Zwierzeta

Chips to malutki, 8,8-kilogramowy piesek urodzony w 2017 roku, który nosi na sobie nie tylko ślady dawnych pogryzień… ale przede wszystkim ślady strachu. To jeden z tych psiaków, których życie nie oszczędzało, a teraz muszą dopiero nauczyć się, że człowiek potrafi być dobry.

Podczas badań odkryliśmy liczne strupki w okolicy ogona i na tylnej części grzbietu – najprawdopodobniej po wcześniejszych pogryzieniach przez inne psy. Może właśnie dlatego dziś Chipsem rządzi lęk. W kojcu leży w budzie, cicho, niewidoczny, jakby chciał stopić się z tłem. Nie podchodzi do człowieka. Na zewnątrz trzęsie się cały, jakby świat był dla niego o wiele za głośny.

Mimo ogromnej niepewności nie wykazuje agresji. Podczas wynoszenia pozwolił się dotykać, przytulić, a nawet głaskać – jakby wiedział, że nic mu nie grozi, tylko jeszcze nie potrafił w to uwierzyć. W dniu przyjęcia do schroniska był bardziej spięty i niechętny, ale trudno mu się dziwić – wszystko było nowe, obce, przerażające.

Chips ma niski poziom energii i bardzo potrzebuje spokojnego, cierpliwego człowieka, który pomoże mu krok po kroku pokonać lęk. To pies do dalszej socjalizacji, takiej prowadzonej powoli, delikatnie i z ogromnym wyczuciem.

Zdrowie:
U psiaka zdiagnozowano dysplazję lewego stawu biodrowego oraz wygięcie kości ramiennych, promieniowych i łokciowych. Choroba ta polega na nieprawidłowym rozwoju stawu biodrowego, co powoduje jego niestabilność i przyspieszone zużycie. W związku z tym pies na stałe przyjmuje lek przeciwbólowy i przeciwzapalny ARTHROXAN, który pomaga mu funkcjonować komfortowo na co dzień.

Wierzymy, że w środku tego wystraszonego ciałka jest pies, który kiedyś naprawdę zaufa – bo już teraz widać, że pozwala się dotknąć, że coś w nim chce bliskości, tylko jeszcze nie wie, jak o nią poprosić.

Jeśli masz serce do takich psów – tych najcichszych, najbardziej poranionych – wypełnij ankietę adopcyjną i pomóż Chipsowi zrobić pierwszy krok ku lepszemu życiu.

Henio to pies, który bardzo chciałby zaufać człowiekowi… ale strach wciąż trzyma go mocniej, niż on sam by chciał. Urodzony w 2022 roku, ważący 11 kilogramów, jest delikatnym, lękowym psiakiem, który dopiero uczy się, że bliskość może być czymś dobrym.

To nie jest pies, który pokocha Cię od pierwszego spotkania. Henio potrzebuje, by uznać, że jesteś bezpieczny. W pierwszym kontakcie potrafi reagować nerwowo, warczeć, a nawet pokazać zęby. Strach sprawia, że broni się w jedyny znany sobie sposób. Szczególnie trudno mu, gdy widzi smycz lub gdy podchodzi do niego osoba, którą uważa za obcą.

Ale ta historia ma drugą stronę. Przy osobie, którą zna i której zaufał, zmienia się nie do poznania. Z opiekunką Anitą Henio potrafi już przejść kawałek na smyczy, pozwala się głaskać, szuka bliskości. To pokazuje, że w nim naprawdę jest pies gotowy na relację, tylko musi dostać szansę, by poczuć się bezpiecznie.

Kiedy Henio czuje napięcie na smyczy, zaczyna warczeć i piszczy,  to nadal lęk, z którym dopiero pracujemy. Nie zna komend, nie umie jeszcze swobodnie chodzić na spacerach, ale robi małe kroki… i każdy z nich to dla niego ogromny sukces.

Dla kogo jest Henio?

Dla osoby doświadczonej, spokojnej i świadomej wyzwań, jakie niesie praca z psem lękowym i reagującym agresją w sytuacjach stresowych. Dla kogoś, kto wie, że zaufanie buduje się powoli, cierpliwie i bez presji.

Co warto o nim wiedzieć?

– jest średnio aktywny,
– lubi smaczki i to one pomagają przełamywać lęk,
– bywa niepewny nawet przy znanych osobach - każdy dzień to nowe, małe kroki,
– nie jest psem „na już” - to pies „na proces”.

Henio potrzebuje kogoś wyjątkowego. Kogoś, kto zamiast bać się jego reakcji, zobaczy w nich strach do ukojenia.

Jeśli masz doświadczenie z psami lękowymi lub agresywnymi w sytuacjach nerwowych, wypełnij ankietę adopcyjną i poznaj Henia. Może właśnie Ty pokażesz mu, że można żyć bez lęku.

Stefan to jeden z tych psów, których nie da się nie pokochać. Urodzony w 2015 roku, waży 12 kg i jest uroczym, pogodnym staruszkiem, który mimo swoich drobnych problemów, słabszego wzroku i lekkiego utykania, wciąż z ciekawością zagląda w każdy zakątek świata. To pies, który nie prosi o wiele… tylko o ciepły dom, spokojne spacery i człowieka, przy którym będzie mógł godnie spędzić swoją jesień życia.

Na wybiegu Stefan przede wszystkim węszy, zwiedza i bada teren, nosem poznaje wszystko, co ważne. Od czasu do czasu podbiega do człowieka, jakby chciał się upewnić, że jest blisko, po czym wraca do swojej spokojnej eksploracji. Nie jest typem pieszczocha „na długie godziny”, chwilka głaskania jest fajna, ale zaraz trzeba iść dalej, bo przecież świat sam się nie zwiedzi.

Mimo wieku świetnie chodzi na smyczy. To idealny towarzysz na powolne spacery, takie, podczas których nikt się nie spieszy, gdzie każdy krok jest okazją do zatrzymania się i powąchania świata.

Nie zna komend, ale jest łagodny, przyjazny i bardzo pozytywny wobec ludzi. Do psów nastawiony raczej obojętnie, nie zaczepia, nie szuka kontaktu, więc jeśli w domu jest już inny zwierzak, zapoznanie przed adopcją będzie konieczne.

Dla kogo jest Stefan?

Dla osób, które chcą dać starszemu psu spokojny, czuły i bezpieczny dom.
Dla kogoś, kto lubi niespieszne spacery i ceni towarzystwo pogodnego, niewymagającego psa.

Co warto o nim wiedzieć?

– ma niski poziom energii
– słabiej widzi
– chodzi na smyczy bardzo ładnie
– nie jest lękliwy, lubi ludzi
– nie zna komend, ale jest bardzo łagodny

Z uwagi na problemy z sercem na stałe przyjmuje leki. 
 

Stefan to pies, który zasługuje na miękkie legowisko, spokojną codzienność i człowieka, który da mu poczucie bezpieczeństwa po latach niepewności.
Wypełnij ankietę adopcyjną i poznaj tego uroczego staruszka, może to u Ciebie znajdzie swój ostatni, najważniejszy dom.

Molly to młoda kotka, urodzona w sierpniu 2025 roku, która dopiero uczy się świata i relacji z człowiekiem. Trafiła do nas wraz z mamą i rodzeństwem w ostatnim możliwym momencie – takim, w którym wciąż mogliśmy pomóc jej oswoić się z ludźmi i pokazać, że bliskość może być czymś dobrym i bezpiecznym.

Jej charakter

Na początku była bardzo ostrożna i czujna, trochę jak zamknięta księga, do której trudno było znaleźć klucz. Potrzebowała czasu, żeby poczuć się pewniej i zaufać. Daliśmy jej przestrzeń, a ona zaczęła powoli robić postępy.

Dziś Molly pozwala się głaskać, daje się wziąć na ręce i coraz częściej sama próbuje nawiązać kontakt. Wciąż jednak działa w swoim tempie – to nie jest kotka, która od razu wskoczy na kolana. To taka, która buduje relację spokojnie, krok po kroku. Kiedy zaufa, robi to naprawdę szczerze i na swój cichy, wyjątkowy sposób.

W kontakcie bardzo pomaga jedzenie, szczególnie sosiki, które są dla niej dodatkową motywacją do przełamywania nieśmiałości.

To kotka dla osób, które potrafią docenić małe kroki i cieszyć się z każdego, nawet najmniejszego postępu. Obserwowanie, jak z dnia na dzień otwiera się coraz bardziej, daje ogromną satysfakcję.

Zdrowie

Molly doznała uszkodzenia rogówki. Przeszła leczenie i obecnie wszystko jest w porządku.

Jakiego domu szuka

Najlepiej odnajdzie się w spokojnym, stabilnym domu, bez presji i pośpiechu. Potrzebuje cierpliwego opiekuna, który pozwoli jej otwierać się we własnym tempie i zrozumie, że najpiękniejsze relacje budują się powoli.

Ma ogromny potencjał, by stać się wspaniałą, oddaną towarzyszką. To kotka, która nie narzuca się swoją obecnością, ale kiedy już zaufa, oddaje serce w najpiękniejszy, cichy sposób.

Jeśli chcesz poznać Molly i dać jej szansę na dalsze rozkwitanie, być może to właśnie Tobie powie swoje delikatne „tak”.

Perła to kotka, której historia zaczyna się w sierpniu 2025 roku, kiedy przyszła na świat jako zupełnie dziki maluch. Trafiła do nas bez zaufania do ludzi, za to z ogromną potrzebą bezpieczeństwa i przestrzeni, by świat przestał być zagrożeniem. Od tamtej pory uczy się życia od podstaw, powoli, ostrożnie. Wymaga dalszej socjalizacji.

Widać w niej ciekawość i chęć, ale odwagi wciąż jej brakuje – to kotka, która potrzebuje czasu, cierpliwości i spokojnego przewodnika. Nie będzie przytulakiem od pierwszego dnia, ale ma potencjał, by przy właściwym wsparciu otworzyć się na domowe życie.

Szukamy dla niej miejsca, w którym będzie mogła kontynuować socjalizację, budować relację we własnym tempie i w końcu zrozumieć, że człowiek może być sprzymierzeńcem, a nie zagrożeniem. Dom spokojny, cichy, bez presji – to dla niej klucz. Dla osoby cierpliwej i wyrozumiałej, która chce dać szansę kotce nieoczywistej, ale wyjątkowej.

