoczeniu, bez nadmiernej presji i nadmiaru bodźców.

Jakiego domu szuka

Najlepszym miejscem dla Hagrida będzie dom z ogrodem, w którym będzie miał dużo przestrzeni do swobodnego poruszania się i obserwowania otoczenia. Bardzo dobrze odnalazłby się również w odpowiednio przygotowanym kojcu zewnętrznym wyposażonym w dużą, ocieploną budę oraz dostęp do świeżej wody i wartościowego pożywienia.

To pies, który dobrze czuje się na zewnątrz i właśnie taki styl życia wydaje się najbardziej zgodny z jego naturą. Duża przestrzeń, możliwość patrolowania terenu oraz spokojne otoczenie pozwolą mu czuć się bezpiecznie i komfortowo.

Nowy opiekun powinien mieć świadomość, że Hagrid nie będzie typowym psem rodzinnym, który stale zabiega o uwagę człowieka. To pies, który bardziej ceni sobie spokojną obecność człowieka i poczucie bezpieczeństwa niż intensywne kontakty społeczne.

Hagrid przeszedł ogromną drogę od wycofanego psa, który nie ufał ludziom, do psiaka, który potrafi spokojnie spacerować na smyczy, eksplorować wybieg i współpracować z opiekunem. Nadal potrzebuje czasu i zrozumienia, ale każdego dnia pokazuje, że warto w niego wierzyć. Dla osoby, która uszanuje jego charakter i pozwoli mu żyć w zgodzie z własną naturą, będzie wyjątkowym i wiernym towarzyszem na długie lata.

ZOBACZ JEGO FILM: KLIKNIJ.

Mumim to duży pies, który od pierwszych chwil zwraca uwagę swoim spokojem. Nie jest psem impulsywnym ani nadmiernie pobudzonym, a raczej takim, który obserwuje, sprawdza i sam decyduje, kiedy chce się w coś zaangażować. Sprawia wrażenie psa, który ma w sobie wewnętrzną równowagę, choć wciąż jest na etapie poznawania świata i siebie.

Jak wygląda jego codzienność teraz?

Potrafi chodzić na smyczy i dobrze odnajduje się podczas spacerów. Lubi poruszać się we własnym tempie, czasem wybierając „swoje ścieżki”, dosłownie i w przenośni. Nie jest nachalny, nie domaga się ciągłej uwagi, ale jasno komunikuje swoje potrzeby, np. kocha mizianko :)

Zdrowie 

Podczas badań wykryto wyrażny szmer sercowy, dlatego Muminek na stałe przyjmuje lek wspierający pracę serca, Cardisure.

Relacja z człowiekiem

W kontakcie z ludźmi Mumim jest spokojny i zrównoważony. Kiedy ma ochotę na zabawę, potrafi sam poszukać do niej towarzysza, zaprasza, inicjuje kontakt, pokazuje, że chce czegoś więcej niż tylko wspólnego spaceru. To pies, który lubi mieć wybór i przestrzeń do bycia sobą.

Aktywność, spacery i otoczenie

Na co dzień nie sprawia wrażenia psa nadmiernie aktywnego, ale kiedy pojawia się chęć zabawy, potrafi się nią cieszyć i w pełni w nią zaangażować. Najlepiej odnajdzie się w domu, który uszanuje jego tempo, bez presji, za to z uważnością na sygnały, które wysyła.

Relacje z innymi zwierzętami

Na ten moment jego relacje z innymi psami obserwujemy i poznajemy. Mumim nie jest psem konfliktowym, ale wyraźnie pokazuje, że lubi sam decydować o dystansie i rodzaju kontaktu. Jeśli macie psa rezydenta to zachęcamy do wcześniejszego zapoznania go z nim, u nas w schronisku jest taka możliwość :)

Wyzwania i potrzeby

Mumim potrzebuje domu, w którym będzie mógł dalej się rozwijać i „rozkwitać” w swoim tempie. Najlepiej odnajdzie się u opiekuna, który:

• uszanuje jego niezależność,

• da mu przestrzeń na podejmowanie inicjatywy,

• będzie gotów budować relację opartą na zaufaniu, a nie kontroli.

To pies dla kogoś, kto lubi obserwować, słuchać i dawać psu wybór.

To pies z potencjałem, spokojny, ciekawy świata i relacji, gotowy na dalszy rozwój w odpowiednich warunkach. Szukamy dla niego domu, który nie będzie go zmieniał na siłę, ale pozwoli mu być sobą i dojrzewać w bezpiecznej relacji z człowiekiem.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną. Jest ona pierwszym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji, ale w niej pomaga i ma na celu świadome dopasowanie domu do potrzeb Mumima.

ZOBACZ JEGO FILM: KLIKNIJ.