Jeśli chcesz pomóc jej stać się kotką, która wreszcie poczuje się bezpiecznie, przyjedź i poznaj ją. Może właśnie Tobie odda swoje pierwsze, nieśmiałe zaufanie.

Tofik urodził się w 2021 roku, a do nas trafił już jako dorosły, zdziczały pies, skrajnie wycofany i w bardzo złej kondycji psychofizycznej. Jego wcześniejsze życie to samotność, brak socjalizacji i ciągła walka o przetrwanie. Nigdy wcześniej nie miał szansy nauczyć się, że człowiek może być kimś dobrym.

Dziś Tofik nadal nosi w sobie tamte doświadczenia. Wobec obcych osób zachowuje duży dystans i potrafi reagować agresją, to nie oznaka złego charakteru, a wyłącznie lęku i potrzeby samoobrony. Każdy nowy człowiek to dla niego potencjalne zagrożenie, a nie ktoś, kto chce pomóc.

Opiekunów, których zna i widuje regularnie, potrafi zaakceptować, choć nadal nie jest psem otwartym na dotyk, bliskość czy czułości. Tofik funkcjonuje na własnych zasadach, potrzebuje przestrzeni, przewidywalności i spokojnej obecności.

Jako pies, który zdziczał jeszcze w młodym wieku i prawdopodobnie zanim trafił do nas nikt nie przejmował się jego losem, nadal ma duże problemy behawioralne i nadal wymaga mądrej, powolnej pracy, bez presji i oczekiwań.

Zefir urodził się w 2021 roku i trafił do nas jako dziki pies, który przez większość swojego życia prawdopodobnie był zdany wyłącznie na siebie. Dorastał poza światem ludzi, a to, co inne psy poznają jako coś naturalnego, czyli dotyk, opieka, relacja, dla niego było obce i przerażające. Jego ciało i zachowanie od razu zdradzały, jak trudną drogę ma za sobą.

To pies bardzo wycofany, żyjący w trybie czujności. Kiedy czuje się zagrożony lub zabraknie mu przestrzeni, potrafi reagować agresywnie, to jego sposób radzenia sobie z lękiem, a nie „zła wola”. Jego agresja jest wyłącznie komunikatem: „boję się, nie zbliżaj się za szybko”.

Osoby, które zna i widuje regularnie, jest w stanie zaakceptować, ale nadal zachowuje duży dystans i nie szuka kontaktu ani bliskości. Nie jest gotowy na dotyk czy czułości, na ten moment ważniejsze jest, by mógł funkcjonować spokojnie, w granicach, które sam potrafi utrzymać.

Braki w socjalizacji z pierwszych miesięcy życia mocno wpłynęły na jego zachowanie, dlatego Zefir wymaga dalszej, ostrożnej pracy i kontynuacji socjalizacji prowadzonej w jego tempie. To pies, który otwiera się milimetr po milimetrze, a każdy jego krok naprzód to efekt ogromnej odwagi.

Diego urodził się w 2015 roku i trafił do nas jako starszy, bardzo wycofany, zdziczały pies, w którym widać było lata trudnych doświadczeń. Jego zachowania nie są przypadkiem, to głęboko zakorzenione schematy, budowane przez całe życie bez bliskości, bez czułości i bez człowieka, który dawałby poczucie bezpieczeństwa.

Kiedy w jego otoczeniu pojawia się człowiek, Diego natychmiast chowa się do swojej budy, miejsca, które traktuje jak jedyną bezpieczną przestrzeń. Jego ciało mówi wtedy wszystko: sztywność, odwracanie głowy, niskie ułożenie ogona. To komunikat, którego nie wolno ignorować.

Pracujemy z Diego bardzo ostrożnie, powoli i z pełnym poszanowaniem jego granic. Jego problemy behawioralne są konsekwencją wielu lat życia bez wsparcia, dlatego wspieramy go w jego rytmie, tak, by mógł, choć minimalnie zmienić swój obraz człowieka.

W jego przeszłości zabrakło czułości, ale tutaj próbujemy mu ją pokazać w sposób, który będzie dla niego akceptowalny. To długa droga, być może najdłuższa w jego życiu, ale wierzymy, że ma znaczenie.

Płomyk urodził się w 2018 roku i trafił do nas jako 7-letni, 14-kilogramowy psiak, który dopiero uczy się człowieka na nowo. Jest średnio aktywny, na spacerach skupiony głównie na otoczeniu, a jego relacja z ludźmi rozwija się powoli, w miarę budowania zaufania. Do osób, które zna, potrafi podejść z sympatią, tak jak do jego opiekunki Anity, na którą reaguje wyraźnie pozytywnie.

W kontaktach z obcymi bywa ostrożny i podejrzliwy. Raz podczas sprzątania pokazał ząbki i nie pozwolił wymienić sobie wody, nie z agresji, a z obawy i braku pewności, co będzie dalej. To ważna informacja dla przyszłego opiekuna: pierwsze dni i tygodnie muszą być spokojne, bez presji, z dużym poszanowaniem jego granic. Płomyk potrzebuje czasu, żeby zrozumieć, że nowy człowiek jest bezpieczny.

W stosunku do innych psów jest raczej obojętny, ale jeśli w domu jest już pies rezydent, rekomendujemy spokojne spotkanie zapoznawcze. Nie zna komend, jednak potrafi chodzić na smyczy i świetnie reaguje na smaczki, które są dla niego dużą motywacją. Na strefie chętnie podchodził do opiekunów i pozwalał się głaskać, to sygnał, że w sprzyjających warunkach potrafi się otworzyć.

Na ten moment według nas nie jest pies odpowiedni do domu z dziećmi. Szukamy dla niego spokojnego, dorosłego opiekuna, który rozumie, że z niepewnym psem buduje się relację krok po kroku, ale za to bardzo prawdziwie.

Chcesz go poznać? Kliknij przycisk "wypełnij ankietę" i daj Wam szansę :)

Imbus urodził się w 2018 roku i trafił do schroniska jako 7-letni psiak, który dopiero zaczyna uczyć się nowego życia u boku człowieka. To pies średnio aktywny, na spacerach i wybiegu z radością eksploruje teren, ale nie jest typem niekończącego się wulkanu energii. W śniegu biegał jak szczęśliwy dzieciak, a na przywołanie reagował pięknie, z ciekawością i chęcią kontaktu.

To jednak wrażliwy chłopak, który wszystko robi w swoim tempie. Pozwala się głaskać, choć ostrożnie i jasno pokazuje, że ma granice. Nie lubi dotykania w okolicach zadu; w tej sytuacji potrafił pokazać ząbki Anitce, dlatego nowy opiekun musi być świadomy jego sygnałów i szanować te obszary, które są dla niego niekomfortowe.

Imbus będzie potrzebował czasu, żeby zaufać nowej osobie. Początkowo będzie ostrożny, będzie obserwował i sprawdzał, czy może czuć się bezpiecznie. Gdy już złapie kontakt, potrafi być naprawdę fajnym kumplem, cieszy się z obecności człowieka, szuka kontaktu wzrokowego, a największą motywacją są dla niego smaczki. Pracuje się z nim bardzo przyjemnie, bo jedzenie działa jak najlepszy włącznik współpracy.

Potrafi elegancko chodzić na smyczy, ładnie reaguje na zawołanie i dobrze odnajduje się na spacerze. Jego fokus jest rozsądnie rozłożony pomiędzy człowieka, otoczenie i to, co dzieje się dookoła.

Ze względu na pokazywane granice i niechęć do dotyku w pewnych miejscach, nie nadaje się na ten moment do domu z dziećmi. Potrzebuje dorosłego, spokojnego opiekuna, który uszanuje jego sygnały, da mu przestrzeń i czas na zbudowanie relacji.

Imbus to psiak, który nie będzie przytulaśnym misiem od pierwszego dnia, ale z osobą, która go zrozumie, może stać się lojalnym, sympatycznym towarzyszem codziennych spacerów i życia. Jeśli szukasz psa z charakterem, który jasno komunikuje swoje potrzeby i jednocześnie naprawdę chce kontaktu z człowiekiem, wypełnij ankietę, przyjedź i poznaj Imbusa. Możliwe, że to właśnie u Ciebie poczuje się najlepiej na świecie. 

U Imbusa stwierdzono poszerzenie rysunku naczyniowego płuc oraz powiększenie lewej części serca. Dodatkowo pies choruje na niedoczynność tarczycy, która wymaga stałego leczenia. Na co dzień przyjmuje Forthyron 200 mg (1,5 tabletki dziennie), Digoxin 250 mcg (¼ tabletki dwa razy dziennie) oraz Scanopril 5 mg (1 tabletka raz dziennie). Stan zdrowia Imbusa wymaga regularnych kontroli weterynaryjnych i systematycznego podawania leków.

Rico urodził się w 2024 roku i jest jednym z tych psów, które mają w sobie czystą, nieprzerobioną radość życia. Waży 19 kg, ale energii ma za dwóch, to młody, żywiołowy chłopak, który najlepiej czuje się w ruchu i przy człowieku. Jego fokus rozkłada się pomiędzy smaczki, ludzi i wszystko, co dzieje się dookoła, dzięki czemu praca z nim może być naprawdę przyjemna, choć wymaga odpowiedniej dawki aktywności.

Na ten moment jest obojętny wobec innych psów, ale jeśli w domu jest już rezydent, rekomendujemy wcześniejsze spokojne zapoznanie. Komend nie zna, jednak chodzi na smyczy, choć trzeba przyznać, że robi to dość energicznie. Troszkę ciągnie, głównie z ekscytacji i ciekawości świata, ale to młody pies, który przy systematycznej pracy szybko zrozumie zasady.

Podczas spaceru poza schroniskiem był zachwycony, dużo węszył, cieszył się przestrzenią, chętnie szukał kontaktu z człowiekiem. Jedyne, nad czym trzeba popracować, to jego reakcja na przejeżdżające samochody. Bardzo chce je ganiać i gdyby nie smycz, pewnie pobiegłby za każdym z nich, dlatego przyszły opiekun musi być świadomy tego zachowania i gotowy na naukę spokojnego mijania bodźców.

Do ludzi jest nastawiony bardzo pozytywnie. Lubi kontakt, interesuje się wszystkim dookoła, a przy odpowiedniej dawce smaczków i pochwał skupia się naprawdę ładnie.

Rico będzie idealny dla osoby aktywnej, która szuka psa do długich spacerów, wspólnych wypadów w teren i codziennego ruchu. To nie jest kanapowiec, to pies, który potrzebuje wybiegania, zajęcia i jasnych zasad, żeby być szczęśliwym.

Jeśli marzy Ci się energiczny, radosny towarzysz, z którym codzienność nabierze tempa, to poznaj Rico. W odpowiednich rękach będzie fantastycznym, pełnym życia kompanem.

Zobacz film: kliknij.

Ubo urodził się w 2020 roku, waży 24 kg i jest psem dokładnie takim, jakiego można się spodziewać po mixie w typie husky, potężna dawka energii, pasja do eksplorowania świata. To pies, który żyje nosem, oczami i instynktem. Człowieka lubi, ale na swoich zasadach.

Na spacerze jego fokus jest skierowany przede wszystkim na otoczenie. Ubo nie jest lękliwy, wręcz przeciwnie, pewny siebie i bardzo zainteresowany wszystkim, co się wokół dzieje. Gdy złapie trop, ciężko go zatrzymać, bo włącza mu się typowa husky’owa ekscytacja: „muszę to sprawdzić, natychmiast!”. Smaczki je, ale trzeba mu je podsunąć pod nos, bo wcześniej zwykle jest zbyt pochłonięty analizą terenu, by sam o nich pomyśleć.

Pozwala się głaskać i przytulić, jednak widać, że to nie jest jego ulubiona forma kontaktu z człowiekiem, przynajmniej na ten moment. Możliwe, że kiedy poczuje prawdziwą więź i komfort, otworzy się bardziej, ale na teraz najważniejsze dla niego są bodźce, zapachy i ruch.

Z innymi zwierzakami jest raczej obojętny, jednak jeśli w domu jest już pies rezydent, zawsze zalecamy spokojne zapoznanie. Komend nie zna, ale chodzi na smyczy, choć przy jego temperamencie wymaga to pewnej siły i uważności. To pies, który potrzebuje dłuższych wędrówek, przygód i opiekuna gotowego na aktywne życie.

Ubo to psiak dla osób, które kochają psy z charakterem, nie oczekują ciasnego przytulania na kanapie i czują satysfakcję, gdy mogą dać psu zajęcie zgodne z jego naturą. Z odpowiednim przewodnikiem będzie wspaniałym, pełnym temperamentu towarzyszem codzienności. Jeśli szukasz psa, z którym świat nabiera tempa i kolorów, poznaj Ubo. To typ, który nie znosi nudy, za to kocha wolność, ruch i nowe przygody.

To co, wypełniasz ankietę?

Niko urodził się w 2023 roku, waży 12 kg i jest psiakiem, który w momencie trafienia do schroniska miał epizody agresji. Był wtedy napięty, niepewny i reagował w sposób, który wskazywał na duży stres. Dlatego początkowo zdjęcia wykonaliśmy w kojcu i podchodzimy do niego ostrożnie, dając mu przestrzeń.

Z czasem jednak zaczęliśmy widzieć zupełnie inną stronę Niko. W schronisku nie zachowuje się jak pies wycofany czy przerażony, nie chowa się do budy, nie ucieka przed człowiekiem. Wręcz przeciwnie, wygląda na zaciekawionego, obserwuje nas i szuka kontaktu wzrokowego. To daje nam nadzieję, że jego wcześniejsze reakcje były wynikiem silnego stresu, a nie jego prawdziwej natury.

Niko bardzo lubi smaczki, co jest świetną bazą do budowania relacji i dalszej pracy. W wolnej chwili będziemy próbować wyjść z nim poza kojec, by sprawdzić, jak radzi sobie na smyczy i w spokojniejszej, bardziej kontrolowanej przestrzeni. Już teraz jednak widzimy „światełko w tunelu” potencjał, który przy odpowiednim człowieku może pięknie się rozwinąć.

Szukamy dla niego domu świadomego, cierpliwego i spokojnego. Opiekuna, który zrozumie, że młody pies z trudnym startem potrzebuje czasu, żeby poczuć się bezpiecznie i zaufać.

Jeśli chcesz dać szansę psu, który dopiero zaczyna swoją drogę do nowego życia, wypełnij ankietę, przyjedź i poznaj Niko. Może właśnie u Ciebie odnajdzie dom, którego tak bardzo potrzebuje.

Lucky to pies, który nie zna słowa „nuda” :)

Lucky to młody psiak z 2024 roku, około 15 kg czystej energii i pomysłów. Jeśli szukasz psa, który dotrzyma Ci kroku w aktywnym trybie życia – właśnie na niego patrzysz. 

Na wybiegu większość czasu spędzał w trybie turbo – bieganie, eksplorowanie, sprawdzanie terenu. Otoczenie go fascynuje, zabawki motywują, smaczki jeszcze bardziej, a nowe bodźce chłonie w ekspresowym tempie. Lucky lubi działać – i to widać od pierwszych sekund.

Ma smykałkę do… samodzielnych inicjatyw. Sam wszedł na rampę i „pożyczył” kubek po kawie naszej fotograf Pauliny (choć później, już przed kamerami, udawał, że absolutnie nie wie, o co chodzi :)). To jasny sygnał, że w domu:

• będzie testował granice,

• może próbować „przemeblowań”,

• potrzebuje ruchu, pracy i zajęcia głowy.

Nie jest to pies do wylegiwania się na kanapie. To kompan dla kogoś, kto:

• lubi spacery, aktywność, trening,

• chce pracować z psem (również nad komendami – Lucky ich jeszcze nie zna),

• ma świadomość, że młody, inteligentny pies bez zajęcia = pies z własnym planem dnia :)

Co ważne i bardzo na plus:

• jest przyjazny wobec ludzi,

• akceptuje inne psy,

• na smyczy radzi sobie całkiem dobrze,

• ma uroczy, czarny ogon, który pięknie kontrastuje z jego biszkoptowym umaszczeniem :)

• chwile na głaski są krótkie, ale są – Lucky po prostu nie chce stać w miejscu, gdy świat czeka!

Może mieć skłonności do sprawdzania wyjść i kombinowania, więc przyszły opiekun musi zadbać o bezpieczeństwo i odpowiednie prowadzenie – zarówno fizyczne, jak i mentalne.

Lucky szuka domu, który będzie gotowy na psa w ruchu. Jeśli Twój styl życia to spacery, aktywność, trening i praca z psem – możecie stworzyć świetny duet.

Jeśli czytając ten opis myślisz: „to brzmi jak pies dla mnie” – wypełnij ankietę adopcyjną, poczekaj na kontakt od nas i przyjedź poznać Lucky’ego.

On energię już ma. Teraz potrzebuje człowieka, który nada jej dobry kierunek. 

Kazik to pies, który potrzebuje spokoju, czasu i jednego, swojego człowieka. 

Urodził urodził się w 2017 roku i waży około 16 kg. To pies ostrożny, wycofany, bardzo uważnie obserwujący świat dookoła. Nie jest typem, który od razu podbiega po głaski, raczej stoi z boku i sprawdza, czy sytuacja jest bezpieczna.

Kiedy trafił do schroniska, był w ogromnym stresie. Nowe miejsce, obcy ludzie, gabinet weterynaryjny, to wszystko było dla niego trudne. Reagował lękiem, a w nowych sytuacjach potrafił pokazać zęby, szczególnie gdy ktoś zbliżał się w okolice pyska. To jego sposób mówienia: „boję się, daj mi przestrzeń”.

Był w bardzo złym stanie fizycznym i emocjonalnym - silnie zestresowany, lękowy i z dużym guzem w okolicy ogona, otrzymał jednak pomoc weterynaryjną i opiekę, dzięki czemu dziś może skupić się na powolnym oswajaniu nowej rzeczywistości.

Dziś Kazik ma niski poziom energii, interesuje go głównie otoczenie – zapachy, przestrzeń, to, co dzieje się wokół. Na placu skupia się na świecie, nie domaga się kontaktu z człowiekiem, bo na ten moment człowiek nie kojarzy mu się jeszcze z czymś pozytywnym.

 Co warto o nim wiedzieć:

• chodzi na smyczy – powoli, spokojnie, ale smycz go nie paraliżuje,

• pozwolił na zapięcie obroży przy karku,

• nie zna komend,

• po bliższym poznaniu zaczyna się otwierać,

• reaguje lękiem i obronnie na nowe sytuacje,

• nie znamy jeszcze jego reakcji na inne zwierzęta – konieczne zapoznanie.

•  

Kazik to pies, który nie odnajdzie się w hałaśliwym domu, pełnym nagłych ruchów i presji. Szuka opiekuna:

• spokojnego, cierpliwego,

• szanującego granice,

• gotowego pracować małymi krokami,

• który da mu czas i nie będzie oczekiwał „wdzięczności od razu”.

To pies dla kogoś, kto rozumie, że relacja z psem lękowym to proces. Proces, który przy odpowiednim podejściu może przynieść cichą, bardzo prawdziwą więź.

Jeśli masz spokojny tryb życia i wiesz, że potrafisz dać psu przestrzeń, bezpieczeństwo i czas to  wypełnij ankietę adopcyjną i umów się na zapoznanie z Kazikiem.

On nie poprosi o uwagę. Ale jeśli ją zdobędziesz – będzie znaczyła naprawdę dużo.

Muszka to bystra suczka, która potrzebuje bezpieczeństwa, nie presji.

Urodziła się około 2020 roku, waży 13 kg. Jest psem na ten moment mało aktywnym, ale przede wszystkim bardzo lękowym. Jej reakcje – w tym epizody agresji – wynikają ze strachu i poczucia zagrożenia, a nie ze „złego charakteru”. To ważne, bo Muszka komunikuje się w jedyny sposób, jaki zna: broniąc swojej przestrzeni. Nikt raczej nie nauczył jej wcześniej, że może być kochana. 