Koral trafił do nas jako pies z epizodami agresji. Od początku było jasne, że niesie ze sobą trudne doświadczenia i że będzie potrzebował większego wsparcia. Potrzebował stabilności, przewidywalności i codziennych, spokojnych spotkań z opiekunami. Dopiero dzięki temu mógł zacząć rozumieć, że ze strony człowieka może spotkać go coś dobrego, bez presji i bez zagrożenia.

Jak wygląda jego codzienność teraz

Dziś funkcjonuje znacznie spokojniej, choć wciąż jest psem niepewnym. Potrafi chodzić na smyczy i stopniowo, małymi krokami, otwiera się na świat. Na wybiegu skupia się głównie na obserowaniu, zajmuje się sobą i nie zabiega o kontakt. Relacja pojawia się dopiero wtedy, gdy to człowiek wykaże inicjatywę w sposób czytelny i bezpieczny.

Relacja z człowiekiem

W poprzednim życiu najprawdopodobniej nie doświadczył wiele czułości. Dziś wiemy już, że dotyk jest dla niego ważny, szczególnie lubi mizianie po tyłku. W takich momentach wyraźnie szuka bliskości i próbuje zaufać. Jednocześnie nadal jest w nim dużo niepewności. Wymaga uważnego czytania sygnałów i szacunku dla jego granic. Zbyt szybkie ruchy, brak wyczucia czy ignorowanie jego komunikatów mogą prowadzić do trudnych sytuacji.

Aktywność, spacery i otoczenie

Koral nie jest psem, który „szaleje” na spacerach. Ruch i eksploracja są dla niego sposobem na regulowanie emocji. Spacery w spokojnym otoczeniu, w przewidywalnym rytmie, pomagają mu czuć się bezpieczniej.

Relacje z innymi zwierzętami

Na ten moment skupiamy się przede wszystkim na jego relacji z człowiekiem. Inne zwierzęta nie są dla niego priorytetem i każda taka relacja wymagałaby indywidualnej oceny.

Wyzwania i potrzeby

Koral potrzebuje opiekuna, który:

• ma doświadczenie lub jest gotowy uczyć się pracy z psem lękowym,

• potrafi czytać psi język i reagować na sygnały ostrzegawcze,

• zachowa spokój i konsekwencję,

• nie zrazi się ewentualnymi „wpadkami”, które mogą się zdarzyć w procesie budowania relacji,

• będzie pamiętał o jego przeszłości i brał ją pod uwagę każdego dnia.

To pies, który nie odnajdzie się w domu pełnym chaosu ani przy osobie oczekującej szybkich efektów.

Koral to pies w procesie. Zyskuje wtedy, gdy ma obok siebie człowieka spokojnego, uważnego i wyrozumiałego. W odpowiednich rękach może dalej budować zaufanie i poczucie bezpieczeństwa, ale potrzebuje czasu i mądrego prowadzenia. Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną. Jest ona pierwszym i koniecznym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji i pozwala sprawdzić, czy to dobre dopasowanie, dla Korala i dla przyszłego opiekuna.

Tina to sunia, która ma problemy behawioralne, nie przejawia agresji, ale nie potrafi w pełni zaufać człowiekowi ani otworzyć się na bliską relację. Zachowuje dystans, obserwuje, nie szuka kontaktu i nie zabiega o uwagę. Bliskość jest dla niej trudna i wymaga czasu oraz spokoju.

Potencjalny opiekun będzie musiał spędzić z nią więcej czasu, by zrozumieć jej sposób funkcjonowania, nauczyć się czytać sygnały i stopniowo budować zaufanie. To pies, przy którym nie da się niczego przyspieszyć ani wymusić, relacja może powstać tylko wtedy, gdy będzie oparta na cierpliwości, przewidywalności i szacunku do granic. Najlepiej odnajdzie się w spokojnym otoczeniu, u osoby świadomej jej przeszłości i gotowej zaakceptować fakt, że bliskość może przyjść powoli albo mieć ograniczoną formę.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb psa.

Kama to kotka urodzona w maju 2025 roku, która trafiła do nas jako bardzo dzika. Od początku było jasne, że kontakt z człowiekiem jest dla niej trudny, ale z każdym kolejnym dniem, we własnym tempie, zaczyna się na niego otwierać. Na ten moment nie jest kotką, która szuka bliskości czy wpada w ramiona. Obserwuje świat z dystansu, uważnie i spokojnie. Nie ma w niej agresji, ale nie pozwala się brać na ręce i nie jest gotowa na interakcje takie jak przytulanie czy intensywny kontakt. To kot w trakcie socjalizacji, który potrzebuje czasu, cierpliwości i akceptacji swoich granic. Mamy nadzieję, że wraz z poczuciem bezpieczeństwa jej potrzeby będą się zmieniać, ale nie jest to coś, co można założyć ani przyspieszyć. Najlepiej odnajdzie się w spokojnym domu, u osoby, która rozumie proces socjalizacji i potrafi dać przestrzeń, bez oczekiwań.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb kota.