Na ten moment zdecydowanie nie jest psem do domu z dziećmi. Potrzebuje spokojnego, przewidywalnego otoczenia oraz opiekuna, który rozumie psy lękowe i potrafi czytać subtelne sygnały ostrzegawcze.

Jak wygląda jej codzienność teraz?

• nie chodzi na smyczy – smycz bardzo ją stresuje, gryzie ją i szarpie się,

• przy zakładaniu obroży siedzi sparaliżowana, wyraźnie przerażona,

• przy nieodpowiednim ruchu w jej stronę może próbować ugryźć,

• dlatego zdjęcia wykonywane są w kojcu, by nie pogłębiać jej stresu,

• nie zna komend,

• wymaga dalszej, spokojnej socjalizacji prowadzonej w jej tempie.

Ale Muszka ma też ogromny potencjał. Jest bardzo bystra – do tego stopnia, że potrafi samodzielnie otworzyć kojec od środka, dlatego musi mieć dodatkowe zabezpieczenia. To suczka inteligentna, uważna, szybko ucząca się schematów – potrzebuje tylko, by ktoś pokazał jej świat bez presji i strachu.

Muszka nie jest psem „na już”. To pies dla osoby:

• doświadczonej lub gotowej pracować z behawiorystą,

• spokojnej, cierpliwej, konsekwentnej,

• świadomej, że zaufanie może budować się długo, ale głęboko.

Jeśli rozumiesz, że lęk to emocja, a nie wada, jeśli potrafisz dać psu przestrzeń i poczucie kontroli – wypełnij ankietę adopcyjną i umów się na zapoznanie z Muszką.

Ona nie szuka kogoś, kto ją „naprawi”. Szukа kogoś, przy kim będzie mogła poczuć się bezpiecznie.

Marshall urodził się w 2019 roku, waży około 18 kg. Ma czarne umaszczenie i jedną uroczą, białą „skarpetkę” na przedniej lewej łapce, która od razu przyciąga wzrok, choć sam Marshall wolałby pozostać niezauważony.

To pies lękowy, bardzo wycofany, który na próby zbliżenia reaguje agresją. Nie dlatego, że chce kogoś skrzywdzić – ale dlatego, że boi się i nie zna innego sposobu obrony. Na ten moment wszystko, co związane z człowiekiem, jest dla niego trudne i nieczytelne.

Marshall jest obecnie mało aktywny. Najbezpieczniejszym miejscem jest dla niego buda. Wychodzi z niej głównie po smaczki – to one są jedyną rzeczą, która potrafi na chwilę przełamać jego lęk i ciekawość. Kontakt odbywa się na dystans, w jego tempie, bez presji.

Ten pies prawdopodobnie nigdy nie doświadczył ludzkiej czułości. Nie zna dotyku jako czegoś dobrego, nie rozumie intencji, nie ufa. I na ten moment – to w porządku. Marshall nie jest gotowy na relację, ale jest gotowy na czas i spokój.

Nie jest psem adopcyjnym „na już”.To pies dla bardzo doświadczonej osoby lub do dalszej, długofalowej pracy w spokojnym środowisku, bez oczekiwań, bez przyspieszania procesu, która musi zdobyc jego zaufanie jeszcze w schronisku. 

Czasem największym darem, jaki można dać psu, nie jest dom – tylko bezpieczna obecność i cierpliwość.

Marshall jeszcze nie wie, czym jest miłość. Ale każdego dnia robimy wszystko, by mógł ją kiedyś poznać.

Lucy to urocza kotka urodzona w sierpniu 2025 roku, która od pierwszych chwil potrafi skraść serce swoim urokiem. Jest biała, z delikatnym, brązowo-czarnym pręgowanym znaczeniem na czubku głowy, tworzącym uroczą „czapeczkę”, oraz z pręgowanym ogonem. Jej pyszczek zdobi jasny, biały przedziałek, który tylko dodaje jej subtelnego uroku.

Pozwala się brać na ręce, ale najpierw trzeba ją do tego mocno zachęcić, na kociarni szuka sobie swojego miejsca, gdzie w spokoju obserwuje człowieka, wymaga dalszej socjalizacji. Kiedy coś jej nie odpowiada, to sygnalizuje to syczeniem. Bliskość na jej warunkach, daje jej poczucie bezpieczeństwa.

To kotka, która szuka kochającego domu z doświadczeniem w socjalizacji – miejsca, w którym będzie mogła dorastać w spokoju, cieple i poczuciu bycia ważną. Jeśli marzysz o młodej, czułej kociej towarzyszce, która chętnie będzie wtulać się w ramiona i rozdawać mruczenie, Lucy czeka właśnie na Ciebie. 

Miłka to kotka urodzona w marcu 2025 roku, która idealnie odnajduje się w towarzystwie człowieka. Jest bardzo fajna, miziasta i kontaktowa – sama szuka bliskości, chętnie podchodzi po głaski i dobrze czuje się przy ludziach.

To kotka, która lubi uwagę i obecność opiekuna, ceni wspólne chwile i szybko nawiązuje relację. Ma w sobie dużo ciepła i otwartości, dzięki czemu bez problemu odnajdzie się w domowych warunkach.

Jest gotowa na dom – taki, w którym będzie mogła być blisko, korzystać z czułości i stać się pełnoprawnym członkiem rodziny. Jeśli szukasz kotki, która naprawdę lubi ludzi i chętnie rozdaje mruczenie, Miłka będzie wspaniałą towarzyszką.

ZOBACZ JEJ FILM: KLIKNIJ. 

To dorosła, silna sunia w typie wyżła, która dobrze wie, czego chce i zwykle chce iść do przodu. Urodzona w 2020 roku, waży około 25 kg i łączy w sobie spacerową energię z dużą potrzebą kontaktu z człowiekiem.

Charakter i emocje

Jest otwarta, kontaktowa i bardzo proludzka. Lubi być blisko, chętnie przyjmuje czułość i dobrze odnajduje się w relacji jeden na jeden. Po dawce ruchu wyraźnie się wycisza, wtedy najważniejszy staje się wspólny czas, spokój i bliskość.

Codzienne funkcjonowanie

Podstawy chodzenia na smyczy zna, ale obecnie mocno ciągnie. To nie pies „na lekki spacer”, potrzebuje silnego, świadomego opiekuna, który będzie z nią konsekwentnie pracował nad spokojnym poruszaniem się na smyczy. Zna komendę „siad”, co pokazuje, że potrafi się uczyć i współpracować, jeśli dostanie jasne sygnały.

Relacje z innymi psami

Wobec innych psów jest na ten moment neutralna. Nie szuka konfliktów ani napięć, ale jak zawsze zalecamy zapoznanie z psem rezydentem przed adopcją, jeśli w domu jest już inny czworonóg.

Poziom energii i odpoczynek

Należy raczej do psów średnio aktywnych. Potrzebuje porządnego spaceru i chwili ruchu, ale nie wymaga nieustannego biegania. Po aktywności chętnie odpoczywa i szuka kontaktu z człowiekie, to dla niej idealne połączenie.

Jaki dom będzie dla niej najlepszy?

Najlepiej odnajdzie się u doświadczonego, fizycznie sprawnego opiekuna, który:

• nie boi się pracy na smyczy

• potrafi być konsekwentny, ale spokojny

• szuka psa, który zostanie jego przyjacielem

To nie pies „dla każdego” i to jest w porządku. Diuna jest dla kogoś, kto chce połączyć ruch, naukę i bliskość w jednej relacji, może stać się naprawdę dobrą towarzyszką codzienności.

Rio to mały, starszy psiak, który bardzo się boi i potrzebna jest dalsza praca nad jego odwagą. Urodził się w 2015 roku, waży 12 kg i świat od dawna nie jest dla niego łatwy.

Ma poważne problemy ze wzrokiem, na jedno oko nie widzi, na drugie widzi bardzo słabo. Jest pod stałą opieką weterynaryjną, a my czuwamy nad jego zdrowiem. Ale to, co widać najbardziej, to nie choroba… tylko lęk. Aktualnie z uwagi na problem z nerkami przyjmuje specjalistyczną karmę. 

Kiedy wyszliśmy z nim na zewnątrz, cały się trząsł. Dla Rio to było za dużo, dlatego zdjęcia robiliśmy spokojnie, na trawce przed kojcami. Na smyczy nie chodzi. Świat poza znanym miejscem bardzo go przeraża.

Mimo tego Rio nie jest agresywny. Pozwala się głaskać, przyjmuje dotyk, cicho znosi obecność człowieka. Jest psem, który nie umie jeszcze zaufać, ale bardzo chce poczuć się bezpiecznie.

To nie jest pies „gotowy na spacery i przygody”. Jeszcze nie teraz. To pies, który potrzebuje czasu, ciszy i jednego dobrego człowieka. Kogoś, kto usiądzie obok, nie będzie naciskał, nie będzie wymagał, tylko pozwoli mu być.

Rio nie szuka cudów. Szukamy dla niego domu, w którym strach powoli zamieni się w spokój. I wierzymy, że gdzieś jest ktoś, kto potrafi kochać właśnie tak,  cicho i cierpliwie.

Rozszerzony panel badań wykazał problemu z nerkami, Rio musi przyjmować specjalistyczną karmę.

Speed to duży pies (ur. 2024), ważący ok. 31 kg, który już samym imieniem zdradza swój temperament. To energiczny, żywiołowy samiec o sporych gabarytach i dużej potrzebie ruchu. W pierwszym kontakcie robi wrażenie psa „w ciągłym biegu”, ciekawskiego świata, szybko reagującego na bodźce i gotowego do działania. To pies dla osób, które szukają aktywnego towarzysza i mają realną przestrzeń na pracę z młodym, silnym psem.

Relacja z człowiekiem
Speed dobrze reaguje na obecność ludzi i chętnie wchodzi w interakcje. Lubi kontakt, jest otwarty i zainteresowany opiekunem, choć w emocjach bywa jeszcze mało uważny. W stresujących lub pobudzających sytuacjach potrzebuje spokojnego, czytelnego przewodnictwa, wtedy łatwiej mu się wyciszyć i skupić. Relacja z człowiekiem będzie dla niego ważnym elementem nauki samoregulacji.

Aktywność, zabawa i codzienne potrzeby
To pies o bardzo wysokim poziomie energii. Ruch, aktywność fizyczna i zajęcia angażujące głowę są dla niego koniecznością, nie dodatkiem. Speed potrzebuje spacerów, pracy węchowej, nauki poprzez zabawę i zadań, które pomogą mu rozładować napięcie. Równie ważna jak aktywność będzie nauka odpoczywania, wyciszania się, przerw i spokojnego funkcjonowania w domu.

Spacery i nowe otoczenie
Na smyczy Speed na ten moment bardziej ciągnie niż chodzi, to obszar wymagający konsekwentnej pracy, zwłaszcza ze względu na jego siłę i gabaryty. Nowe miejsca i bodźce są dla niego bardzo ekscytujące, przez co łatwo się pobudza. Przy odpowiednim prowadzeniu i regularnym treningu ma potencjał, by nauczyć się spokojniejszego poruszania się i skupienia na opiekunie.

Relacje z innymi zwierzętami
W schronisku Speed nie prezentował zachowań agresywnych wobec innych psów. Jest raczej neutralny, choć z racji młodego wieku i wysokiej energii jego zachowanie może być intensywne. Jeśli w domu jest już pies-rezydent, zalecamy zapoznanie psów jeszcze na terenie schroniska, aby realnie ocenić ich relację.

Wyzwania i potrzeby behawioralne
Wymaga pracy nad chodzeniem na smyczy, regulacją emocji i nauką odpoczynku. To pies dla opiekuna, który ma czas, chęci i świadomość, że młody, energiczny pies potrzebuje jasnych zasad, rutyny i konsekwencji. Może nie być dobrym wyborem dla osób szukających spokojnego, „gotowego” psa lub niemających możliwości zapewnienia mu odpowiedniej dawki aktywności.

Speed to pies dla osób aktywnych, cierpliwych i gotowych na pracę z młodym, silnym i bardzo energicznym psem. W odpowiednich rękach ma szansę stać się świetnym, zaangażowanym towarzyszem. Adopcja powinna być decyzją przemyślaną, opartą na realnych możliwościach opiekuna.

Jeśli chcesz poznać gp lepiej i sprawdzić, czy to pies dla Ciebie, pierwszym i koniecznym krokiem jest wypełnienie ankiety adopcyjnej. Ankieta nie jest zobowiązaniem, jej celem jest dobro psa i odpowiedzialne dopasowanie domu oraz rozpoczęcie rozmowy o adopcji. Zachęcamy do kontaktu :)

Dolar to pies o łagodnym, otwartym usposobieniu, który od pierwszego kontaktu chętnie nawiązuje relację z człowiekiem, ale jego historia jest trudna... Jego aktualna sylwetka i kondycja są związane ze stanem zdrowia, który został rozpoznany po wykonaniu szczegółowych badań kiedy do nas trafił. U Dolara rozpoznaliśmy poważną chorobę jelit, która wpływa na wchłanianie składników odżywczych. W konsekwencji organizm traci białko, witaminy i energię, co odbija się na jego kondycji ogólnej. Dolar jest obecnie w trakcie leczenia, przyjmowania specjalistycznej karmy oraz dalszej, rozszerzonej diagnostyki. 

W kojcu wszytskich chce obdarować miłością, potrafi chodzić na smyczy i  jest otwarty na ludzi. Z uwagi na stan zdrowia, długość i intensywność spacerów powinny być dostosowane do jego aktualnej kondycji.

Największym wyzwaniem w przypadku Dolara są potrzeby zdrowotne i wynikające z nich ograniczenia. To pies, który będzie potrzebował opiekuna cierpliwego, odpowiedzialnego i gotowego dostosować codzienność do jego aktualnych możliwości. Nie jest to pies dla osób oczekujących intensywnej aktywności czy szybkiego „powrotu do formy”. Kluczowe będą rutyna, spokój oraz konsekwentna współpraca z lekarzem weterynarii.

Precelek urodził się ok.2020 roku, trafił do nas w bardzo złym stanie ogólnym. Jego organizm od dłuższego czasu musiał zmagać się z wieloma problemami zdrowotnymi, które dotyczyły kilku obszarów jednocześnie. Już na początku było jasne, że będzie wymagał kompleksowej diagnostyki i długofalowego leczenia.

Największe trudności dotyczą stanu skóry i sierści, ogólnej kondycji organizmu oraz pracy narządów wewnętrznych. Precelek przez długi czas musiał żyć z problemami, które stopniowo osłabiały jego organizm i wpływały na codzienne funkcjonowanie. W trakcie opieki weterynaryjnej konieczne było także zajęcie się problemem urologicznym, jedno z jąder było nieprawidłowo umiejscowione i znacznie powiększone. Żył z tym stanem przez długi czas, a u nas przeszedł zabieg kastracji, który był ważnym elementem poprawy jego komfortu i bezpieczeństwa zdrowotnego.

Dodatkowo jego stan wymaga monitorowania pracy serca i układu oddechowego, dlatego leczenie prowadzone jest ostrożnie i z dużą uważnością. Z uwagi na corą tarczycę przyjmuje na stałe leki. Precelek pozostaje pod stałą kontrolą weterynaryjną, a jego terapia jest dostosowywana do aktualnych potrzeb i reakcji organizmu.

Na co dzień jest bardzo spokojnym psem. Większość czasu odpoczywa i śpi, co jest naturalne przy tak obciążonym organizmie i w trakcie leczenia. Potrzebuje spokoju, stabilnego otoczenia i czasu na regenerację.

Rokowania są bardzo ostrożne, dlatego tak ważne jest prowadzenie go krok po kroku, bez pośpiechu i bez nadmiernych oczekiwań. Staramy sie mu pomóc, trzymajcie za niego kciuki!

Zanim Krysia została przez nas zabezpieczona, większość czasu spędzała w ukryciu. Chowała się w każdy możliwy kąt, często zmieniała miejsce, jakby cały czas była gotowa uciekać. Dopiero po objęciu jej opieką i bliższej obserwacji stało się jasne, że to zachowanie nie wynikało ze „złośliwości” czy charakteru, ale z głębokiego lęku. Krysia to sunia, która najprawdopodobniej przez całe życie nie doświadczyła bezpieczeństwa ani ciepłej relacji z człowiekiem. Człowiek nie kojarzył się jej dobrze, dlatego starała się go omijać i pozostawać niewidoczna.

Do schroniska trafiła w bardzo złym stanie. Była skrajnie wychudzona, z widocznymi ubytkami sierści i zmianami na łapach. Jej ciało nosiło ślady długotrwałych zaniedbań, miała odleżyny, bolesne zmiany w obrębie stawów oraz rany, które powstały na skutek długotrwałego stresu i samouszkodzeń. Jej organizm był wyraźnie osłabiony, a problemy zdrowotne narastały przez długi czas, obejmując wiele układów jednocześnie.

Badania potwierdziły, że Krysia zmaga się z poważnymi, wielonarządowymi problemami zdrowotnymi. Dotyczą one m.in. układu ruchu, narządów wewnętrznych oraz ogólnej kondycji organizmu. Jej stan był na tyle ciężki, że wymagała pilnej operacji ratującej zdrowie, bez niej organizm nadal ulegałby wyniszczeniu.

Zabieg pozwolił zatrzymać dalsze pogarszanie się stanu Krysi, ale nie rozwiązał wszystkich problemów. Dziś Krysia jest w trakcie długiej rekonwalescencji. Wymaga stałego leczenia, regularnych kontroli weterynaryjnych, leków wspierających pracę narządów wewnętrznych oraz specjalistycznej, kosztownej diety. Jej organizm jest bardzo osłabiony i potrzebuje czasu, spokoju oraz stabilnych warunków, by stopniowo się odbudowywać.

Na co dzień Krysia pozostaje psem lękowym i bardzo delikatnym emocjonalnie. Jej zachowanie jest ściśle związane z doświadczeniami z przeszłości oraz aktualnym stanem zdrowia. Potrzebuje ciszy, przewidywalności i cierpliwego podejścia, bez presji i oczekiwań.

Krysia jest w trakcie leczenia, a jej sytuacja zdrowotna jest poważna i wymaga stałej opieki. Rokowania są bardzo ostrożne. Każdy kolejny etap to praca krok po kroku, z myślą o jej komforcie i jakości życia.

Wilson to duży, silny pies, urodzony w 2017 roku, który musiał wiele przeżyć w swoim poprzednim życiu, bo trafił do nas z problemami behawioralnymi i epizodami agresji. Jego zachowanie jest wynikiem długotrwałych zaniedbań i braku bezpiecznej relacji z człowiekiem, którą ciężko jest odbudować. 

Nie jest psem zainteresowanym kontaktem z ludźmi ani budowaniem relacji. W sytuacjach dla niego trudnych lub zbyt intensywnych reaguje agresją, dlatego wymaga bardzo dużej ostrożności i konsekwentnego respektowania jego granic. Wilson nie chodzi na smyczy, źle znosi próby narzucania mu kontaktu i zmiany otoczenia.

Jest psem w trakcie długiej i bardzo wymagającej socjalizacji. Proces ten przebiega wolno, ponieważ Wilson nie wykazuje dużej gotowości do współpracy. Jego zachowanie wymaga dalszej, specjalistycznej pracy behawioralnej.

Wilson to pies wyłącznie dla bardzo doświadczonego opiekuna lub miejsca, które ma wiedzę i zaplecze do pracy z psem agresywnym i trudnym behawioralnie. Szuka kogoś, kto poświęci mu czas jeszcze u nas i w bezpieczny sposób będzie chciał nawiązać relację. 

Kontakt w sprawie Wilsona odbywa się  poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu. Ankieta nie jest zobowiązaniem – jej celem jest dobro psa i odpowiedzialne dopasowanie domu.

Barbra to suczka w typie owczarka niemieckiego długowłosego, urodzona około 2018 roku. Jest psem z wyraźną potrzebą ruchu i samodzielnego eksplorowania otoczenia. Sprawia wrażenie suczki niezależnej, ciekawej świata i chętnej do działania, ale jednocześnie takiej, która dopiero uczy się relacji z człowiekiem.

Relacja z człowiekiem
Kontakt z człowiekiem jest dla Barbry jeszcze obszarem do pracy. Nie jest nachalna ani domagająca się uwagi – raczej obserwuje, sprawdza i decyduje sama, na ile chce wejść w interakcję. Potrzebuje czasu, spokoju i cierpliwego podejścia, by na nowo odkryć, że człowiek może być bezpiecznym i przewidywalnym partnerem.

Aktywność, zabawa i codzienne potrzeby
Lubi ruch i wyraźnie dobrze czuje się w aktywności. Chętnie chodzi, eksploruje teren i „idzie swoimi ścieżkami”. To pies, który będzie potrzebował regularnych spacerów, zajęcia głowy i pracy nad skupieniem. Aktywność fizyczna i mentalna będą dla niej ważnym elementem codziennego funkcjonowania.

Spacery i nowe otoczenie
Na spacerach Barbra ładnie chodzi na smyczy. Lubi samodzielnie sprawdzać otoczenie, ale nie ciągnie i nie reaguje gwałtownie. Nowe miejsca budzą jej ciekawość, a spacery są dla niej naturalnym sposobem rozładowania energii i napięcia.

Relacje z innymi zwierzętami
Przy kojcu seniora Barbra chętnie zapoznawała się z innymi zwierzętami. W kontaktach jest ciekawska i raczej pozytywnie nastawiona, nie wykazuje silnych reakcji ani potrzeby dominacji. Relacje z innymi zwierzętami warto jednak wprowadzać spokojnie i pod kontrolą. W Czartkach macie taką możliwośc, by zapoznać ją z psem rezydentem.

Wyzwania i potrzeby behawioralne
Wymaga dalszej pracy – przede wszystkim nad budowaniem relacji z człowiekiem i skupieniem. Ma również tendencję do ucieczek, dlatego szukamy dla niej domu z bardzo dobrymi zabezpieczeniami posesji i domu.

Barbra będzie dobrą towarzyszką dla osoby aktywnej, cierpliwej i gotowej na pracę z psem, który wziąż uczy się relacji z człowiekiem. Najlepiej odnajdzie się w domu z jasnymi zasadami, odpowiednim zabezpieczeniem terenu i opiekunem, który rozumie potrzeby psów w typie owczarka.

Jeśli chcesz poznać Barbrę bliżej, pierwszym krokiem jest wypełnienie ankiety adopcyjnej. Ankieta nie jest zobowiązaniem, to początek rozmowy, której celem jest dobro psa i odpowiedzialne dopasowanie domu :)

Toffi to pies urodzony w 2022 roku, ważący około 12 kg. Trafił do nas jako pies silnie lękowy, z reakcjami obronnymi, w tym epizodami agresji, które wynikają z jego doświadczenia. Jego zachowanie jasno pokazuje, że wcześniej nie miał dobrych wspomnień z człowiekiem i nie znał spokojnej, bezpiecznej relacji.

Relacja z człowiekiem
Kontakt z człowiekiem jest dla Toffiego trudny i obciążający emocjonalnie. Nie szuka bliskości, nie inicjuje kontaktu i reaguje nieufnie, gdy czuje się zagrożony. Na ten moment najlepiej funkcjonuje wtedy, gdy jego granice są respektowane. Zaufanie budujemy bardzo powoli, małymi krokami, bez presji.

Codzienne funkcjonowanie i bezpieczeństwo
Obecnie Toffi czuje się najbezpieczniej w znanym środowisku, czyli w swoim kojcu, gdzie potrafi się wyciszyć i obserwować otoczenie z dystansu. Zmiany, nowe sytuacje i intensywny kontakt są dla niego trudne i wymagają ostrożnego wprowadzania. Jest psem w trakcie socjalizacji.

Wyzwania i potrzeby behawioralne
Wymaga dalszej pracy behawioralnej, cierpliwości i czasu. Osoby zainteresowane jego adopcją muszą liczyć się z tym, że konieczne będzie wcześniejsze, stopniowe budowanie relacji jeszcze w schronisku, aby Toffi miał szansę zrozumieć, że człowiek może być przewidywalny i bezpieczny.

Toffi to pies wyłącznie dla osób świadomych pracy z psami lękowymi, które nie oczekują szybkich efektów ani „wdzięczności”. Adopcja w jego przypadku to proces oparty na czasie, spokoju i akceptacji jego ograniczeń.

Kontakt w sprawie Toffiego odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i etapem procesu. Ankieta nie jest zobowiązaniem, jej celem jest dobro psa i odpowiedzialne dopasowanie domu.

Zobacz filmik: kliknij.

Ten cudowny psiak trafił do nas w stanie, który nie pozostawiał złudzeń, że przez długi czas musiał radzić sobie sam, z bólem i ograniczeniami, których żaden pies nie powinien doświadczać. Kiedy pojechaliśmy go zabezpieczyć, od razu został przewieziony do gabinetu weterynaryjnego. Pomoc była pilna.

Badania wykazały stary, poważny uraz, taki, który nie wydarzył się „wczoraj”. Zanik mięśni, brak czucia i zesztywnienie jednej z przednich łap mówiły jasno, że Knopers przez długi czas żył z nieleczonym urazem.

Mimo tego od pierwszych chwil pokazywał nam coś bardzo ważnego: ogromną wolę życia. Miał trudność z utrzymaniem równowagi, nawet oddanie moczu było dla niego wyzwaniem, ale próbował. Za każdym razem.

Jak wygląda jego codzienność teraz
Dziś Knopers jest pod stałą opieką, po amputacji łapki, rana się zagoiła. Jego organizm zdążył już zaadaptować się do poruszania się na trzech łapach, jeszcze przed zabiegiem był szybszy niż wiele psiaków na czterech, potrzebny był zabieg, który przyniesie mu realną ulgę i komfort w codziennym funkcjonowaniu.

Relacja z człowiekiem
Knopers bardzo lubi ludzi. Szuka kontaktu, reaguje z radością na obecność opiekuna, chętnie współpracuje podczas codziennych czynności. Widać w nim zaufanie... To pies, który cieszy się z bycia zauważonym i traktowanym z czułością.

Aktywność i poruszanie się
Jest psem wesołym i aktywnym. Knopers przed operacją także poruszał się na trzech łapkach, chora była wyłączona i cały czas utrzymywał ją w górze, tak jak wskazują zdjęcia, ale nie przeszkadzało mu to w poruszaniu się sprawnie i w niezłym tempie. Lubi ruch i eksplorowanie otoczenia. 

Relacje z innymi zwierzętami
Z dotychczasowych obserwacji wynika, że Knopers dobrze odnajduje się w towarzystwie innych zwierząt. Jest otwarty i nie wykazuje zachowań konfliktowych.

Wyzwania i potrzeby
Knopers nie jest psem „bezobsługowym”. Przyszły opiekun musi być gotowy na:

• dalszą współpracę z lekarzem weterynarii po amputacji,
• ewentualną rehabilitację,
• spokojne wprowadzanie psa w nową codzienność,
• akceptację faktu, że to pies po ciężkich urazach, który będzie potrzebował uważnej, odpowiedzialnej opieki.

To psiak który przeszedł więcej, niż powinien, ale nie stracił radości życia ani ciekawości świata. Po zakończeniu leczenia i rekonwalescencji będzie gotowy, by rozpocząć nowy rozdział w domu, który da mu bezpieczeństwo, czas i troskę.

Jeśli czujesz, że to pies dla Ciebie i masz przestrzeń na odpowiedzialną adopcję psa po przejściach, zapraszamy do kontaktu. Proces adopcyjny rozpoczyna się od ankiety adopcyjnej, jest ona pierwszym etapem, nie zobowiązuje do adopcji i służy temu, by jak najlepiej dopasować zwierzaka do domu. Dla Knopersa najważniejsze jest jedno: żeby już nigdy nie musiał radzić sobie sam.

Melon urodził się w 2019 roku, waży około 12 kg i jest psem, który bardzo wyraźnie pokazuje, że w jego poprzednim życiu nie spotkał nikogo, kto nauczył go, że człowiek może oznaczać coś dobrego. To nie jest pies otwarty, ciekawski ani chętny do kontaktu, nowe sytuacje budzą w nim lęk, a obecność obcych ludzi jest dla niego trudna i obciążająca. Melon nie szuka bliskości, nie podbiega po uwagę, nie „otwiera się” na zawołanie. Nawet przy osobach, które zna, trzyma dystans i najlepiej czuje się wtedy, gdy nikt nie narusza jego granic. To jego sposób radzenia sobie z napięciem i próbą zachowania poczucia kontroli nad otoczeniem, a nie zła wola czy brak potencjału.

Na co dzień Melon funkcjonuje najlepiej w znanych, przewidywalnych warunkach. Zmiany, nowe miejsca i bodźce wymagają od niego dużego wysiłku emocjonalnego i potrafią wywołać silny stres. To pies, który potrzebuje spokojnego tempa, rutyny i bardzo czytelnych zasad. Praca z nim to proces, długi, wymagający cierpliwości, uważności i gotowości na to, że postępy mogą być powolne albo niewidoczne przez długi czas. Melon może nigdy nie stać się psem wylewnym czy towarzyskim i przyszły opiekun musi mieć w sobie zgodę na to, że pomoc temu psu nie polega na „zmienianiu go”, ale na nauczeniu się życia obok niego z szacunkiem do jego granic.

To nie jest pies dla osób, które marzą o szybkim efekcie, wdzięczności czy bliskiej relacji opartej na dotyku. To pies dla kogoś bardzo świadomego, kto rozumie zachowania lękowe, potrafi pracować bez presji i przyjmuje, że największym sukcesem może być spokojna, stabilna codzienność bez strachu, a nie spektakularne „przełomy”.

Adopcja Melona to odpowiedzialna decyzja i długofalowe zobowiązanie. Kontakt w jego sprawie odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, jest ona pierwszym i koniecznym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji i służy temu, by jak najlepiej ocenić, czy dany dom jest gotowy na realną pomoc psu z takimi potrzebami. Jeśli czujesz, że masz w sobie cierpliwość, doświadczenie, spokój i gotowość na długą pracę bez obietnicy łatwej relacji,być może właśnie Ty możesz dać Melonowi bezpieczną przestrzeń, jakiej potrzebuje.

Zuzka jest psiakiem z bagażem doświadczeń. Lękowa, wycofana, unikająca kontaktu, ale nie dlatego, że nie chce być kochana, ale dlatego, że życie nauczyło ją ostrożności.

Potrzebuje dalszej soscjalizacji, nie dała nam się poznać jako agresywna suczka, raczej wycofana, która szuka bezpiecznej przestrzeni, w której chce się skryć. W jej poprzednim życiu raczej nie poznała bliskości człowieka. 

Jeśli szukasz psa „gotowego do kochania” od pierwszego dnia – to nie ten przypadek. Ten pies nie przywita Cię merdającym ogonem ani nie położy się przy Tobie po pięciu minutach. Potrzebuje czasu, spokoju, konsekwencji i ogromu cierpliwości.

Adopcja takiego psa nie zaczyna się od podpisania umowy. To proces, który wymaga pełnego zaangażowania jeszcze na etapie pobytu w schronisku – wielu spotkań, budowania relacji krok po kroku, bez presji. Dopiero wtedy, gdy pies sam pokaże, że jest gotowy na kolejny etap, można mówić o domu.

To nie będzie prosta droga. Ale dla osoby świadomej i gotowej, by dać psu dokładnie tyle czasu, ile potrzebuje – może to być jedna z najpiękniejszych historii, jakie można razem napisać. Jesteś gotowy? Miałeś już doświadczenie w pracy z psem lękowym, wiesz, z czym to się wiąże? Wypełnij ankietę.

Bordo to duży, masywny pies, którego wygląd od razu przyciąga uwagę. Ciemna sierść i wyraźna, brązowa obwódka na pyszczku nadają mu dostojności i sprawiają, że wzbudza podziw już przy pierwszym spotkaniu. Za tym imponującym wyglądem kryje się jednak pies, który wciąż uczy się świata i swojego miejsca w nim.

Jak wygląda jego codzienność teraz

Bordo potrafi chodzić na smyczy, ale robi to w swoim własnym stylu. To umiejętność, która wymaga jeszcze podszkolenia i spokojnej pracy, bez pośpiechu i presji. Na ten moment jest raczej średnio aktywnym psem. Nie szuka intensywnego ruchu, za to bardzo wyraźnie pokazuje, co sprawia mu prawdziwą przyjemność.

Relacja z człowiekiem

Bordo nie miał wcześniej doświadczenia z nagradzaniem smaczkami ani z zabawą. Te formy kontaktu są dla niego nowe i jeszcze ich nie rozumie. To nie kwestia braku chęcii, po prostu nikt wcześniej nie pokazał mu, że wspólna aktywność z człowiekiem może być czymś przyjemnym i bezpiecznym. Dopiero u nas poznaje te możliwości. W relacji z opiekunem potrzebuje czasu, cierpliwości i jasnych, spokojnych sygnałów.

Aktywność, spacery i otoczenie

On uwielbia węszyć. Spacery to dla niego przede wszystkim świat zapachów, zatrzymuje się, bada teren, analizuje otoczenie nosem. To jego sposób na poznawanie świata i regulowanie emocji. Nie jest psem, który będzie od razu gotowy na długie, dynamiczne wycieczki. Lepiej odnajdzie się w spokojnym rytmie i przewidywalnym środowisku.

Relacje z innymi zwierzętami

Inne psy wzbudzają w nim raczej niepokój niż ciekawość. Woli ich unikać, a dystans daje mu poczucie bezpieczeństwa. Na ten moment nie szuka kontaktu i nie czuje się pewnie w psim towarzystwie.

Wyzwania i potrzeby

W tym dużym ciele brakuje jeszcze pewności siebie. Bordo to pies, który potrzebuje opiekuna gotowego na:

• spokojną dalszą naukę chodzenia na smyczy,

• wprowadzanie nagród i zabawy od podstaw,

• budowanie poczucia bezpieczeństwa i zaufania,

• uszanowanie jego granic, zwłaszcza w kontaktach z innymi psami.

Nie będzie dobrym wyborem dla osób szukających psa „gotowego” ani dla kogoś, kto oczekuje natychmiastowych efektów.

Bordo to pies o imponującym wyglądzie i bardzo wrażliwej naturze. Potrzebuje czasu, spokojnego przewodnika i przestrzeni do nauki. W odpowiednich warunkach może stopniowo budować pewność siebie i odkrywać, że świat i człowiek nie muszą być straszni.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną. Jest ona pierwszym i koniecznym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb Bordo.

Hagrid to duży, bardzo młody pies, urodzony w 2023 roku, ważący około 31 kg. Kiedy trafił pod naszą opiekę, od razu było widać, że kontakt z człowiekiem jest dla niego czymś trudnym i obcym. Nie pokazał żadnej agresji, jest za to wycofanie, rezygnacja i smutek, które często pojawiają się u psów pozbawionych wcześniejszych, bezpiecznych doświadczeń z ludźmi. Na ten moment jego świat jest bardzo mały. Buda jest jego azylem i miejscem, w którym czuje się najbezpieczniej. Czasami wystawia z niej głowę, jakby chciał spróbować czegoś więcej, zrobić pierwszy krok w stronę świata, ale jeszcze nie jest gotowy. I to jest w porządku. Dajemy mu czas.

Pracujemy z Hagridem bardzo ostrożnie, małymi krokami, codziennymi wizytami, dając mu przestrzeń i czas, bez presji i oczekiwań. Jesteśmy na etapie wzajemnego poznawania się, uczymy się jego sygnałów, tempa i granic, a on powoli oswaja się z naszą obecnością. Każdy najmniejszy gest ciekawości jest dla nas ważny i daje nadzieję, że kolejne dni przyniosą następne drobne zmiany. To nie jest gotowa historia ani pies „po metamorfozie”. To dopiero początek drogi, na której najważniejsze jest zaufanie i poczucie bezpieczeństwa.

Jeśli ktoś z Was ma doświadczenie w pracy z wycofanymi psami, w typie jego rasy i chciałby pomóc Hagridowi, zachęcamy do kontaktu. Proces zawsze rozpoczyna się od ankiety adopcyjnej, która nie jest zobowiązaniem, a początkiem rozmowy i wspólnego szukania najlepszego rozwiązania dla Hagrida.

ZOBACZ JEGO FILM: KLIKNIJ.

Mumim to duży pies, który od pierwszych chwil zwraca uwagę swoim spokojem. Nie jest psem impulsywnym ani nadmiernie pobudzonym, a raczej takim, który obserwuje, sprawdza i sam decyduje, kiedy chce się w coś zaangażować. Sprawia wrażenie psa, który ma w sobie wewnętrzną równowagę, choć wciąż jest na etapie poznawania świata i siebie.

Jak wygląda jego codzienność teraz?

Potrafi chodzić na smyczy i dobrze odnajduje się podczas spacerów. Lubi poruszać się we własnym tempie, czasem wybierając „swoje ścieżki”, dosłownie i w przenośni. Nie jest nachalny, nie domaga się ciągłej uwagi, ale jasno komunikuje swoje potrzeby, np. kocha mizianko :)

Relacja z człowiekiem

W kontakcie z ludźmi Mumim jest spokojny i zrównoważony. Kiedy ma ochotę na zabawę, potrafi sam poszukać do niej towarzysza, zaprasza, inicjuje kontakt, pokazuje, że chce czegoś więcej niż tylko wspólnego spaceru. To pies, który lubi mieć wybór i przestrzeń do bycia sobą.

Aktywność, spacery i otoczenie

Na co dzień nie sprawia wrażenia psa nadmiernie aktywnego, ale kiedy pojawia się chęć zabawy, potrafi się nią cieszyć i w pełni w nią zaangażować. Najlepiej odnajdzie się w domu, który uszanuje jego tempo, bez presji, za to z uważnością na sygnały, które wysyła.

Relacje z innymi zwierzętami

Na ten moment jego relacje z innymi psami obserwujemy i poznajemy. Mumim nie jest psem konfliktowym, ale wyraźnie pokazuje, że lubi sam decydować o dystansie i rodzaju kontaktu. Jeśli macie psa rezydenta to zachęcamy do wcześniejszego zapoznania go z nim, u nas w schronisku jest taka możliwość :)

Wyzwania i potrzeby

Mumim potrzebuje domu, w którym będzie mógł dalej się rozwijać i „rozkwitać” w swoim tempie. Najlepiej odnajdzie się u opiekuna, który:

• uszanuje jego niezależność,

• da mu przestrzeń na podejmowanie inicjatywy,

• będzie gotów budować relację opartą na zaufaniu, a nie kontroli.

To pies dla kogoś, kto lubi obserwować, słuchać i dawać psu wybór.

To pies z potencjałem, spokojny, ciekawy świata i relacji, gotowy na dalszy rozwój w odpowiednich warunkach. Szukamy dla niego domu, który nie będzie go zmieniał na siłę, ale pozwoli mu być sobą i dojrzewać w bezpiecznej relacji z człowiekiem.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną. Jest ona pierwszym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji, ale w niej pomaga i ma na celu świadome dopasowanie domu do potrzeb Mumima.

ZOBACZ JEGO FILM: KLIKNIJ.

Koral trafił do nas jako pies z epizodami agresji. Od początku było jasne, że niesie ze sobą trudne doświadczenia i że będzie potrzebował większego wsparcia. Potrzebował stabilności, przewidywalności i codziennych, spokojnych spotkań z opiekunami. Dopiero dzięki temu mógł zacząć rozumieć, że ze strony człowieka może spotkać go coś dobrego, bez presji i bez zagrożenia.

Jak wygląda jego codzienność teraz

Dziś funkcjonuje znacznie spokojniej, choć wciąż jest psem niepewnym. Potrafi chodzić na smyczy i stopniowo, małymi krokami, otwiera się na świat. Na wybiegu skupia się głównie na obserowaniu, zajmuje się sobą i nie zabiega o kontakt. Relacja pojawia się dopiero wtedy, gdy to człowiek wykaże inicjatywę w sposób czytelny i bezpieczny.

Relacja z człowiekiem

W poprzednim życiu najprawdopodobniej nie doświadczył wiele czułości. Dziś wiemy już, że dotyk jest dla niego ważny, szczególnie lubi mizianie po tyłku. W takich momentach wyraźnie szuka bliskości i próbuje zaufać. Jednocześnie nadal jest w nim dużo niepewności. Wymaga uważnego czytania sygnałów i szacunku dla jego granic. Zbyt szybkie ruchy, brak wyczucia czy ignorowanie jego komunikatów mogą prowadzić do trudnych sytuacji.

Aktywność, spacery i otoczenie

Koral nie jest psem, który „szaleje” na spacerach. Ruch i eksploracja są dla niego sposobem na regulowanie emocji. Spacery w spokojnym otoczeniu, w przewidywalnym rytmie, pomagają mu czuć się bezpieczniej.

Relacje z innymi zwierzętami

Na ten moment skupiamy się przede wszystkim na jego relacji z człowiekiem. Inne zwierzęta nie są dla niego priorytetem i każda taka relacja wymagałaby indywidualnej oceny.

Wyzwania i potrzeby

Koral potrzebuje opiekuna, który:

• ma doświadczenie lub jest gotowy uczyć się pracy z psem lękowym,

• potrafi czytać psi język i reagować na sygnały ostrzegawcze,

• zachowa spokój i konsekwencję,

• nie zrazi się ewentualnymi „wpadkami”, które mogą się zdarzyć w procesie budowania relacji,

• będzie pamiętał o jego przeszłości i brał ją pod uwagę każdego dnia.

To pies, który nie odnajdzie się w domu pełnym chaosu ani przy osobie oczekującej szybkich efektów.

Koral to pies w procesie. Zyskuje wtedy, gdy ma obok siebie człowieka spokojnego, uważnego i wyrozumiałego. W odpowiednich rękach może dalej budować zaufanie i poczucie bezpieczeństwa, ale potrzebuje czasu i mądrego prowadzenia. Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną. Jest ona pierwszym i koniecznym etapem procesu, nie zobowiązuje do adopcji i pozwala sprawdzić, czy to dobre dopasowanie, dla Korala i dla przyszłego opiekuna.

Tina to sunia, która ma problemy behawioralne, nie przejawia agresji, ale nie potrafi w pełni zaufać człowiekowi ani otworzyć się na bliską relację. Zachowuje dystans, obserwuje, nie szuka kontaktu i nie zabiega o uwagę. Bliskość jest dla niej trudna i wymaga czasu oraz spokoju.

Potencjalny opiekun będzie musiał spędzić z nią więcej czasu, by zrozumieć jej sposób funkcjonowania, nauczyć się czytać sygnały i stopniowo budować zaufanie. To pies, przy którym nie da się niczego przyspieszyć ani wymusić, relacja może powstać tylko wtedy, gdy będzie oparta na cierpliwości, przewidywalności i szacunku do granic. Najlepiej odnajdzie się w spokojnym otoczeniu, u osoby świadomej jej przeszłości i gotowej zaakceptować fakt, że bliskość może przyjść powoli albo mieć ograniczoną formę.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb psa.

Kama to kotka urodzona w maju 2025 roku, która trafiła do nas jako bardzo dzika. Od początku było jasne, że kontakt z człowiekiem jest dla niej trudny, ale z każdym kolejnym dniem, we własnym tempie, zaczyna się na niego otwierać. Na ten moment nie jest kotką, która szuka bliskości czy wpada w ramiona. Obserwuje świat z dystansu, uważnie i spokojnie. Nie ma w niej agresji, ale nie pozwala się brać na ręce i nie jest gotowa na interakcje takie jak przytulanie czy intensywny kontakt. To kot w trakcie socjalizacji, który potrzebuje czasu, cierpliwości i akceptacji swoich granic. Mamy nadzieję, że wraz z poczuciem bezpieczeństwa jej potrzeby będą się zmieniać, ale nie jest to coś, co można założyć ani przyspieszyć. Najlepiej odnajdzie się w spokojnym domu, u osoby, która rozumie proces socjalizacji i potrafi dać przestrzeń, bez oczekiwań.

Kontakt w sprawie adopcji odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb kota.

Piksy to kotka urodzona w 2023 roku, która trafiła do nas jako dziki kot wraz z piątką kociąt. Na początku nie dopuszczała nikogo do siebie i reagowała zachowaniami agresywnymi, był to jej sposób na ochronę siebie i młodych. Nie wykazywała innych objawów chorobowych, a jej stan zdrowia był stabilny.

Obecnie nie wchodzi z człowiekiem w bliższą interakcję. Zachowuje dystans, uważnie obserwuje otoczenie i ludzi. Nie pozwala się głaskać ani brać na kolana, nie szuka kontaktu i nie inicjuje bliskości. Jest kotką w trakcie socjalizacji, która potrzebuje czasu, spokoju i akceptacji swoich granic. Najlepiej odnajdzie się u osoby, która rozumie proces pracy z kotem wycofanym i nie będzie oczekiwać szybkiej zmiany ani czułości.

Kontakt w sprawie Piksy odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb kota.

Fisia to kotka urodzona w maju 2025 roku, która trafiła do schroniska jako kot dziki. Na kociarni trzyma się raczej z boku i uważnie obserwuje otoczenie. Nie reaguje agresją, ale wyraźnie pokazuje, że na tym etapie swojego życia nie jest gotowa na czułości ani bliskie interakcje z człowiekiem.

Jest w trakcie dalszej socjalizacji i potrzebuje czasu, spokoju oraz konsekwentnej, cierpliwej pracy. Najlepiej odnajdzie się w domu, który będzie miał to na uwadze, u opiekuna, który zrozumie proces, będzie potrafił jej pomóc i nie zrezygnuje przy pierwszych trudnościach. To kotka dla kogoś, kto nie oczekuje szybkich efektów, ale jest gotów towarzyszyć jej w drodze do większego poczucia bezpieczeństwa.

Kontakt w sprawie Fisi odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb kota.

Józio to pies urodzony w 2014 roku, ważący około 10 kg. Nie ma w sobie agresji, ale żyje trochę „swoim życiem” i nie jest psem, który od razu otwiera się na ludzi. Ceni spokój, rutynę i możliwość odpoczynku w swoim kąciku, najlepiej odnajduje się w spokojnym tempie, bez nadmiaru bodźców i oczekiwań.

To pies, który nie zabiega o uwagę i nie szuka intensywnego kontaktu. Osoba myśląca o adopcji musiałaby spędzić z nim trochę czasu, dać mu przestrzeń i pozwolić, by sam zdecydował, kiedy i na jakich zasadach chce się zbliżyć. Relacja z nim nie buduje się szybko, ale opiera się na cierpliwości i wzajemnym szacunku.

Józio mieszka w Czartkocinku, miejscu, w którym przebywają nasi najstarsi podopieczni. Szukamy dla niego spokojnego domu, który zapewni mu bezpieczną, cichą „emeryturę”, bez presji na zmiany i bez oczekiwań, że stanie się psem towarzyskim.

Kontakt w sprawie Józia odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb psa.

Cyganek to cały czarny kocur urodzony w kwietniu 2025 roku. Przyjechał do nas bardzo wystraszony, ale od początku nie wykazywał agresji. W nowym miejscu powoli zaczyna czuć się pewniej, lubi odkrywać kolejne elementy kociej woliery, obserwować otoczenie i poznawać świat na własnych zasadach.

Na ten moment nie szuka ludzkiego dotyku, trzyma dystans i chodzi swoimi ścieżkami. Jest kotem do dalszej socjalizacji, który potrzebuje czasu, spokoju i cierpliwego prowadzenia. Jednocześnie jest jeszcze bardzo młody, dlatego przy zaangażowanym człowieku lub rodzinie, gotowych kontynuować ten proces, jego historia może mieć zupełnie nowy kierunek i zaowocować dużymi zmianami w przyszłości.

Kontakt w sprawie Cyganka odbywa się poprzez ankietę adopcyjną, która jest pierwszym i koniecznym etapem procesu i służy świadomemu dopasowaniu domu do potrzeb kota.

Alfa to czarna kotka, która urodziła się w maju 2025 roku i trafiła do nas jako kot dziki i już na starcie wymagała pomocy, przyjechała chora, z objawami kociego kataru. Została objęta leczeniem, a po ustabilizowaniu stanu zdrowia przeszła sterylizację i mogła zostać wypuszczona na wybieg. Od strony medycznej została zabezpieczona, natomiast jej największym wyzwaniem pozostaje sfera behawioralna.

Kontakt z człowiekiem jest dla niej bardzo trudny. Gdy tylko w kociarni pojawia się człowiek, natychmiast ucieka do swojego bezpiecznego miejsca. Próby zbliżenia odbiera jako zagrożenie, reaguje syczeniem, ostrzeganiem i wyraźnie pokazuje gotowość do obrony. To nie jest agresja „bez powodu”, ale silna reakcja lękowa i potrzeba utrzymania dystansu.

Alfa to kotka z dużymi trudnościami behawioralnymi, w trakcie bardzo wymagającego i powolnego procesu socjalizacji. Potrzebuje stabilności, spokoju i pełnego poszanowania granic. Na ten moment kluczowe jest jej poczucie bezpieczeństwa, a wszelkie dalsze decyzje muszą być podejmowane bez presji na szybkie zmiany, z myślą o jej realnych możliwościach.

Batman to kocur urodzony w maju 2025 roku, który trafił do nas jako dziki kot. Początkowo kontakt z człowiekiem był dla niego bardzo trudny, jednak z czasem jego zachowanie wyraźnie się zmieniło, obecnie nie wykazuje agresji wobec ludzi.

Nadal pozostaje kotem wycofanym. Trzyma dystans, obserwuje otoczenie i nie szuka kontaktu. Na ten moment nie jest nastawiony na dotyk ani bliższe interakcje. Jest w trakcie dalszej socjalizacji i potrzebuje czasu, spokoju oraz cierpliwej pracy prowadzonej w jego tempie. Najlepiej odnajdzie się u osoby, która rozumie proces socjalizacji i zaakceptuje fakt, że bliskość, jeśli się pojawi, będzie wynikiem długiego procesu, a nie oczekiwań.